«Pracavaŭ na budoŭli pa 10—12 hadzin na dzień». Siabry — pra byłoha palitviaźnia Dzianisa Sakałoŭskaha, jaki pamior u Bierlinie
Kalehi nazyvajuć Dzianisa Sakałoŭskaha adnym z najlepšych videaapierataraŭ Biełarusi. Jon vychoŭvaŭ dačku pa-biełarusku, lubiŭ antykvarny posud i marynavany časnok, ciešyŭsia, što stanie dziedam. Blizkija raskazali Radyjo Svaboda, jakim jon byŭ čałaviekam.
Na «Bajsole» adkryli zbor na dapamohu z pachavańniem.
Cieła biełaruskaha palituciekača Dzianisa Sakałoŭskaha znajšli ŭ jaho kvatery ŭ Bierlinie sioleta 21 lutaha. Jamu było 47 hadoŭ. Pierad hetym mužčyna niekalki miesiacaŭ chvareŭ. Sakałoŭski chacieŭ viarnucca dadomu i sumavaŭ pa radzimie, raskazvajuć u razmovie sa Svabodaj blizkija i siabry pamierłaha. Pachavać Dzianisa płanujuć u Biełarusi. Dla hetaha siamji pamierłaha patrebnyja srodki, tolki pieravozka cieła na radzimu budzie kaštavać kala 2800 jeŭra. 25 lutaha fond BySol adkryŭ adpaviedny zbor.
Nie pajšoŭ da lekaraŭ
Dzianis žyŭ u Hiermanii z 2022 hoda. Abraŭ Bierlin, bo tam žyŭ siabar. Za miažoj nie moh znajści stałuju pracu pa prafiesii. Pracavaŭ na budoŭli pa 10—12 hadzin na dzień, ale nikoli nie skardziŭsia blizkim, kaža ŭ razmovie sa Svabodaj jaho dačka Vasilina.
«My pačali pracavać razam. Tak zaŭsiody lahčej. Čałaviek jon mocny. Praca była roznaja — dziaŭbli bieton, budavali dach, pracavali z drevam, vykonvali malarna-tynkoŭčyja raboty. My bralisia za ŭsio, dzie byli choć niejkija hrošy», — raskazvaje siabar Dzianisa Pavał (imia źmieniena dziela biaśpieki surazmoŭcy. — RS).
U kancy listapada minułaha hoda Dzianis zachvareŭ, uspaminaje fatohraf Dźmitryj Bruško. U jaho byŭ mocny kašal, dychavica, jon adčuvaŭ słabaść. Siabry miarkujuć, što jon moh pieranieści karanavirus, a potym i pnieŭmaniju. Adnak da lekaraŭ nie źviartaŭsia, tamu dakładny dyjahnaz nie byŭ viadomy. Chvarobu pieranosiŭ na nahach, kab zarabić hrošy. Čakaŭ, što viasnoj da jaho pryjeduć rodnyja.
«Jon pracavaŭ na znos. Kali była praca, jon pracavaŭ — chvory ci nie, bo byli finansavyja prablemy», — kaža siabar Dzianisa Mikita (imia źmieniena dziela biaśpieki surazmoŭcy). Siabry kažuć, što ŭ hety pieryjad rehularna praviarali, jak Dzianis siabie adčuvaje, prapanoŭvali dapamohu lekami, praduktami. Adnak jon zvyčajna admaŭlaŭsia.
«Jon zamknuŭsia ŭ sabie, nie chacieŭ sustrakacca ź ludźmi, było ciažka ź im kantaktavać. Dumaju, u jaho, jak u mnohich biełarusaŭ, była pazicyja: ja samastojny, nie patrebna dapamoha, ja sam zmahu heta pieražyć, nie chaču stvarać prablem inšym», — miarkuje Dźmitryj Bruško, jaki rehularna padtrymlivaŭ suviaź ź Dzianisam.
Dačka taksama zaŭvažaje, što kali tata chvareŭ, to nie skardziŭsia, ź jaho ledź nie siłaj treba było vyciahvać infarmacyju.
Siabry nastojvali, kab Sakałoŭski pajšoŭ da lekara. Adnak jon nie chacieŭ. Mahčyma, aścierahaŭsia, što taki vizit doraha jamu abydziecca, kali jaho pakładuć u špital, bo ŭ jaho była nie vielmi dobraja miedycynskaja strachoŭka, jakaja mahła nie kampiensavać usich vydatkaŭ, tłumačyć Mikita.
Raniej była situacyja, kali Dzianis zabyŭsia praciahnuć strachoŭku i zapłaciŭ bolš za dźvie tysiačy jeŭra, kali źviartaŭsia da lekaraŭ pa inšym pytańni, uspaminaje Pavieł.
