Radavaja siadziba Alaksandra Milinkieviča ŭ Bierštach, što na Ščučynščynie, na samaj miažy ź Litvoj, — heta amal 18 sotak ziamli, dom, łaźnia, haspadarčyja prybudovy i etnahrafičny muzej.
Z časoŭ Vitaŭta Vialikaha ŭ Bierštach isnavaŭ na praciahu paŭtysiačahodździa vialikakniaski palaŭničy pałac. U 1496 hodzie mienavita tut karol Alaksandar nadaŭ Horadni Mahdeburckaje prava.
Dom Alaksandar Milinkievič pačaŭ budavać jašče ŭ 1991 hodzie, na samym dośvitku biełaruskaj niezaležnaści. Jak sam kaža, «niby i vypadkova, ale moj dom staŭ atajasamlivacca z našaj niezaležnaściu». Pytańnie, dzie budavać, nikoli nie stajała. Tolki Bieršty! Adsiul usie prodki, na hetych ziemlach prapradzied i pradzied u atradzie Ludvika Narbuta brali ŭdzieł u paŭstańni 1863 hodu. Bierštaŭskaja pušča. Ledź nie za dziesiać metraŭ ad chaty Bierštaŭskaje voziera. Voziera čystaje, bo ŭ Bierštach nikoli nie było dobraha kałhasu, nie było kałhasnych paloŭ, adpaviedna, vada ŭ voziery nie zabrudžvałasia reštkami ŭhnajeńniaŭ. Dom Milinkievič budavaŭ niaśpiecham, «kab na hady i pierad ludźmi soramna nie było». Z vulicy hladziš — niby i zvyčajny damok, ale ŭnutry adčuvaješ hust haspadara i raźlik «na hady» — ładna apracavanyja biarviony, ułasnaručna zroblenyja dźviery i vokny, pałatnianyja firanki, piečka, kamin z kavanymi rahačami, draŭlany stoł.
Etnahrafičny muzej u svajoj siadzibie Milinkievič stvaraŭ supolna ź ziemlakami, dapamahali taksama bard Viktar Šałkievič, haradzienskija mastaki Aleś Suraŭ i Ŭładzimier Kisły. Pieravieźli z Mastoŭščyny dźvie staryja chatki, jakija paśla złučyli ŭ muzej. Baćka Kisłaha Mikadzim, papracavaŭšy ŭ svoj čas stracharom, nakryŭ chatu-muzej sałomaj.
Try hady tamu pasialiłasia ŭ chacie kunica. Unočy, raz na dziesiać dzion, jana abychodzić svaje ŭładańni. «Verchału robić bahata», — pryznajecca Alaksandar Milinkievič, ale ad sprob pahnać jaje z chaty ŭžo admoviŭsia. Niechta ź miascovych skazaŭ, što kunica — heta symbal zamožnaści, ciepłyni i prazorlivaści.
Kamientary