Kałumnist prezidenckaj haziety abrynuŭsia na intelihiencyju: cytavaŭ Stalina i ździekavaŭsia ź biełaruskaj movy
Na staronkach «Sovietskoj Biełoruśsii» praciahvajecca ledź nie štodzionnaja publikacyja mierkavańniaŭ nakont «spravy BiełTA». Papiarednija teksty byli ananimnyja, ciapier aŭtar nazvaŭ siabie — były kiraŭnik biełaruskaha KVZ, uradženiec Navasibirska Andrej Mukavozčyk.
Jaho aburyła, što biełaruskaja intelihiencyja salidaryzavałasia z zatrymanymi redaktarami TUT.by. U adkaz Mukavozčyk dvojčy cytuje Stalina:
«Intelihiencyja — absłuhoŭvajučy elemient, nie hramadski kłas. Jość takaja hrupa intelihiencyi, jakaja nie źviazana z vytvorčaściu, jak litaratary, rabotniki kultury. Jany ličać siabie «sollu ziamli», kamandujučaj siłaj, jakaja staić nad hramadskimi kłasami».
«Rola intelihiencyi — słužbovaja, davoli hanarovaja, ale słužbovaja. Čym lepš intelihiencyja raspaznaje intaresy panujučych kłasaŭ i čym lepš jana ich absłuhoŭvaje, tym bolšuju rolu jana adyhryvaje. U hetych ramkach i na hetaj bazie jaje rola surjoznaja».
Tekst u Mukavozčyka dvuchmoŭny, ale biełaruskaja mova vykarystoŭvajecca tolki jak psieŭdacytaty jaho zavočnych apanientaŭ:
«Prisnyje žie śviato vieriat, čto imienno oni — eto «usie, chto moža zrabić niešta pryhožaje». Druhich — niet. Čto žie skazať pro ostalnych, «chto nie dachiliŭsia»? — «Usio, što jany robiać, — heta pačvarny kałhas».
Na čiem bazirujetsia eta… nu pusť uvieriennosť? «Svoj hust, ź jakim nie paščasciła naradzicca, nikudy nie padzieć». Napisano, počti kak u Puškina, no nie vyzyvajet dažie samoironii, kuda už otrieahirovať smotriaŝiej v rot «supołkie». Nie umiejut «jakija dachililisia da elity» poniať, nie sposobny osoznať, niet u nich intiellektualnych sił dotianuťsia do prostoho otkrytija: oni—to kak raz svojej massoj i sobrany — obsłuživať. Ċji-to intieriesy. Možiet, dažie i sovpadajuŝije v małom (da choť by i v bolšom) s tvoimi — no nie tvoi. Ich».
Mukavozčyk narakaje, što intelektualnaja elita Biełarusi nie takaja, jakuju b jamu chaciełasia bačyć. «Dumać «intelektuały z kłuba» ŭmiejuć nie ŭsie, analizavać nie navučany, zatoje pišuć prafiesijna šmat, a nienavidziać — ščyra. Zachlobvajučysia», — piša aŭtar.
Kamientary na sajcie «Sovietskoj Biełoruśsii» adklučanyja, tamu čytačy mohuć vykazać staŭleńnie da tvorčaści Mukavozčyka, acaniŭšy jaho kałonku pa piacibalnaj škale. Pakul što adznaka — 1.
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
-
Łukašenka pavodzić siabie ŭ «makdonaldsie» jak u savieckaj stałoŭcy. I dumaje, što heta kruta
-
Pucin užo pavinšavaŭ Madžtabu Chamieniei, a Łukašenka nie. Čaho čakaje?
Ciapier čytajuć
Mižnarodny kryminalny sud pačaŭ rasśledavańnie złačynstvaŭ, ździejśnienych režymam Łukašenki15
Kamientary