«Padmanvaŭ žonku, što pracu šukaju, a sam chadziŭ na stadyjon». Jak «Isłač» z dvarovaj kamandy darasła da Vyšejšaj lihi
Futbolnuju kamandu «Isłač» zasnavali ŭ 2007 hodzie dva siabry ź vioski Tarasava, što pad Mienskam. Amatarami jany zaniali treciaje miesca ŭ Rehijanalnym kubku UEFA u Italii, prajšli ŭ Druhuju j Pieršuju lihi, a sioleta trapili ŭ Vyšejšuju. Svaboda zapisała historyju pośpiechu kamandy, jakaja zastałasia ŭ cieni «Krumkačoŭ».
Chacieli pakinuć śled paśla siabie ŭ vioscy
Za ŭvieś cezon 2015 hodu «Isłač» prajhrała tolki adzin matč u čempijanacie Pieršaj lihi j stała pieršaj kamandaj, jakaja daterminova zabiaśpiečyła sabie miesca ŭ Najvyšejšaj lizie jašče za try tury da kanca čempijanatu.
A pačynałasia ŭsio na viaskovym stadyjonie ŭ vioscy Tarasava, što za kalcavoj darahoj na haradzienskim nakirunku. Dva siabry, Uładzimier Pinčuk i Vital Kuryła, maryli, kab u rodnaj vioscy była svaja kamanda j dobry stadyjon.
«My vyraśli na stadyjonie j chacieli pakinuć niejki śled paśla siabie ŭ Tarasava, — kaža Pinčuk. — Była takaja ideja, kab prychodzić siudy ŭ staraści dy hladzieć, jak dzieci ŭ futboł hulajuć».
U 2007 hodzie jany sabrali kamandu j zarehistravali jaje ŭ Haranskim sielsaviecie, kab pačać vystupać u čempijanacie Mienskaha rajonu. Niedaloka ad vioski praciakała raka Isłač, u čyj honar i nazvali kamandu.
«Napačatku ja sam hulaŭ, byŭ treneram, kasiŭ travu na poli j afišy rasklejvaŭ».
«Paśla traŭmy jašče try hady śniŭ futboł»
Taksama ŭ 2007 hodzie pačynaŭ svaju karjeru ŭ čempijanacie Mienskaha rajonu Vital Žukoŭski. Talenavity futbalist prajšoŭ dziciača-junackija škoły, vystupaŭ za «Tarpeda-MAZ», byŭ kapitanam dublirujučaha składu BATE j narešcie trapiŭ u asnoŭny skład barysaŭskaj kamandy. Ale praz traŭmu kalena jamu daviałosia zabyć pra vialiki futboł.
«Pajšoŭ na rynak. Mnie padkazali, što možna hrošy tam zarabić. Prychodžu ŭładkoŭvacca, a mnie dyrektar kaža: «Jak ciabie hruzčykam uziać, kali ja ciabie na poli bačyŭ?» Staŭ handlavać na budaŭničym rynku, mieŭ paru svaich kropak».
Stajaŭ na rynku i dumaŭ, jak viarnucca ŭ futboł. Navat śniŭ svaju hulniu na poli jašče niekalki hadoŭ.
«Mnie jašče hady try śniłasia, jak idzie matč, i ja ŭžo mušu vychodzić na zamienu, a mianie nie puskajuć. Zastavałasia ŭ mianie niedavykazanaść u futbole».
Svaju futbolnuju addušynu Žukoŭski znajšoŭ u tym, što treniravaŭ miascovuju kamandu. «Michanavičy» stali vyjhravać i čempijanat, i kubak rajonu. U hety čas jaho zaŭvažyli kiraŭniki kamandy-supiernika — «Isłačy». Žukoŭskaha zaprasili na «Adidas Cup 2010».
«Isłač» vyjhrała hety turnir i ŭ Žukoŭskaha spytali, ci zmoža jon vyvieści kamandu ŭ siaredzinu čempijanatu Mienskaj vobłaści.
«Kažu, što ŭvojdziem u trojku, kali voś hetych chłopcaŭ voźmiem. Usie paśmiajalisia, a my skončyli sezon na trecim miescy».
Usie mianie adhavorvali ad trenerstva, a ja ŭpotaj chadziŭ na stadyjon
Tak Žukoŭski staŭ hałoŭnym treneram «Isłačy». Za try hady jon vyvieŭ amatarskuju kamandu ŭ Druhuju lihu. Trenera-samavuka navat zaŭvažyli ŭ klubie «Miensk», kudy zaprašali pracavać za dobry hanarar. Ale Žukoŭski admoviŭsia.
«Ja ŭžo rabiŭ pamyłki ŭ žyćci praz hrošy. U 15 hadoŭ ja ŭžo papiorsia ŭ «Tarpeda» za hrašyma. Dzieści treba patryvać, nia kidacca adrazu. Ja nia moh kinuć kamandu, dzie da mianie stavilisia jak da starejšaha.
Klučavym dla kamandy j dla samoha Žukoŭskaha staŭ 2013 hod. Spačatku kamanda zavajavała treciaje miesca ŭ Kubku rehijonaŭ UEFA — ahulnaeŭrapiejskim futbolnym turniry pamiž amatarskimi kamandami. U toj ža hod jany vychodzili ŭ Pieršuju lihu Čempijanatu Biełarusi.
Kab padrychtavacca da sezonu, Žukoŭski staŭ upotaj chadzić na treniroŭki kamandaŭ Pieršaj i Najvyšejšaj lih.