Apošni miesiac Sakałoŭski ŭžo nie moh pracavać praz stan zdaroŭja. Vyrašyŭ adlažacca. Prymaŭ antybijotyki. Niezadoŭha da śmierci Dzianisa Mikita razam ź inšym siabram «prymusova naviedali» jaho doma. Tady jon, sa słoŭ surazmoŭcy, vyhladaŭ «słabym i schudniełym, ale nie krytyčna». Kazaŭ, što jamu ŭžo lepš.
Apošni raz Dzianis vychodziŭ na suviaź rankam u piatnicu, 20 śniežnia, uspaminaje Dźmitryj Bruško. Uviečary jon užo nie adkazvaŭ na paviedamleńni. Siabry zabili tryvohu i na nastupny dzień pryjšli da Dzianisa dadomu. Kvateru im adčyniła ŭładalnica žylla.
«Kali adčyniali kvateru, usio było čysta, na svaich miescach», — adznačaje Bruško.
Unutry jany znajšli cieła ŭžo pamierłaha Dzianisa. Pryčyna śmierci pakul nieviadomaja.
«Jon zanadta šmat uziaŭ na siabie i, napeŭna, nie spraviŭsia. Mahčyma, toje, što jon siadzieŭ 8 miesiacaŭ u turmie, adhuknułasia, moža być, šalonyja nahruzki, kali jon tut pracavaŭ. Mnie zdajecca, vialikaja prablema była ŭ tym, što jon nie daviaraŭ lekaram. My ŭsie imknulisia jamu dapamahčy, pierakanać, kab jon źviarnuŭsia da miedykaŭ, ale jon nie źviarnuŭsia. I my zanadta pozna pryjšli, kab pasprabavać jamu dapamahčy», — škaduje siabar Mikita.
«Hanarusia taboj, pryncesa!»
Dzianis Sakałoŭski naradziŭsia ŭ Pryłukach pad Minskam.
«Jon vielmi lubiŭ Pryłuki. Byvali dni, kali paśla pracy ŭ budzień jon mianie zabiraŭ: «Pajechali pavietram padychać», — uspaminaje jaho dačka Vasilina.
Jana naradziłasia, kali baćku było 19 hadoŭ. Praz adnosna nievialikuju roźnicu va ŭzroście z dačkoj Dzianis prasiŭ jaje siabroŭ źviartacca da jaho na «ty».
«Ja ź dziacinstva viedała, što jon mianie biaźmiežna lubiŭ. Ja dziaŭčynka, jakaja kupałasia ŭ tatavaj lubovi. Jon zaŭsiody mianie padtrymlivaŭ. Kazaŭ: «Lublu ciabie, dačuška. Ty małajčyna! Hanarusia taboj, pryncesa!» Jon abdymaŭ mianie. Ja adčuvała jaho luboŭ paŭsiul. Jana była takaja vialikaja! Ja vielmi ščaślivy čałaviek, što ŭ mianie byŭ taki tata. Ja mała viedaju ludziej, u jakich było vialikaje adkrytaje serca da ŭsiaho śvietu», — kaža Vasilina.
Dziaŭčynku vychoŭvali ŭ siamji pa-biełarusku. Jana chadziła ŭ biełaruskamoŭnuju himnaziju № 23 u Minsku. Tata paśla škoły vadziŭ jaje na mastackija vystavy, u kino, znajomiŭ dziaŭčynku sa svaimi siabrami-mastakami. Razam z dačkoj lapiŭ z płastylinu ci płastyki.
«Jon mnie pakazaŭ muzyku. U nas muzyčny hust całkam padobny. Heta retra-rokavaja kłasnaja muzyka», — kaža surazmoŭca.
Vasilina kaža, što jany časta sazvońvalisia z baćkam užo ŭ emihracyi. Mahli prahavaryć usiu noč. Časam sustrakalisia ŭ jaho ŭ Bierlinie abo ŭ jaje ŭ Varšavie. Ale apošnimi tydniami mała kamunikavali. Apošni raz bačylisia na jaje dzień naradžeńnia letaś u žniŭni.
«Byŭ adnym z najlepšych apierataraŭ u Biełarusi»
Dzianis Sakałoŭski skončyŭ u Minsku mastacki kaledž imia Hlebava pa kirunku «skulptura» i Akademiju mastactvaŭ jak videaapieratar.
