Viartajučysia na maršrutcy z rodnaha horada ŭ Minsk, padčas prypynku na trasie ja pabačyła za budynkam prybiralni słaboha sabaku. Jon ledź stajaŭ na łapach, na im byŭ ašyjnik i kavałak łancuha.
Heta byŭ łabrador, jakomu troški bolš za hod. Sabaka ci to źbieh, ci to jaho śpiecyjalna zavieźli ŭ les i vykinuli. Brudny, chudyzny i z padbitym bokam, jon padyšoŭ da mianie. Ad ježy admoviŭsia, chacieŭ tolki, kab ja jaho pałaščyła. Pry dotykach zapluščyŭ vočy ad ščaścia. I łaščyŭsia, łaščyŭsia, choć i z aściarohaj.
Strašna ŭjavić, chto i dla čaho vykinuŭ hetaha pryhožaha i dobraha sabaku ŭ les. Žorstkaść ludziej časam nie maje miežaŭ. U toj momant ja vyrašyła, što nie pakinu jaho tut adnaho, čaho b mnie heta ni kaštavała. Choć možna było prajści mima, jak zrabili inšyja. Pa pryjeździe ŭ Minsk ja pačała šukać čałavieka z mašynaj, chto b zmoh advieści mianie da łabradora i zabrać jaho. Pošuki vyvieli na ludziej z kamandy dapamohi łabradoram, jakija znajšli mašynu i zabrali sabaku. Jaho advieźli ŭ vietkliniku, źniali 18 klaščoŭ i pastavili kropielnicu, bo sabaka byŭ chvory na pirapłazmoz, jaki pieradajuć klaščy. Jašče b paru dzion — i sabaka zahinuŭ by. Uziać da siabie ja jaho nie zmahła, bo maju ŭžo adnaho sabaku, tamu kamanda dapamohi łabradoram znajšła jamu pieratrymku na peŭny čas. Jak tolki sabaka całkam ačuniaje, pačnucca pošuki novych haspadaroŭ.
Spadziajomsia, što sabaka zabudziecca svaje pryhody jak strašny son. Bo nie byvaje kiepskich sabak, byvajuć tolki kiepskija haspadary.
***
Źviartajciesia ŭ Redakcyju, kamu patrebny sabaka. Teł. (017) 2847329, [email protected]
Kamientary