Maci asudžanaha ŭ Rasiei biełarusa Kiryły Silivončyka naviedała syna ŭ kałonii

U kalonii-pasialeńni, jakaja znachodzicca ŭ pasiołku Suchabiazvodnaje za sto kilametraŭ ad Nižniaha Noŭharadu, Natalla Silivončyk i siabroŭka Kiryła znachodzilisia paŭtara sutak. Žančyna kaža, što paśla hetaj pajezdki ŭ jaje krychu adlahło na sercy:

«Ja dumała, što horš budzie: ubaču škilet, abciahnuty skuraj. Nie, vyhladaje narmalna, zahareły taki. A z tvaru jon ža j byŭ takim chudarlavym».

Spadarynia Natalla paviedamiła, što syn nia skardziŭsia na niejki asablivy cisk ci žorstkaść navat kali jany zastavalisia sam-nasam. Bolš admoŭčvaŭsia na takija rospyty:

«Ščyra kažu, šmat jon nie havaryŭ na hetuju temu, usio bolš admoŭčvaŭsia. Asabliva j raskazvać nie chacieŭ. A što dyscyplina tam jość, pra heta ja viedaju. Ale dobra, što bojek tam niama, hvałtu. Dla mianie heta hałoŭnaje, što niama hetaha biaźmiežža. Tom jość turma, PK-14, a pry joj kalonija-pasialeńnie. Jany adasoblenyja».

Maci apaviała, što zachodziła ŭ stałoŭku, dzie charčujucca źniavolenyja. Na abied davali boršč, kašu, čatyry kavałački chlebu i kampot. Chto z pasialencaŭ maje pracu, zarablaje hrošy, toj moža sam hatavać na specyjalna abstalavanaj kuchni, karystajučysia kramaj — ich vodziać pad nahladam na zakupy.

Kirył pracy nia maje, a tolki prybiraje terytoryju dy chodzić ź inšymi pasialencami dahladać plantacyju bulby. Tamu charčavańnie ŭ jaho pieravažna kazionnaje. Hrošy, dasłanyja maci try tydni tamu, da Kiryła jašče nie dajšli.

Natallu Silivončyk ździviła, što ŭ pasiołku, zasnavanym u sumna viadomyja 30-ja hady jak papraŭča-pracoŭny lahier dla razhortvańnia lesanarychtovak, majucca biełaruskija charčy:

«U kramach ichnich jość naša małako, jość zhuščonka biełaruskaja. Karaciej, maj hrošy — i nabyvaj usio. A my ciahnuli ŭsio heta ź Biełarusi».

Ale najbolšaje ździŭleńnie ŭ Natalli Silivončyk vyklikała kiraŭnictva kalonii, jakoje tam apošnim mianiali davoli časta:

«Načalnik, darečy, naš hamialčuk Adamovič. Z samoha Homiela. Pa maładości pajechaŭ, ažaniŭsia na rasiajancy dy tam i žyvie. Pahutaryli. Pytaŭsia, jakija maje ŭražańni pra Kiryła, kaloniju. Nu što, kažu, čysta, bačna, što ruki prykłali. Raskazvaŭ sam, što kali pryvieźli Kiryła, dyk jamu dakłali: pryvieźli «terarysta». Jon užo nastroiŭsia: nu, «kačok», viarziła budzie z muskułami, jak piacikilahramovyja hiry. Vychodzić, staić Kirył: «Hospadzi, i heta teraryst?».

Maci Silivončyka škaduje, što nie razabrałasia z synam jak śled u abvinavačvańni, nie naniała dobrych advakataŭ, kab adbić ich jak niedarečnyja.

Ni syn, ni maci nie źbirajucca chadajničać pra pieravod Kiryła dla adbyćcia pakarańnia ŭ Biełaruś. Hetaksama, jak i damahacca pierahladu kryminalnaj spravy ŭ Rasiei:

«My abmierkavali ŭsie heta j ličym, što heta vialikaja vałakita. Heta znoŭ treba budzie viartacca ŭ SIZA. Nia viedaju, i ŭ nas, i ŭ ich — heta biurakratyja, ciahanina. Atrymlivajecca, što apucha daražej kažucha».

Biełarus Kirył Silivončyk, jaki pracavaŭ systemnym administrataram u Nižnim Noŭharadzie, byŭ asudžany 9 krasavika vyjaznym pasiedžańniem Maskoŭskaha akružnoha vajskovaha sudu na dva hady kalonii-pasialeńnia. Jaho pryznali vinavatym u publičnych zaklikach da terarystyčnaj dziejnaści. Sam Silivončyk praz advakata paviedamiŭ, što post u sacyjalnaj sietcy ŭkantakcie, jaki fihuravaŭ u spravie, byŭ biazdumnym pierapostam dopisu adnoj z supołak.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0