«Jon byŭ cikavy, upeŭnieny ŭ sabie čałaviek. Nie było sumnievaŭ, što jon zajmajecca svajoj spravaj samaaddana i źjaŭlajecca biezumoŭnym aŭtarytetam u svaim asiarodździ», — uspaminaje Pavał, jaki vučyŭsia razam z Sakałoŭskim u Akademii mastactvaŭ u pačatku 2000-ch.
Kalehi nazyvajuć Dzianisa adnym z najlepšych videaapierataraŭ Biełarusi. Bolš za dziesiać hadoŭ jon pracavaŭ u Biełteleradyjokampanii apierataram-pastanoŭščykam. Adnak uvieś čas sumiaščaŭ pracu na biełaruskija dziaržaŭnyja telekanały z pracaj na miedyja ŭ Niamieččynie, Francyi, Narviehii, Katary, Saudaŭskaj Arabii, Aŭstralii: ARD, ZDF, DW, Arte, mdr, TV France, Al Jazeera, Al Arabia, NRK, ABC (TV Australia).
Vasilina pierakananaja, što ŭ jajenaha baćki navat na dziaržaŭnaj televizii nie było repartažaŭ, za jakija jamu było b soramna, jon nie pastupaŭsia svaimi pryncypami, nie padstaŭlaŭ nikoha, asudžaŭ prapahandu. Jon ź dziacinstva vučyŭ dačku paraŭnoŭvać, jak roznyja miedyja padajuć adnu i tuju ž padzieju.
Siabar Dzianisa Jan* (imia źmienienaje dziela biaśpieki surazmoŭcy) raskazaŭ Svabodzie, što Sakałoŭskaha nie puskali zdymać palityčnyja siužety jašče da 2020 hoda, bo ličyli jaho niedastatkova łajalnym.
«Jon dumaŭ, što možna prafiesijnaj pracaj upłyvać na sistemu, i, jak ja razumieju, u bolšaści vypadkaŭ admiažoŭvaŭsia ad prapahandysckich prajektaŭ», — kaža siabar Dzianisa Pavieł pra jaho pracu ŭ dziaržaŭnym telebačańni.
Sakałoŭski ŭ 2007 hodzie atrymaŭ treciaje miesca ŭ naminacyi «Najlepšy teleapieratar Biełarusi», a ŭ 2017 staŭ lepšym apierataram u premii «Televiaršynia».
Mikita, siabar i kaleha Dzianisa, jaki viedaŭ jaho bolš za dziesiać hadoŭ, kaža, što toj jašče ŭ maładości byŭ vielmi talenavitym apierataram. U Biełarusi jany razam zdymali naviny, u tym liku pratesty, dla zamiežnych miedyja.
«Kali ŭ mianie była mahčymaść, ja vybiraŭ Dzianisa, bo jon byŭ adnym z najlepšych apierataraŭ u Biełarusi», — kaža surazmoŭca.
Taksama razam jany źniali niekalki vialikich dakumentalnych filmaŭ, u tym liku biełaruskuju častku filmu Awaken, jaki atrymaŭ uznaharodu na mižnarodnym fiestyvali. Uvieś film zdymali ŭ 35 krainach, jon pakazvaje ich admietnaści. Kadry ź Biełarusi doŭžacca niekalki chvilin, ale ich zdymali miesiac. Mienavita biełaruskimi kadrami pačynajecca trejler filma — dziaŭčaty z pachodniami zachodziać u vadu na Kupalle, raskazvaje Mikita.
«Heta mieli być idealna pryhožyja karcinki. Dzianis ich zrabiŭ prosta fienamienalna», — kaža kaleha.
Jon zaŭvažaje, što Sakałoŭski mieŭ vialiki dośvied pracy na dziaržaŭnym telebačańni i zaŭsiody viedaŭ, što treba źniać. Umieŭ pracavać ź jakoj zaŭhodna aparaturaj, byŭ hnutki, padstrojvaŭsia pad zadačy, sam prapanoŭvaŭ, što źniać, kab było pryhoža. Jon sam moh vystaŭlać śviatło, zapisvać huk, vybudoŭvać kampazicyju, choć heta rabili nie ŭsie apieratary. Pry hetym nie skardziŭsia i pracavaŭ z zadavalnieńniem.
«Kiravaŭ viertalotami i kranami. Vielmi dobra bačyŭ karcinku, mieŭ adčuvańnie kampazicyi. Zaŭsiody zdymaŭ raskošnuju karcinku. Jon nadziejny čałaviek, na jakoha možna było raźličvać. Usie ludzi na zamiežnych kanałach, ź jakimi my supracoŭničali, byli ŭ zachapleńni ad karcinki i potym zaprašali pracavać tolki Dzianisa», — raskazvaje kaleha.
