Alaksandr Łukašenka siońnia prymaje z dakładam ministra abarony Viktara Chrenina, paviedamlaje BiełTA.
U pieršuju čarhu jon pacikaviŭsia situacyjaj va Uzbrojenych siłach: «Vy ŭžo dastatkova času pracujecie na pasadzie ministra. My za hety pieryjad prajšli surjozny etap, nam pryjšłosia i admabilizoŭvać častki, padymać i vyłučać ich na najbolš niebiaśpiečnyja napramki, jak nam tady ŭjaŭlałasia, dy i ciapier. Paśla ŭsich našych mierapryjemstvaŭ, zvalnieńnia ŭ zapas i pryzyvu na terminovuju vajennuju słužbu, jaki stan Uzbrojenych sił, jakija asnoŭnyja prablemy?»
Jašče adnoj temaj sustrečy Łukašenka paznačyŭ pytańni procidziejańnia destruktyŭnym siłam, jakija sprabujuć razhajdać krainu, i patryjatyčnaha vychavańnia moładzi.
«Ci nie prosta razhajdać, a pierakulić, - zajaviŭ jon.
— My bačym, jak adzin z asnoŭnych niedachopaŭ u hetaj situacyi, adsutnaść sapraŭdnaha patryjatyzmu, asabliva ŭ našych mužykoŭ. Pierš za ŭsio, u tych (bačym pa studentach), jakija nie prajšli słužbu va Uzbrojenych siłach, jakija nie kaštavali hetaha chleba.
Praŭda, jość i siarod ich, jakija prajšli, ale heta adzinki. Tamu ŭ patryjatyčnym vychavańnie ŭ nas vialiki prabieł, jaho treba likvidavać. Jakim čynam my heta budziem rabić?» — pacikaviŭsia Łukašenka ŭ ministra abarony jaho prapanovami.
Ciapier čytajuć
Zahinuŭ biełaruski dobraachvotnik Alaksiej Łazaraŭ12
Kamientary