Što siońnia modna? + foty

Najčaściej i najbolš šyroka adlustroŭvajecca ŭ modzie biaździejnaść. A prykmietaŭ ciažkaj pracy moda imkniecca paźbiahać. Dyzajnier Śviatłana Dłatoŭskaja piša pa vynikach «Młyna mody — 2009».

Z 1 pa 3 maja ŭ Minsku prajšli pakazy kalekcyj adzieńnia ŭdzielnikaŭ fiestyvalu «Młyn mody». Pačatkam štohadovaha ahladu tvoraŭ maładych madeljeraŭ pad šyldaj «Młyna» staŭ 2002 hod, ale sioletni fiestyval źjaŭlajecca čamuści ChV pa liku, musić, kab dastasavacca da mižnarodnaha konkursu «Rasiejski siłuet», paŭfinałam jakoha minskaje modnaje mierapryjemstva źjaŭlajecca.

Ruchavik i natchnialnik prajektu — Saša Varłamaŭ — chareohraf i režysior, stvaralnik ułasnaha rekłamnaha ahienctva, arhanizatar šmatlikich konkursaŭ, mastacki kiraŭnik Centra maładziožnaj mody BDU z asablivymi paŭnamoctvami.

1 i 2 traŭnia byli pakazanyja kalekcyi ŭsich biełaruskich udzielnikaŭ fiestyvalu, abranych u paŭfinał — ahułam 170 punktaŭ. Vyłučalisia try naminacyi: «škoła mody» — pracy studentaŭ profilnych navučalnych ustanovaŭ, siarod jakich Akademija mastactvaŭ, instytut sučasnych viedaŭ imia Šyrokava, BDU, Viciebski univiersitet, minski kaledž šviejnaj pramysłovaści dy šmatlikija inšyja — ahułam 121 kalekcyja.

«Majstar mody» — pracy samastojnych dyzajnieraŭ i prafiesijanałaŭ z pradpryjemstvaŭ («Elemy», «Śvitanka», «Alesi», «Paleśsia» dy inšych — 44 kalekcyi i tolki 5 kalekcyjaŭ prêt‑á‑porter — nasibielnaha adzieńnia vysokaj jakaści, siarod jakich dźvie raboty z žodzinskaha «Śvitanka», adna z «Elemy» i jašče dźvie z MC TDM.

Kolkasnaja pieravaha studenckich prac skiroŭvała ŭvahu najpierš na stupień vałodańnia asobnymi tvorčymi pryjomami: praktykavańniami ŭ koleraznaŭstvie, plonam pracy z aŭtarytetnymi vykładčykami techniki batyka ci architektoniki, kanstrujavańnia.

Uzrovień tolki adzinkavych kalekcyjaŭ dosyć mocna vybivaŭsia z ahulnaha roŭnaha šychtu. Amal ničoha pravakacyjnaha ci niaŭciamnaha, epatažnaha i ryzykoŭna‑ekśpierymientalnaha. Vobrazy kali i nieznajomyja, to čakanyja, prahnazavanyja.

Raznastajnaść užyvanych materyjałaŭ vizualnaha dyskamfortu nie vyklikała. Što da tematyki, to, pavodle Sašy Varłamava, na bližejšaje dziesiacihodździe dla młynaŭcaŭ prydumana admysłovaja zadača «raskryć... bahaciejšy śviet biełaruskaha kaściuma i tym samym nadać samabytnaści ich tvorčaści».

Najčaściej i najbolš šyroka adlustroŭvajecca ŭ modzie biaździejnaść. A prykmietaŭ ciažkaj pracy moda imkniecca paźbiahać. Natryvała ŭ joj zamacavałasia pakul tematyka najbolš ramantyčnych i hieraičnych prafiesij — avijataraŭ, marakoŭ, kasmanaŭtaŭ, a taksama prafiesij‑charaktaraŭ: sakratarki, nastaŭnicy, biznesvumen dy padobnych.

