Statkievič pra sustreču z polskim sienataram: Dla nas vysnova adna — za našu svabodu nichto ŭpiracca nie budzie
Kiraŭnik sienata Polščy Stanisłaŭ Karčeŭski, jaki znachodzicca ŭ Minsku z dvuchdzionnym vizitam, ranicaj 6 śniežnia sustreŭsia z pradstaŭnikami biełaruskaj apazicyi.
Ź biełaruskaha boku ŭ sustrečy ŭdzielničali palityki Juryj Hubarevič, Alaksandr Milinkievič, Pavieł Sieviaryniec, Mikałaj Statkievič, Antanina Kavalova, Alaksandr Stralcoŭ, pravaabaronca Valancin Stefanovič, a taksama deputat Pałaty pradstaŭnikoŭ Alena Anisim.
«Razmova išła vakoł mahčymych źmienaŭ palityki Polščy ŭ dačynieńni da padtrymki hramadzianskaj supolnaści i niezaležnych ŚMI Biełarusi, a taksama ab kantaktach parłamienta Polščy z Pałataj pradstaŭnikoŭ, — raskazaŭ BiełaPAN staršynia ruchu «Za Svabodu» Juryj Hubarevič. — Biełaruski bok byŭ salidarny ŭ dosyć krytyčnaj acency hetych mahčymych źmienaŭ».
Jon adznačyŭ, što Pałata pradstaŭnikoŭ siońnia «nie źjaŭlajecca lehitymnym orhanam zakanadaŭčaj ułady, bo nie była abrana na demakratyčnych vybarach». Kantakty z takim parłamientam dla palakaŭ «nie majuć praktyčnaha značeńnia, bo Pałata pradstaŭnikoŭ nie prymaje palityčnych rašeńniaŭ», ličyć Hubarevič.
Palityk taksama raskazaŭ, što pradstaŭniki biełaruskaha boku źviarnuli ŭvahu Karčeŭskaha na «niebiaśpieku viadzieńnia dyjałohu tolki z aficyjnym Minskam, biez dyjałohu z hramadzianskaj supolnaściu i prychilnikami jeŭrapiejskaha vybaru».

Mikałaj Statkievič, kamientujučy sustreču pa prośbie BiełaPAN, zajaviŭ: «Našy polskija kalehi, vidać, tak razumiejuć svaje nacyjanalnyja intaresy, što ich treba adstojvać zanadta litaralna. Jany ŭžo, napeŭna, nie havorać našaj uładzie ab demakratyi, sumlennych vybarach, a kažuć pra Sajuz palakaŭ, tranślacyju ŭ Biełarusi televizijnaha kanała «Pałonija» i hetak dalej».
«Zrazumieła, što raz Biełaruś kantraluje hety čałaviek (Alaksandr Łukašenka), to niejkim čynam spravu ź im mieć treba: i palityčnyja, i dypłamatyčnyja, i handlova-ekanamičnyja kantakty — heta naturalna. Ale mnie zusim niezrazumiełyja mižparłamienckija kantakty», — dadaŭ Statkievič.
Jon adznačyŭ, što polskija parłamientaryi byli abranyja na vybarach u kankurentnaj baraćbie, a tamu nie pavinny sadzicca za adzin stoł z tymi, «chto nie maje realnych paŭnamoctvaŭ» i kaho pryznačyli ŭ parłamient pa pryncypie addanaści ŭładam.
Na dumku Statkieviča, polskija parłamientaryi buduć praciahvać ciapierašniuju liniju na dyjałoh ź biełaruskimi ŭładami da taho času, pakul Łukašenka svaimi dziejańniami «nie viernie ich nazad, na ziamlu». «Dla nas vysnova adna: za našu svabodu nichto ŭpiracca nie budzie. Nam daviadziecca heta rabić samim. Taksama treba zabyć i ab iluzii na niejkija pavolnyja evalucyjnyja źmieny. Ich niebiaśpieku ciapierašniaja ŭłada dobra razumieje, i na ich nie pojdzie», — ličyć były palitviazień.
Polskaja parłamienckaja delehacyja znachodzicca z aficyjnym vizitam u Biełarusi 5—6 śniežnia. Učora Stanisłaŭ Karčeŭski sustreŭsia z kiraŭnikom dziaržavy i kiraŭnikami abiedźviuch pałat Nacyjanalnaha schodu. U chodzie hetych sustreč padkreślivałasia važnaść dyjałohu pamiž Minskam i Varšavaj, u tym liku na mižparłamienckim uzroŭni.
Kamientary