Siońnia spaŭniajecca 50 hadoŭ biełaruskamu paetu i śpievaku Lavonu Volskamu.
Lavon Volski naradziŭsia 14 vieraśnia 1965 hoda ŭ Minsku. Jaho dzied Vital Volski — biełaruski litaratar. Baćka, paet Artur Volski, pisaŭ dla dziaciej, pierakładaŭ ź piaci movaŭ i stajaŭ la vytokaŭ nacyjanalnaha Adradžeńnia kanca 1980-ch.
U 1981 hodzie Lavon u Minskim mastackim vučyliščy imia Hlebava razam z Uładzimiram Davydoŭskim zasnavaŭ rok-hurt «Favaryt» (paśla — «Mroja»). U 1994 hodzie muzyki «Mroi» stvarajuć novy hurt — N.R.M., jaki za 13 hadoŭ vypuściŭ 8 albomaŭ i staŭ fłahmanam biełaruskaha roku.
Sumiesnyja prajekty z udziełam Volskaha — «Narodny Albom» i «Ja naradziŭsia tut» — stali ŭ Biełarusi kultavymi. 30 śniežnia 2009 hoda vyjšaŭ dysk «Takoha niama nidzie», usie pieśni jakoha sačyniŭ Volski i zapisaŭ ich z šeraham muzykaŭ (Rusiaj, Aleham Chamienkam, Uładzimiram Puhačam dy inšymi).
Volski śpiavaŭ u hurtach «Krambambula» dy «Zet». Aŭtar niekalkich knih paezii.
Lavon Volski: My jašče pry našym žyćci ŭbačym razvał impieryi — hutarka
«Krambambula» prezientuje ŭ Vilni apošni albom i samaraspuskajecca
-
Minskaja mastačka kaža, što 10 hadoŭ tamu ŭ jaje zabrała karciny kuratarka vystavy — i dahetul nie viarnuła. A sama emihravała
-
Ultymatum Pucinu z łaźni i abmierkavańnie burhieraŭ. Novyja parodyi na Łukašenku rvuć instahram
-
Fiaduta: Praz toje, što knihi i rukapisy palać nie publična, jak u fašysckaj Hiermanii, a tajemna, režymy nie robiacca mienš fašysckimi
Kamientary