«У Чыжоўцы цяпер жыць лепш, чым у цэнтры»

Тут працуюць такія заводы-гіганты, як аўтамабільны, падшыпнікавы, завод колавых цягачоў, аўтамабільных прычэпаў і кузавоў, «Мінскжалезабетон», «Мінскдрэў», «Гармалзавод № 2» і інш., а таксама дзейнічае больш за 100 прадпрыемстваў у свабоднай эканамічнай зоне «Мінск». Як такая асаблівасць раёна ўплывае на жыццё насельнікаў і чым яшчэ адметны Заводскі раён, «Звязда» спытала кіраўніка Адміністрацыі Заводскага раёна Алега Жоглу.

— Наш раён адрозніваецца ад усіх астатніх тым, што тут сканцэнтравана найбольшая колькасць прамысловых прадпрыемстваў. Толькі па афіцыйнай справаздачнасці — 56 прадпрыемстваў, а ўсіх тых, якія вядуць гаспадарчую дзейнасць на тэрыторыі раёна, — больш за 150 (у тым ліку і ў свабоднай эканамічнай зоне «Мінск»). Блізка па ўзроўні прамысловасці да нас падыходзіць Партызанскі раён, але, у прынцыпе, мы па гэтым паказчыку большыя за два любыя іншыя раёны, нават калі іх аб’яднаць. У асноўным нашы прадпрыемствы маюць машынабудаўнічую накіраванасць — гэтая галіна ў агульным аб’ёме займае больш за 70%.

Акрамя таго, наш раён — трэці па колькасці насельніцтва ў Мінску. Таму калі Фрунзенскі і Маскоўскі — гэта больш спальныя раёны, то ў нас адначасова многа і прамысловасці, і насельніцтва.

— Мінулы год быў не падобны на іншыя: шмат якія прадпрыемствы сутыкнуліся з праблемамі з-за крызісу, а некаторыя (пераважна экспарцёры), наадварот, скончылі год даволі паспяхова. Якім быў 2011 год для прадпрыемстваў вашага раёна?

— Паколькі мы — прамысловы раён, то на нас ускладзены сур’ёзныя абавязкі па выкананні прагнозных паказчыкаў. Як я ўжо казаў, мы займаем каля чвэрці ад усяго аб’ёму прамысловасці ў Мінску, таму праца нашых прадпрыемстваў істотна ўплывае на працу ўсяго горада. І выкананне прагнозных паказчыкаў — адна з важнейшых задач адміністрацыі раёна і кіраўнікоў прадпрыемстваў. У 2011 годзе тэмп росту аб’ёмаў прамысловай вытворчасці ў фактычных цэнах склаў 232,6% пры зданні 127,6%.

Калі казаць пра інвестыцыйную і знешнеэканамічную дзейнасць, то яны ўзаемазвязаны. Дзякуючы інвестыцыям атрымліваецца інавацыйная прадукцыя, якая самым непасрэдным чынам звязана з экспартам: новая прадукцыя лягчэй знаходзіць сваіх пакупнікоў за межамі краіны. Заданне па інвестыцыях у мінулым годзе ў нас выканана, і, што вельмі важна для прамысловага раёна, у нас высокая доля інвестыцый у закупку машын і абсталявання — каля 60%. Выканалі мы і заданне па інавацыйнай прадукцыі, а таксама добра нарасцілі экспарт у доларавым эквіваленце, у тым ліку і па аказанні паслуг: агульны аб’ём экспарту тавараў за 2011 год склаў 1699,9 млн долараў, або 167,7% да ўзроўню 2010 года (пры заданні 154%), а экспарт паслуг склаў 37,5 млн долараў (рост на 27,5%). У нас таксама атрымалася скараціць адмоўнае сальда знешняга гандлю таварамі: згодна з планамі, яно павінна было скласці мінус 280 мільёнаў долараў, а фактычна атрымалася толькі мінус 72,3 мільёна. Сальда знешняга гандлю паслугамі ў нас станоўчае па выніках 2011 года і складае 18,7 мільёна долараў. Што тычыцца вынікаў першага квартала гэтага года, то сітуацыя развіваецца таксама добра: экспарт расце і няма ніякіх перадумоў, каб мы не выканалі сёлетняе заданне.

