Nievynosna, i daruj, Ryhor: Uładzimir Niaklajeŭ pra śmierć Baradulina
Ryhora Baradulina nie stała…
Biełaruś straciła najvialikaha svajho paeta…
Najhodnaha syna…
Nacyjanalnaha hienija…
Niekali ja napisaŭ jamu na kubku, padaravanym na dzień narodzinaŭ:
Atrutu času pić —
Nie miod na baradu lić.
Daj Boža viečna žyć
I viečna baradulić!
Nie vyjšła viečna… Fizična nie vyjšła… Ale jon stvaryŭ nieśmiarotnuju paeziju - i ŭ joj, u nieśmiarotnym biełaruskim słovie, u nieśmiarotnym biełaruskim duchu Baradulin budzie viečna.
Jaho nie stała ŭ Daravalnuju niadzielu…
Daruj, Ryhor… Mnie, tvaim nieabačlivym siabram, razumnikam i durniam, biełarusam, jakija ahłuchła nie čuli ciabie, praroka praŭdzivaha, a słuchali prarokaŭ iłžyvych, - usim nam daruj…
A kali niekamu j nie daruješ, dyk što ž — ty mieŭ zaŭsiody na toje prava ziamnoje, a ciapier maješ i prava niabiesnaje…
Mnie niaścierpna budzie nie chapać ciabie… Nievynosna…
Ciapier čytajuć
Ciahnik Pinsk—Minsk spyniŭsia pad Dziaržynskam biez aciapleńnia. Paśla prybyćcia ŭ stalicu pasažyraŭ razabrali ludzi z sacsietak i raźvieźli pa chatach8
Kamientary