U Biełaviežskaj puščy znajšli jašče adnu redkuju raślinu — sibirski kasač
Palavyja daśledavańni ŭ paŭnočnaj častcy puščy, na terytoryi Broŭskaha laśnictva, prynieśli navukoŭcam pryjemnuju znachodku — novaje miesca, dzie raście sibirski kasač, jak paviedamlaje pres-słužba Nacyjanalnaha parku «Biełaviežskaja pušča».
Kasač sibirski, jak redki źnikajučy vid, z 1982 hoda byŭ uklučany ŭ Čyrvonuju knihu BSSR, a paźniej — va ŭsie vydańni Čyrvonaj knihi Respubliki Biełaruś.
Choć kasačy raspaŭsiudžanyja pa ŭsioj umieranaj zonie, u Biełaviežskaj puščy sibirski kasač sustrakajecca davoli redka. Za ŭsiu historyju bataničnych daśledavańniaŭ u puščanskich lasach było zarehistravana tolki 8 miescaŭ jaho rostu.
Vyjaŭlenaja papulacyja vidu davoli bujnaja, płošča jaje składaje kala 500 m², a kolkaść ekzemplaraŭ pieravyšaje 200.
Hetaje miesca rostu mieścicca pa pierymietry nievialikaha lasnoha bałotca pa ŭskrajku chvajova-biarozava-jałovaha lesu.
Ciapier čytajuć
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom13
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1919
Kamientary