Дарэчы, прыватны бізнэс, які ёсць у нас у раёне, таксама мае высокія паказчыкі па інвестыцыях і знешнеэканамічнай дзейнасці. Сёлета, на жаль, тэмпы крыху ўпалі, але дынаміка ўсё адно станоўчая, нават калі параўноўваць з высокім узроўнем мінулага года.

— Вы ўжо адзначылі, што раён займае трэцяе месца па колькасці насельніцтва. Як ідуць справы з будаўніцтвам новага жылля?

— Так атрымалася, што Заводскі раён забудаваны ўжо поўнасцю, і сур’ёзных пляцовак для жыллёвага будаўніцтва, як у іншых раёнах, у нас няма. Але мы даволі шмат будуем «кропкава» — каля 30 тысяч квадратных метраў у мінулым годзе і каля 80 тысяч квадратных метраў сёлета. Дарэчы, мы адзін з нямногіх раёнаў, дзе будуецца ведамаснае жыллё. Так, напрыклад, для сваіх работнікаў узводзяць дамы падшыпнікавы завод і МАЗ, а ў гэтым годзе плануе пачаць будаўніцтва завод колавых цягачоў. Акрамя гэтага, наша ўпраўленне капітальнага будаўніцтва вядзе кааператывы, сфарміраваныя для работнікаў бюджэтнай сферы Заводскага раёна — настаўнікаў, медыкаў, міліцыі і г. д.

— А інфраструктура развіваецца?

— За апошні год мы адрамантавалі 4-ю дзіцячую бальніцу, завяршыўся першы этап рэканструкцыі 5-й клінічнай бальніцы, пабудавалі 17-ю паліклініку, прыступілі да цеплавой рэканструкцыі і рамонту 10-й клінічнай бальніцы, капітальна адрамантавалі 21-ю паліклініку. Сёлета павінны закончыць 22-ю дарослую паліклініку, вядзём праектаванне абсалютна новай паліклінікі ў раёне вуліц Радыяльнай і Цэнтральнай. Праўда, у сувязі з тым, што значныя грашовыя сродкі накіраваны на падрыхтоўку да Чэмпіянату свету па хакеі ў 2014 годзе, работы па праектаванні ідуць не так актыўна, як хацелася б. Сур’ёзныя грошы мы асвойваем і на падтрыманне ў нармальным стане дзіцячых дашкольных устаноў і школ.

Вялікую працу мы зрабілі па рамонце вулічнай сеткі: за апошні год адрамантавалі вуліцы Васняцова, Народную, Куляшова, Герасіменкі, першую чаргу Партызанскага праспекта, амаль усе вуліцы ў Шабанах. Зараз у рамках падрыхтоўкі да Чэмпіянату свету па хакеі ідзе рэканструкцыя вуліц Кабушкіна і Ташкенцкай, а ў наступным годзе будзем рабіць другую і трэцюю чаргу рэканструкцыі Партызанскага праспекта — ад Жылуновіча да Кабушкіна і ад плошчы Ванеева да вуліцы Кашавога.

Такім чынам, можна сказаць, што ў развіццё інфраструктуры ўкладваецца шмат грошай — як горадам, так і прадпрыемствамі раёна.

— Якія буйныя праекты, акрамя «Чыжоўкі-Арэны», рэалізуюцца ў Заводскім раёне?

— У нас вядзецца рэканструкцыя парку 900-годдзя Мінска, ідзе вялікая рэканструкцыя ў заапарку. У наступным годзе прыступім да рэканструкцыі зялёнай поймы ракі Свіслач за заапаркам да вуліцы Галадзеда. Што тычыцца гандлю, то ў нас у раёне ўжо дзейнічаюць два гіпермаркеты, а яшчэ тры знаходзяцца ў стадыі праектавання. Ёсць прапановы і па будаўніцтве крам крокавай даступнасці. Не ўсё, вядома, атрымліваецца, бо раён густа забудаваны. Ёсць яшчэ каля 15 інвестыцыйных праектаў на тэрыторыі раёна, якія мы прапануем інвестарам: маўляў, будуйце, развівайце.

