U Hłybokim prajšoŭ hrandyjozny «Višniovy fest» FOTAREPARTAŽ
Štohod u Hłybokim — Višniovy fest, jaki prypadaje na siezon paśpiavańnia višniaŭ. Fest doŭžycca ceły tydzień, ale samaja aktyŭnaja jaho častka prypadaje na subotu. U hety dzień pryjazdžaje šmat haściej, nie tolki z susiednich haradoŭ i Minska, ale, pieradusim, z zamiežža.
Pryjechała hetym razam vialikaja łatvijskaja delehacyja: z Prejlaŭ, Limbažaŭ, Łudzy (kolišni Lucyn u Viciebskaj hubierni, jaki mieŭ hierb Pahonia).
Uračystaje adkryćcio festu pačynajecca la pomnika Hłybockaj Višni, potym — śviatočnaje šeście ad pomnika da hałoŭnaj sceny horad.
Treba skazać, što Hłybokaje nie ŭpała tvaram u brud. Hości, sapraŭdy, pryjechali ŭ biełaruski horad. Usia ŭračystaja častka — na biełaruskaj movie. Pa-rusku vystupali, chiba što, hości, dy kiraŭnik rajona Aleh Morchat, jaki zaŭsiody pramaŭlaje pa-biełarusku, ale siońnia, z-za napłyvu zamiežnych hościaŭ, vystupiŭ pa-rusku.
Było začytana pryvitalnaje słova ad Žyhuloŭskaj Višni (Samarskaja hubiernia), a hości z Łatvii pažadali Hłybockaj Višni – nie źmiorznuć ad zimniaj ściužy, dy nie ssochnuć u letniuju śpioku, a być zaŭsiody sakavitaj, smačnaj i sałodkaj! Dy nadaryli horadu šmat padarunkaŭ!
Kožny hłybocki sielsaviet pryjechaŭ sa svaim panadvorkam dy častavaŭ stravami, dzie adnym ź inhredyjentaŭ była višnia. Svaje panadvorki pastavili i ŭsie pradpryjemstvy rajona. A Hłybockamu małočna-kansiervavamu kambinatu i «sam boh zahadaŭ» pradukavać johurty ź višniaj (nie viedaju, mo jašče nie robiać, ale ž niekali buduć).
Treba skazać, što višnia na pryvatnych siadzibach Hłybokaha raście ŭ 8 vypadkach z 10. Tak paličyli. Višnia ŭ Hłybokim, sapraŭdy, rodzić! Siudy pryjazdžajuć skupščyki z Połacka i Viciebska, dzie ŭ siabie pradajuć razy ŭ 2-3 daražej. U miežach horada niadaŭna zakładzieny vialiki ŭzorny višniovy sad.
Stała ŭžo dobraj tradycyjaj pad čas uračystaha adkryćcia Višniovaha Festu zhadvać imia lehiendarnaha hłybockaha ahranoma Balasłava Łapyra, jaki i zakłaŭ na Hłyboččynie vysokahatunkovyja višniovyja sady jašče «za polskim časam». Na vioskach i siońnia višni kličuć – łapyrovy.
Łapyra zhadvajuć zaŭsiody tolki, jak ahranoma, što, zrazumieła, naturalna. Adnak Balasłaŭ Łapyr byŭ biełaruskim nacyjanalistam u samym lepšym sensie hetaha słova. Za «polskim časam» jon pieraśledavaŭsia ŭładami za aktyŭnuju biełaruskuju dziejnaść — maŭlaŭ «naviartaŭ polski narod na biełarusinaŭ». Staviŭ biełaruskija śpiektakli ŭ Hłybokim, raspaŭsiudžvaŭ biełaruskuju litaraturu, stvaraŭ u vioskach hurtki biełaruskaha falkłoru. U 40 hadoŭ palaki vyhnali Łapyra na piensiju. Paśla čaho ŭźniaŭsia hrandyjozny mižnarodny skandał. Pierad samym vybucham vajny ŭ Hłybokim užo pracavała niamieckaja ahientura. Infarmacyja patrapiła ŭ samyja čytanyja haziety hitleraŭskaj Niamieččyny. Maŭlaŭ, u Polščy pieraśledujucca nacyjanalnyja mienšaści! Jak fakt — padadziena vyhnańnie Balasłava Łapyra z pracy tolki za toje, što jon — biełarus. Palaki sprabavali załahodzić skandał, pryjazdžali i prapanoŭvali jamu stać navat ministram sielskaj haspadarki! Admoviŭsia! U časie niamieckaj akupacyi pracavaŭ u «biełaruskaj administracyi» Hłybokaha, šmat kamu dapamoh paźbiehnuć vyvazu ŭ Niamieččynu. Damohsia ŭ kaściole i carkvie bohasłužeńnia na biełaruskaj movie. Zahinuŭ u kipciurach NKVD u 1944 hodzie…
Vulica imia Balasłava Łapyra i muziej Hłybockaj Višni — heta tolki pytańnie času!
Dziaŭčaty z Łatvii.
Kamientary