Adam Hlobus

Adzinaja Radzima

Tvaje siabry ŭ dalokaj staranie

Pra Biełaruś markotna pišuć vieršy

I spadziajucca, što ty im pavieryš,

Ty nie pavieryš, ty nia vieryš, nie.

Jany nia vyjšli na astatni boj,

Schavalisia, zbajalisia zahinuć,

U pryciemkach pakinuli Radzimu.

My zastalisia, zastalisia tut, z taboj.

Kraina Biełaruś, naš rodny kut,

Naš miły kraj, adzinaja Radzima,

My vyzvalim ciabie albo zahiniem,

My nazaŭsiody zastaniemsia tut.

￭ ￭ ￭

Profil

Kali moj profil vybjuć na manecie

I źjavicca vulharnaja luboŭ,

Mnie stanie sumna žyć siarod raboŭ,

U chcivym dy racyjanalnym śviecie.

Tady chaj pryjdzie falšyvamanetčyk,

Kab masa hrošaŭ vyjšła ź bierahoŭ,

Kali moj profil vybjuć na manecie

I źjavicca vulharnaja luboŭ.

Chaj: na banknotach boleje nuloŭ,

Manety pavykidvajucca dzieciam,

Denaminacyja źjadaje karaloŭ,

Kab šlach pa kole raspačać nanoŭ,

Kali moj profil vybjuć na manecie.

￭ ￭ ￭

1974. Pieršy pašpart

Parason mnie na dzień naradžeńnia baćki padaryli.

Z parasonam pajšoŭ ja atrymlivać pieršy svoj pašpart.

Pamiaškańnie, prapachłaje klejem kantorskim,

Padałosia nadziva ŭračysta-śviatočnym,

Bo mnie vydali pašpart, i ja raśpisaŭsia

Pa-nad tonieńkaj ryskaju, pad fatakartkaj.

Pašpartystka zaŭziata mianie vinšavała,

Nu a ja razhladaŭ jaje doŭhija zhrabnyja palcy,

Pierapeckanyja ŭ bieznadziejna-vučnioŭski atramant.

U ruce — parason, a ŭ kišeni — moj pašpart.

Musić, varta choć niejak adznačyć padzieju.

Treba łodku uziać naprakat, jość ža pašpart…

Dziadźka-łodačnik vydaŭ dabrotnyja viosły.

Płyŭ ja doŭha, i płyŭ ja ŭsio proci ciačeńnia.

Nu a potym, jak skončyliś siły, spyniŭsia,

I pakłaŭ na kakory bliskuča-ślaźlivyja viosły.

Doždž pajšoŭ. Nieba ž doŭha źbirałasia z ducham,

Kab naš horad zaśmiahły pamyć i pačyścić.

Ja raskryŭ nad saboj parasonavy kupał

I pavolna papłyŭ, tolki ŭ inšym kirunku.

5.07.1987

￭ ￭ ￭

Kinadetektyŭ

U televizijnaj atmasfery,

Paźbiahajučy alternatyvy,

Kantaktuje rečyva kvatery

Z vobrazami kinadetektyva.

Poŭnicca kanstrukcyja pakoju,

Niby kampazycyja POP-ART(u),

Rysami stanoŭčaha hieroja,

Ścisnutaha ŭ fokusie standartaŭ.

U prahramavanyja sustrečy,

Adnaznačna, ruchajecca złodziej.

Šmatsensoŭna dziejničaje śledčy

Ŭ trafarecie žanravych pavodzin.

Uskładniajecca metafaryčnaść

Hrafiki na płoskaści ekrannaj.

Prymityŭna-kvołaja lahičnaść

Fakty vybudoŭvaje staranna.

Mknucca začapicca za sumleńnie

Dyjalohi na litaraturnaj movie.

Bandziuhany botajuć pa fieni.

Praŭda zaŭsiahdy ŭ apošnim słovie.

04.06.1985 — 06.12.2004

￭ ￭ ￭

Instrumenty

Pryvablivaje drobnaja karcina,

Kali šruboŭka, a za joj pincet

Traplajuć u hadzińnikavy śviet —

U mechanizm, dzie łusnuła spružyna.

U arhanizm, dzie cichaja hadzina,

U labirynt, u nietry, u sakret

Kruhazvarotu zorak i planet

Zachodziać instrumenty ahresiŭna.

1986

￭ ￭ ￭

Manaloh pacyfista

Mnie młosna ad kolkaści roznych Bahoŭ,

Padobnych da znaka darožnaha «STOP».

Mnie sumna hladzieć na anučy ściahoŭ,

Pad jakimi viruje šalony natoŭp.

Mnie prykra hladzieć na pryhožych dziaŭčat,

Ad jakich patychaje atrutaj i złom.

Mnie horka hladzieć, jak čužynski sałdat

Pje našu vadu, kaŭtaje nahbom.

Mnie robicca hidka ad tych dzieciukoŭ,

Što nyjuć, ažno na vanity biare.

Mnie soramna bačyć łancuh žabrakoŭ,

Što brudnaj piatloju visiać na carkvie.

Tolki marna ty kličaš mianie na vajnu

I daremna pałochaješ čornaj turmoj.

Ja nikudy ŭsio roŭna z taboj nie pajdu.

Ty — zabojca, moj vorah, i djabał z taboj.

1994—2004

Poŭny varyjant čytajcie ŭ papiarovaj i pdf-versii hazety "Naša Niva"

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0