На вуліцы Машынабудаўнікоў у нас зараз ствараецца тэхнапарк. Першы этап гэтага праекта ўжо рэалізаваны і там знаходзіцца больш за 40 арганізацый. Так што мы развіваемся не толькі як прамысловы раён, але і як інтэлектуальны.

— Тое, што Заводскі раён самы прамысловы, гэта, з аднаго боку, добра. Але з іншага боку — церпіць экалогія…

— Так, сапраўды, людзі не вельмі хочуць жыць у Заводскім раёне, бо лічаць, што тут дрэнная экалогія. Вядома, па ружы вятроў усе выкіды прамысловых прадпрыемстваў ідуць на паўднёвы ўсход, але вынікі замераў у апошні час паказваюць, што не зусім усё дрэнна ў Заводскім раёне. Бо акцэнт выкідаў змясціўся: асноўны іх аб’ём ідзе не ад прамысловых прадпрыемстваў, а ад транспарту. Таму ў Чыжоўцы цяпер жыць лепш, чым у цэнтры. Але стэрэатып застаўся.

Разам з тым, мы ўдзяляем вялікую ўвагу праграме добраўпарадкавання і азелянення раёна. Паглядзіце, колькі ў нас зялёнай зоны — поймы ручая Лошыцкай сістэмы, і Безыменнага ручая, і ручая Трасцянка ў Шабанах, і Чыжоўскага вадасховішча, а таксама два паркі і зялёная зона па Ангарскай. Мы сапраўды «зялёны» раён, і гэты імідж трэба захоўваць, каб нейтралізаваць выкіды ад прамысловых прадпрыемстваў.

— На тэрыторыі вашага раёна знаходзіцца месца, дзе ў часы Вялікай Айчыннай вайны быў размешчаны лагер смерці ў Трасцянцы. Ужо даўно там збіраюцца будаваць мемарыяльны комплекс, але да рэалізацыі справа так і не даходзіць. Можа, у бліжэйшы час нешта памяняецца ў лепшы бок?

— Стварэнне мемарыяльнага комплексу ў Трасцянцы — гэта справа не толькі горада, але і рэспублікі. Тэрытарыяльна ён знаходзіцца ў нашым раёне, таму мы адсочваем усе падзеі: быў праведзены конкурс, ёсць выйгрышны варыянт. І спадзяюся, што ў бліжэйшы час будзе прынята рашэнне аб выдзяленні сродкаў. Зараз мы падтрымліваем гэтае месца ў належным парадку.

— Напрыканцы хачу спытаць пра звароты людзей. Наколькі я ведаю, кожную сераду вы праводзіце прыём грамадзян. З чым прыходзяць да вас людзі? Што сёння непакоіць жыхароў сталіцы?

— Сапраўды, кожную сераду з 14 да 20 гадзін любы грамадзін можа прыйсці на прыём нават без папярэдняга запісу (праўда, калі па жыллёвых пытаннях, то лепш запісацца загадзя, каб мы маглі падняць дакументы і падрыхтавацца да сустрэчы). З чым прыходзяць людзі? Я скажу так: калі 3–4 гады таму звароты грамадзян у асноўным тычыліся абслугоўвання жылога фонду, то за апошні час нам удалося ліквідаваць праблемы па цечах даху, па стыках, па ўтрыманні пад’ездаў. Зараз робім упор на вырашэнне праблем з капрамонтамі. А на першае месца выйшлі звароты, звязаныя з пытаннямі наконт будаўніцтва жылля — хто мае права на льготны крэдыт, як змянілася заканадаўства і г. д. У людзей шмат пытанняў, стараемся ім тлумачыць па меры магчымасці. Наступная вострая тэматыка — гэта кропкавая забудова. Усе хочуць, каб будавалі дзе заўгодна, але толькі не насупраць іх вокнаў. Таму, калі пачынаем будаваць які-небудзь дом у Заводскім раёне, абавязкова атрымліваем 20–30 лістоў з пратэстамі…

Наогул мы стараемся максімальна вырашыць праблемы на сваім узроўні, каб чалавек не ішоў скардзіцца вышэй. Відаць, атрымліваецца, бо ў нашага раёна самы нізкі працэнт зваротаў насельніцтва на тысячу жыхароў — ніжэй за гарадскі паказчык.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0