«Na toj čas u mianie nie było trenerskaj katehoryi, nie było instytutu, a vučycca niedzie treba było. Tamu ja chadziŭ na stadyjon z kanspektam, zapisvaŭ trenirovačny praces».
Tolki adnojčy jon vyrašyŭ paraicca ź viadomym treneram. Toj patłumačyŭ Žukoŭskamu niekatoryja rečy pra padrychtoŭku, ale pry hetym paraiŭ uvohule nie zajmacca trenerskaj pracaj, bo jana nie prynosić hrošaj.
«Prychodziš, a na ciabie, jak na duračka, hladziać. Bolš ja ni da kaho nie źviartaŭsia. Ale heta stała takoj mocnaj matyvacyjaj!»
Kab kinuŭ trenerskuju spravu, nastojvała j žonka Žukoŭskaha. Biznesam jon tady ŭžo nie zajmaŭsia, ale j futboł kinuć nia moh. Tamu jon kazaŭ žoncy, što chodzić šukać pracu, a sam u hety čas siadzieŭ na stadyjonie da naziraŭ za treniroŭkami topavych kamandaŭ.
«Ja vyrašyŭ, što addam usio, kab dakazać, što niešta ź siabie ŭjaŭlaju. U nastupnym hodzie z hetym treneram my ŭžo budziem hulać u adnoj lizie».
Było b dobra pabudavać stadyjon u Zasłaŭi
U toj hod u Pieršaj lizie «Isłač» zaniała dziaviataje miesca. U 2014-m jany byli na siomym miescy, a sioleta — pieršyja. Žukoŭski pryznajecca, što ŭžo da pačatku sezonu dumaŭ pra najvyšejšy dyvizijon.
«Ja byŭ za styrnom, kali prachodziła narada ŭ federacyi futboła. I kali daviedaŭsia, što ŭ Vyšejšuju lihu vychodziać try kamandy, u mianie puls tak padskočyŭ, što ja prypyniŭsia. Kali nia zaraz, to kali? Ja razumieŭ, što treba vychodzić u Vyšejšuju lihu».
Pa słovach Pinčuka, da hulni ŭ Vyšejšaj lizie kamanda amal hatovaja. «Isłač» daŭno maje amatarskuju kamandu, jakaja vystupaje ŭ Mienskaj lizie futbołu, šeść dziciačych kamandaŭ. Nie staje tolki dublu j svajho stadyjonu.
Jak u kamandy Mienskaha rajonu, u ich niama ŭłasnaj placoŭki. Na vydzielenaj ziamli ŭ vioscy Dubaŭlany jany abstalavali trenirovačnaje pole. Ale dla turnirnych hulniaŭ tam niama ŭmovaŭ. Idealnym miescam dla chatniaha stadyjonu jany bačać Zasłaŭje.
«Heta samy znakavy horad u Mienskim rajonie, kudy zručna dabiracca ź Miensku, — kaža Pinčuk. — Miascovyja ŭłady taksama chacieli b atrymać stadyjon. Ale na heta treba hrošy. Na nievialiki ŭtulny stadyjon treba prynamsi 2-3 miljony dalaraŭ».
U takoj hlabalnaj budoŭli varta było b raźličvać na dapamohu ŭładaŭ, ale Pinčuk nia dumaje, što siońnia takija investycyi ź biudžetu mahčymyja.
«Ułady razumiejuć, što futboł — heta najpierš zdaroŭje dziaciej. Ale pakul my nia možam skazać, ci što budzie ŭ Zasłaŭi bližejšym časam».
Rychtujem biełaruskamoŭnuju kampaniju dla zaŭziataraŭ
Klub ź cikavaj historyjaj, «Isłač», adnak, zastaŭsia pa-za ŭvahaj medyjaŭ, jakija čaściej pisali pra «Krumkačoŭ».
«My ž — «vaŭki» (na emblemie «Isłačy» malunak vaŭkoŭ — R.S.), takaja kamanda mužykoŭ, jakija nie pryzvyčailisia vychvalacca, — kaža Ŭładzimier Pinčuk. — Pra pijar my nikoli nie kłapacilisia, ale budziem za jaho bracca».
Z kanca sezonu «Isłač» stała aktyŭniej vieści sacyjalnyja sietki, naniała pijar-menedžera, a ciapier šukaje pijar-dyrektara. Taksama ŭ novaj publičnaj aktyŭnaści «Isłačy» ŭsio bolš biełaruskaj movy. Dla navahodniaha vinšavańnia jany zapisali pieśniu z hurtom «Amaroka» pa-biełarusku, pierakładajuć na biełaruskuju movu sajt. Taksama ŭ klubie abiacajuć «biełaruskamoŭnuju kampaniju pa pracy z zaŭziatarami».
Ale samaje hałoŭnaje, što abiacajuć «vaŭki», heta vidoviščny futboł, jaki ŭ Biełarusi možna sustreć tolki ŭ nižejšych lihach. Žukoŭski j Pinčuk pamiatajuć hulni čempijanatu Mienskaha rajonu, kali zaŭzieć za kamandu prychodziła ŭsia vioska, a paśla «dobraj» hulni bilisia j fanaty, i futbalisty.
«U nižejšych lihach takija zaruby źbirajucca! I futbalisty tam bjucca da apošniaha, jak u anhielskim čempijanacie, — kaža Pinčuk. — Budziem zaraz i Vyšejšuju lihu pa vidoviščnaści nabližać chacia b da ŭzroŭniu abłasnoha čempijanatu».
Ciapier čytajuć
Čym ciapier žyvie Ksienija Vołkava z «Apošniaha hieroja»? Čverć stahodździa tamu hetaja biełaruska trapiła na trapičny vostraŭ1
Kamientary