Pra kalandar na radyjo «Svaboda» i tualet stancyi Minsk-Paŭnočny

Radyjo «Svaboda» maje svaje dobryja brendy: imiony Svabody, adrasy Svabody, słoŭnik Svabody, vierš na Svabodu… Była niekali na radyjo «Svaboda» ścipłaja ranišniaja rubryka, jakaja ŭsprymałasia jak «kalandar Svabody». Voś, jak pomnicca, štohod 2 lutaha pavodle novaha stylu «pry mikrafonie» źjaŭlaŭsia supracoŭnik redakcyi i z bolšym ci mienšym eŭfaničnym čaram raspaviadaŭ słuchačam pra Kastusia Kalinoŭskaha, katalickija hramnicy i Strečańnie, i jašče pra niešta śvietłaje. Kali-niebudź u hetuju datu ŭzhadvali i pra stalinhradski kacioł i Paŭlusa. Cikava było nazirać za adroźnieńniami ŭ vybary imionaŭ i padziejaŭ na Svabodzie i ŭ dziaržaŭnych miedyjach, jakija ŭ hety dzień abaviazkova ŭzhadvali imia Michaiła Frunzie i Stalinhradskuju bitvu. Pra Hramnicy apošnim časam i jany stali ŭzhadvać, kali načalstva šerahami pajšło ŭ chramy, trymajučy śviečki, jak čarki… Pra Kalinoŭskaha ŭ dziaržaŭnych ŚMI zvyčajna nie havaryłasia.

Hetym hodam ad prostaha ŭzhadvańnia darahich nam imionaŭ i padziejaŭ Redakcyja pierajšła da aŭtarskaha varyjantu Kalandara, bolš kreatyŭnaha, tak by mović, madernovaha. U hety dzień jana padrychtavała nam «strečańnie» ź pieršaj hramadzkaj prybiralniaj u Łondanie, jakaja adčyniłasia 2 lutaha 1852 hoda. Uzhadka paetyčna nazvana «Dom palohki našaj». Tut jaŭna pračytvajucca aluzii na vialikuju litaraturu, što vyklikaje katarsis, hasiačy tryvohi našy štodzionnyja… Ja maju na ŭvazie sintaksična-rytmičnaje padabienstva zahałoŭka «kalandarnaha ese» da rasijskaj nazvy ramana Džona Stejnbieka «Zima trievohi našiej». Tut ciažka mierkavać pra aŭtarskija refleksy dy asacyjacyi. Što tut: rusafobija, brak biełaruskich nacyjanalnych asacyjacyj, prablemy aŭtara sa stułam ci nas prosta hvałtam ciahnuć u «Meternichaŭ sad»? Ci šoŭ-biznes as usual? Niemcy dyk tyja anhlijskuju nazvu ramana «The Winter of Our Discontent» biez usialakaj ramantyki pierakładajuć jak «Geld bringt Geld» («Hrošy prynosiać hrošy»). Šmat pytańniaŭ.

Adnak vierniemsia da svabodaŭskich tualetnych baranoŭ. Na stancyi «Minsk-Paŭnočny» (pieršy prypynak paśla «Minsk-Pasažyrski» u nakirunku Maładziečna) niama prybiralni. Za sutki tut spyniajecca, musić, kala saraka elektryčak. Tamu tema abmiarkoŭvajecca. Bolšaść — aptymisty. Spadziajucca, što da chakiejnaha turniru 2014 hodu usio budzie zroblena. Tyja, kamu nie cierpicca, ŭzhadvajuć dobrym słovam saviecki čas: «Tady b u hazietu napisali, dyk by ŭsio zrabili adrazu, jak mileńkija!». Zapomniłasia replika babuli viaskovaha vyhladu: «A ci ž možna ŭ hazietu pra tualety pisać? Heta ž soramna…».

Voś sabie dumaju, adstała ty, babula, ad Jeŭropy…

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0