Dziciačaja tema — na pryvilejavanym miescy — pradstaŭlena kala 40 kamplektaŭ adzieńnia dla sadaŭcaŭ, małodšych školnikaŭ i padletkaŭ. Pa‑pieršaje, ekanomija srodkaŭ, pa‑druhoje — vyraby choć kudy prydaducca. U padarunak plamieńnikam naprykład. Da taho ž tema vidavočna blizkaja młynoŭcam i dazvalaje vyrašać dosyć tonkija psichałahičnyja prablemy (raźvitańnie z cackaj padletkaŭ — «Moj susied Tatora», h.Viciebsk) i trapna kpić z baćkoŭ — kalekcyja «Tatkava dačuška» (Minsk) vydała prodka z trybuchoj — rodnaja kryvičanka amal nie roźnicca dla jaho ad ulubionaha sabaki‑dałmacinca, tamu kab pryciahnuć da siabie ŭvahu, dziaŭčynka vymušana mimikravać pad najlepšaha siabra čałavieka. Niešmatlikaja pa kolkaści, vyrazna karektnaja praca nad biełaruskim falkłornym i džynsavymi stylami.

Šmat «žančynaŭ‑maraŭ», jość u najaŭnaści i chłopcy ŭ spadnicach i sukienkach dy zusim bieź ich.

Siam‑tam vyrazna sčytvajecca pryceł na «Rasiejski siłuet» i dabračyncy‑patrony jaho adčuli dakładna (składana było pamylicca). U finał trapiła 25 kalekcyjaŭ, u lik jakich abranyja ŭsie varyjanty našaha pozirku na susiedziaŭ: «Bajarynia Sibirskaja», «Russian Girl», «Rodny matyŭ» — plonna skarystana tema ahulnasłavianskaści, «Za samavaram», «Matrunačka». Ad biełaruskaha «horadu majstroŭ» u kamandziroŭku da susiedziaŭ vypravili adno Siuzanu Dzianisaŭnu (na ŭsialaki vypadak, kab zamoviła słoŭka pierad upłyvovymi zachodnimi ekśpiertami). Pamiežniki‑mytniki zastalisia pry svaich spravach. Vypraviacca ŭ vandroŭku i dzieci — 8 kalekcyj — maraki, kasmanaŭty, ciopła i zručna apranutyja da chaładoŭ, padarožžaŭ aŭtastopam, da ŭrokaŭ fizkultury, zaniatkaŭ u prestyžnym licei, a taksama nacyjanalnych rasiejskich śviataŭ.

Što pryjemna, u finał trapiła kalekcyja majstra moda ź Pinsku Aleŭciny Archipovič «Łajm» — mužčynskija trykatažnyja kamplekty i adzinaja kalekcyja prêt‑á‑porte dyzajniera z Žodzina Maksima Mytnika pad nazvaj «Maksimum» — peŭna na siońnia ŭsio, što možna było vycisnuć z «Śvitanka».

Mahčyma znakava, što siarod abranych apynuŭsia kamplekt žanočych trykatažnych sukienak z nazvaj «Vosk» Kryściny Sierakovaj ź minskaj «Alesi». Mienavita vyleplenaj z vosku prynieśli apałonavy čaroŭnyja pčoły ŭ Hrecyju madel pieršaha chrama z Hipierbarei, «ziamnoha raju». Siarod pieramožcaŭ apynulisia taksama kalekcyi «Hrafika sutońniaŭ» i «Trafarety» — tonkaja, hustoŭnaja hulnia adcieńniaŭ šeraha, tumannych prazrystaściaŭ, elemientaŭ vycinanki. U kalekcyi «Paradoks» cikava abyhranaja mahčymaść transfarmacyi kanstrukcyi. U «Salvadory» i «Vajažorach» adpaviedna — zvarot da ispanskaha i anhlijskaha kaściumaŭ, a «Na harošynie» i «Kachaju, Hanna» — śviežaja notka ŭ maładziožnym adzieńni.

Usie finalisty atrymali stažyroŭki ad zamiežnych navučalnych ustanovaŭ, siarod jakich Ivanaŭskaja tekstylnaja akademija, Šviedskaja škoła tekstylu, Škoła mody i Vyšejšaja škoła mastactvaŭ u Bierlinie, univiersitet Uelsu, Instytut mody ŭ Vienie, Škoła vytvorčaści adzieńnia h.Praściejoŭ (Čechija).

Haściavy pakaz haścinnaść hledačoŭ anijak nie raskaturchaŭ: redzieńkija vopleski jak svaim dyzajnieram, tak i zamiežnym, prymusili demanstrataraŭ adzieńnia «zapalvać zału» manatonnymi ruchami dałoniaŭ.

Valijcy ž admysłova padrychtavali kalekcyju z tkanin Minskaha kamvolnaha kambinatu.

Čechi vyrazna pakazali, jak možna adzinkavuju adroznaść skłaści ŭ adzinaje cełaje i plonna skarystać kantrast jak najbahajciejšy ŭ svaim patencyjale mastacki srodak. Ich kalekcyja «Dzie kvietki?» była ci nie samaj daścipnaj va ŭsim marafonie.

