Jak tolki nabližajecca apošni tydzień vybarčaj kampanii, u internatach pačynajuć ledźvie nie palavańnie...
Źjaŭlajusia stałym čytačom «NN», a pišu ŭ pieršy raz. Kožnyja vybary ŭ našaj krainie pakidajuć hłyboki adbitak u sercy. Mašyna, zapuščanaja PPRB, ranić albo padminaje pad siabie inšadumcaŭ dy štampuje novyja «kadry». Kadry, jak viadoma, vyrašajuć, dakładniej — vykonvajuć, usio. Jany ŭžo daŭno pryzvyčailisia žyć tolki pa kamandzie «fas» (niama ničoha lepšaha, čym źjeści słabaha). Heta asabliva vidać na mienš za ŭsio abaronienych pracaŭnikach dy studentach. Pieršyja stracili svaju choć niejkuju abaronienaść, kali pastavili svoj podpis u kantrakcie, druhija ŭvohule jaje nia mieli. Heta tyčycca ŭ vialikaj stupieni inšaharodnich studentaŭ.
Jak tolki nabližajecca apošni tydzień vybarčaj kampanii, u internatach pačynajuć ledźvie nie palavańnie — daterminovyja vybary. Pra tych, chto «nie paśpieŭ» prahałasavać učora, užo kłapocicca kamicija na čale z dekanam, jakaja z najvialikšym zadavalnieńniem vyjavić u vašym pakojčyku bieźlič niedachopaŭ, za jakija vam («jak vam nia soramna») nia miesca ŭ internacie. I voś, z bolem u sercy, bo raniej pastanaviŭ čakać da apošniaha, idzieš. Idzieš, bo nia chočaš vyciahvać z baćkoŭskaj kišeni 300 «lišnich» dalaraŭ u hod na kvateru. Idzieš z adčuvańniem taho, što ty dla ich, ni bolš ni mienš, — bydła, ad kolkaści jakoha zaležyć moc haspadara. Potym tolki zastajucca sapsavanyja biuleteni, u jakich zastajecca ŭvieś tvoj bol.
Ale šmat znachodziłasia tych, chto čakaŭ (i budzie čakać iznoŭ) da apošniaha, adbivaŭ napady kamendantaŭ, namaŭ dy inšych ahitataraŭ. Nieviadoma, čaho čakać hetaj vosieńniu, asabliva ŭ śviatle apošnich zajaŭ «jaho vialikaści». Heta buduć adny z samych hałoŭnych, a značyć, brudnych vybaraŭ, ad jakich budzie zaležać treci (pažyćciovy) termin. Nasamreč AR nia vielmi chočacca atrymać harbuz ad apazycyi, jaki moža sapsavać usie jaho plany.
Ludzi kažuć, što jany šrubki ŭ systemie, — maŭlaŭ, što tut zrobiš. Ale dobra viadoma, što adbyvajecca z mašynaj, u jakoj brakuje tych šrubak. Budziem spadziavacca, što znojducca tyja, chto zdoleje «adkrucić» hetyja šrubki dy pazbavić nas ad čarhovaha bolu.
Dźmitry Dźmitryčenka (student), Miensk
Ciapier čytajuć
«Śvińni zarochkali. Biez vady daŭno nie siadzieli, ja b im adklučyŭ». Azaronak abrynuŭsia na žycharoŭ rajona Lebiadziny29
Kamientary