Piać prykmietaŭ taho, što dalej jechać nielha

Karystalnik fejsbuka Aleh Radul pra toje, kali varta spynicca i pierastać jechać dalej.

40 dzion tamu maje siabry raźbilisia pa darozie ŭ hory z-za taho, što ŭsie ŭ mašynie zasnuli, uklučajučy vadziciela. Kali raźbivajecca chtości nieznajomy, to časta dumaješ: «Napeŭna, chłopiec byŭ lichač / niespraktykavany / zališnie samaŭpeŭnieny i da t.p. Z nami takoha nie zdarycca». Ale ŭ hety raz byŭ prosta procilehły vypadak. Tut zahinuli chłopcy, jakija pastajanna, na praciahu apošnich dziesiaci-piatnaccaci hadoŭ, ci ledź nie kožny miesiac haniali to ŭ hory, to na mory, namotvajučy tysiačy kiłamietraŭ biez prypynkaŭ. Vopytu dalnaboja ŭ ich — choć adbaŭlaj! Daviedaŭšysia pra avaryju, mnohija navat pavieryć nie mahli, što chto-niebudź ź ich moh banalna zasnuć za rulom. I tym nie mienš, heta zdaryłasia. Usiaho adzin raz, ale tak, što chapiła ŭsim traim.

Hledziačy na ich źniaviečanuju mašynu (tak, heta jana na fota), pabyvaŭšy na miescy avaryi, prahladajučy zapisy z rehistratara, ja całkam vyrazna ŭśviadomiŭ dla siabie takuju prostuju i łahičnuju reč: «Ja nie mahu skazać, što ja razumniejšy abo bolš vopytny za kaho-niebudź ź ich. Što ŭzrost, što vopyt, što maniera kiravańnia ŭ nas va ŭsich plus-minus adnolkavaja. A značyć, i ja hetak ža, jak jany, mahu lohka pamierci na trasie padobnym čynam».

I tut ja znoŭ viartajusia da svajho daŭniaha pytańnia: jak ža hetaha paźbiehnuć. Pačaŭšy katacca na dalokija adlehłaści, hadoŭ jašče dziesiać tamu, ja pierš za ŭsio staŭ šukać dla siabie samyja dziejsnyja mietady baraćby sa snom. Pamiatajecca, u mianie byŭ ceły arsienał roznych sposabaŭ uzbadziorycca: kava, siemiečki, enierhietyki, prahułki, zaradki i da t.p. A potym ja zdahadaŭsia, što šukaju niešta zusim nie toje! Ni adzin ź ich nie moža mnie harantavać biaśpieku. Bo voś u čym paradoks: usio heta ni što inšaje, jak sposaby praciahnuć ruch, a hałoŭnaje — umieć svoječasova spynicca!

I tut nie dziejničaje narodnaja mudraść «Stamiŭsia — adpačni», jakuju ja čuŭ miljon razoŭ. Što značyć stamiŭsia? Vuń ŭsia Maskva dadomu paśla pracy stomlenaja jedzie, i što? Dzie abjektyŭnyja kryteryi, kali stomlenaść jašče možna spakojna paciarpieć, a kali ŭžo dakładna para na abočynu?

I hetyja krytery pavinny być vidavočnymi i adnaznačnymi.

Uvohule, u mianie takich kryteryjaŭ piać. Jany pravierany sotniami biassonnych načej na mašynie i na jachcie. I praviła vielmi prostaje: lepš da takoha stanu naohuł siabie nie davodzić. Ale kali raptam nadychodzić choć adna z hetych prykmiet, ja tut ža źmianiajusia biez rozdumaŭ. Albo, kali mianiacca niama z kim, ustaju na abočynu spać. Tamu što dalej jechać nielha.

Takim čynam, piać abjektyŭnych prykmiet taho, što voś-voś zaśnieš:

1) Zaŭvažaješ momant mirhańnia. Heta — samy vidavočny i adnaznačny kryteryj. Pasprabujcie ŭspomnić momant, kali vy apošni raz mirhanuli? Sprava ŭ tym, što ŭ zvyčajnym stanie čałaviek zusim nie zaŭvažaje momant, kali mirhaje. Heta adbyvajecca nastolki chutka, što prosta nie źviartaješ uvahi. Zatoje kali heta stanovicca vidavočnym, to razmova ŭžo idzie nie ab zvyčajnym mirhańni, a pra pačatak adklučeńnia — nieadkładna na zbočynu!

2) Padman zroku: fihury na abočynie zdajucca zdaloku čymści adnym, a pry nabližeńni albo akazvajucca čymści zusim inšym, albo źnikajuć naohuł. Heta pamiežnaja stadyja: vočy jašče adkryty, ale mozh užo nie paśpiavaje apracavać usiu jakaja pastupaje infarmacyju — jon užo śpić! Jašče para chvilin, i śviadomaść zusim adklučycca.

3) Zrok nie paśpiavaje fakusavacca. Ja sprabuju pieravieści pohlad z darohi na prybory i tut ža viarnuć jaho nazad na darohu. Jaki tam byŭ kiłamietraž? Jašče raz: imhnieńnie na prybory, i znoŭ na darohu. U narmalnym stanie zrok paśpiavaje prystasavacca, i ŭsio vydatna vidać. Ale kali zasynaješ, to pohlad stanovicca šklanym, vočy nie paśpiavajuć adaptavacca da ŭmoŭ, stanovicca niemahčymym achapić prybory adnym biehłym pozirkam, i tut ža ličyć patrebnyja pakazańni.

4) Lanota napružvać mozh. Pasprabujcie pamnožyć 18 na 3. U narmalnym stanie heta nie prablema. A voś zasynajučamu čałavieku heta nie toje što b składana… jamu heta nafih nie treba. Pa toj ža pryčynie lanota razmaŭlać. Tamu što dla hetaha treba napružvacca, trymać u rozumie nitku razmovy, padbirać słovy.

5) Drobnyja parušeńni. Dva-try razy zapar zabyŭsia pieraklučycca na blizkaje śviatło? Para spać. Nie možaš uspomnić apošni darožny znak? A pieradapošni? Nijak? Spać! Spyniŭsia na mirhajučy žoŭty? Na zialony? Nu, vy zrazumieli…

I bonusam ekspres-test dla pasažyra, jak nienadakučliva pravieryć kiroŭcu na pradmiet drymotnaści.

Fiška ŭ tym, što biessensoŭna jaho pytacca: «Čuješ, ty ŭ paradku?» Adkaz zaŭsiody budzie adzin i toj ža: «U paradku». Zamiest hetaha, treba zadać jamu niejkija pytańni, jakija patrabujuć abdumvańnia albo ŭvažlivaści. Naprykład: «A dzie my zaraz? Što za nasieleny punkt prajechali?» abo «Kolki nam jašče zastałosia da …», a lepš navat niešta bolš składanaje, nakštałt: «Jak ty dumaješ, što lepš padaryć na dzień naradžeńnia?» I kali adkazy zdaducca zanadta prostymi, albo nieadekvatnymi — para mianiacca.

Uvohule, hałoŭnaje praviła: mozh nie vyklučajecca adrazu, jon vyklučajecca pastupova. Jak zavisaje kampjutar, śpiarša pracuje na 100%, potym na 50%, potym na 25% a potym bac — užo visić. Całkam realna adłavić hety pierachod sa 100% na 50%, kali viedać, što šukać i jak praviarać. A šukać treba lubuju lanotu i praviarać siabie na zatarmožanaść śviadomaści.

Bieražycie siabie.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0