Apošnimi ŭ miežach pakazu vyjšli rasiejskija ivanaŭcy z vobrazami nacyjanalna‑admietnych niaviest: pałavieckaj i hahauzskaj — badziorym kalarovym akordam, ale nie apošniaj dziejaj fiestyvalu.

Finałam stała pastanoŭka «adzinaj u śviecie kazki pra modu, raskazanaj movaj mody i chareahrafii» aŭtarstva Sašy Varłamava «Šum u šafie».

Adekvatna ŭciamić sens karotkaha pierakazu pa‑biełarusku hetaha šedeŭru Sašavaj tvorčaści nie vypadaje anijak, bo ŭ biełaruskaj i rasiejskaj movach hałoŭnych piersanaž maje rozny rod i heta ŭsio razburaje. «Škaf» mahčyma zrabić mužčynam, tolki nazvaŭšy kofram, a heta budzie pieranos padziei ŭ viaskovuju, tradycyjnuju situacyju. Aŭtaram da pryncypova paznačana haradskaja, madernaja. Z Pakojem, jaki taksama nie supadaje rodam z «Komnatoj», ledź nie vyjšaŭ inšaha kštałtu kanfuz: pa vychadzie na scenu artystaŭ koleravaje vyrašeńnie kaściumaŭ adnaznačna zaśviedčyła: čyrvony pakoj ź biełymi firankami — to Kraina. Heta jana sprabavała zaciskać‑zhvałcić hieroja ŭ abdojmach, ale jon prademantsravaŭ cudy niepachisnaści i samazacyklenaści. Dy heta ŭsio, nasamreč, nieistotna. Fiška ŭ inšym. Abjom (tak pieranazaviem hieroja) nie znajšoŭšy parazumieńnia ani z vonkavymi abstavinami, ani sa svaim źmieścivam (pustatoj), vyrašyŭ zacuhlać adziny ruchomy elemient padziei — viecier — volnuju, pieramienlivuju mužčynskuju sutnaść, i stać vietrakom, młynom, kab dałučycca da taho, što jaho adzina vabiła i napaŭniała sensam isnavańnie — mody.

Pakazy prachodzili ŭ Pałacy sportu.

Podyum i parter mieścilisia niepasredna na ladovaj placoŭcy, musić tamu ahulnaja atmaśfiera fiestyvalu ŭsio ž padałasia mnie dosyć prachałodnaj. Pieršyja dva dni zała była zapoŭnienaja krychu bolej čym na pałovu. Viadoma ž, 90% prysutnych — kabiety, dziaŭčaty‑studentki. Na treci dzień kolkaść hledačoŭ pavialičyłasia — dadałosia krychu mužčnaŭ, ale zatoje ludzi pryjšli lohka apranutyja, bo na vulicy tała ciopła. I ŭsiudypranikalny choład ź ispodu, taki škodny dla žanočaha zdaroŭja, uvieś čas nahadvaŭ, što padzieja adbyvajecca na nieprabivalna‑abyjakavaj da ludziej terytoryi, zdolnaj pazbavić prysutnych jakich‑lubia połavych adroźnieńniaŭ. Łtaralna pa R.Bartu, viadomamu tearetyku mody: hłybinnaja paznaka Mody — značny ŭzrost, a nie poł. Sučasnyja pakazy ładziaca i ŭ zakinutych fabryčnych cechach, i ŭ anharach, ale tam, za miežami našaha kraju, Moda jak padzieja, paŭnavartasny nabytak kultury ŭ svaim tryadzinstvie — spažyŭca, zakłapočanaha stvareńniem, umacavańniem ci źmienaj svajho sacyjalnaha statusu, najaŭnaściu pryvabnych, statusnych vobrazaŭ, uvasoblenych u Modnych rečach i dastupnaści spažyvańnia hetych rečaŭ i vobrazaŭ realna i virtualna — daŭno sfarmavałasia i źmiena «hradusu pačućciaŭ» tam idzie tolki na karyść.

I kolki b viadoŭca pakazaŭ Dzianis Kurjan ni paŭtaraŭ mantru «moda ŭ Biełarusi isnuje» (čuŭ by jon, jak uvohule ludzi ŭ zale reahavali na jaho brydkavaty kanfierans...) całkam davać viery pafasnaści hetaj vysnovy nie vypadaje.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0