«Kali mnie treba było dapamahčy ź videa, jon rabiŭ heta. Kazaŭ: «nijakich pytańniaŭ», rabiŭ heta chutka i dobra. Dapamahaŭ na biełaruskich imprezach u Bierlinie. Niešta padklučyć, zrabić videa — heta jon rabiŭ biaspłatna», — adznačaje fatohraf Dźmitryj Bruško.
Jašče adzin dakumientalny film, jaki zdymaŭ Dzianis i jaki atrymaŭ uznaharodu na mižnarodnym fiestyvali, — Ja, Andrej Ivanavič. Jon raskazvaje pra viaźnia kancłahieraŭ Druhoj suśvietnaj vajny Andreja Maisiejenku. Sioleta jamu spaŭniajecca sto hadoŭ, mužčyna žyvie ŭ Biełarusi. Film zdymali ŭ niekalkich častkach u Biełarusi i Niamieččynie. Inšyja jahonyja filmy ź mižnarodnymi premijami — Siestra Ioanna i Demigod.
Praz kiepskaje vałodańnie niamieckaj movaj Dzianisu było składana znajści pracu apieratara ŭ Hiermanii, zaŭvažaje Mikita. Kab dobra vyvučyć movu, jamu treba było b paŭhodu chadzić na kursy, ale jon nie moh sabie hetaha dazvolić i nie pracavać u hety čas. Sakałoŭski vučyŭ niamieckuju movu praz Duolingo. Chacieŭ znajści pracu pa śpiecyjalnaści.
«Jamu było cikava i ŭ bałocie, i ŭ pałacy»
Niekalki hadoŭ, pracujučy na Biełteleradyjokampanii, Dzianis Sakałoŭski zdymaŭ cykł dakumientalnych filmaŭ Ziamla biełaruskaja.
«Heta było vielmi kłasna zroblena. Jany jeździli pa Biełarusi, zdymali miastečki. Jon lubiŭ heta mocna. Jaho ciahnuła być žurnalistam u poli, a nie ŭ kabiniecie», — raskazvaje dačka Dzianisa Vasilina.
Dzianis taksama papraŭlaŭ teksty kaleh pa-biełarusku, kab było pravilna i pryhoža. Nastojvaŭ, kab toje, što mahčyma, rabili na biełaruskaj movie, raskazvaje dačka.
Jana taksama paśpieła papracavać razam z tatam. Jon dapamahaŭ dačce zdymać film dla dypłomu ŭ EHU.
«Ja viedała, što moj tata profi. Kali ludzi daviedvalisia, što ja dačka Sakałoŭskaha, mnie ŭsie kazali: «Tvoj tata najlepšy apieratar». Kali ja apynułasia ŭ roli žurnalistki, ja adčuła hety kajf, absalutny spakoj i ŭpeŭnienaść, što jon zrobić usio idealna», — kaža surazmoŭca.
Dziaŭčyna pajšła vučycca na žurnalistyku śladami baćki, bo bačyła, jak jon zachopleny svajoj pracaj, što moža pracavać «udzień i ŭnačy».
«Jamu było cikava pracavać i ŭ bałocie, i ŭ pałacy», — padsumoŭvaje jana.
Vasilina adznačaje, što baćka ŭmieŭ zdymać roznaje.
«Mnie zdajecca, niama ničoha, što moj tata nie moh by źniać. Jon raskazvaŭ, jak zdymaŭ z hielikoptara i zabyŭsia pryšpilicca: «Ja ledź nie vypaŭ, ale ŭsio hud!» Zdymaŭ, kali skakaŭ z parašutam, z samalota, rabiŭ padvodnyja zdymki — u jaho dajvierskaja katehoryja», — raskazvaje jana.
Vosiem miesiacaŭ za kratami
U 2020 hodzie Sakałoŭski dałučyŭsia da strajku ŭ Biełteleradyjokampanii. Jaho zvolnili. Razam z kalehami jon pracavaŭ nad stvareńniem niezaležnaj miedyjapłatformy — «alternatyŭnaj televizii». 22 śniežnia 2020 hodu jaho zatrymali ŭ spravie «Pres-kłuba». Vosiem miesiacaŭ jon pravioŭ u SIZA.
«U nas byŭ taki mocny kantakt, my adčuvali adno adnaho. Adnojčy, kali baćka byŭ u turmie, jon mnie pryśniŭsia i ŭ śnie prasiŭ dapamahčy. Paśla pryjšli listy i advakat paviedamiŭ, što jon zachvareŭ tady ŭ śledčym izalatary», — raskazvaje jahonaja dačka Vasilina.
Spačatku Sakałoŭskaha abvinavačvali ŭ «dapamozie va ŭchileńni ad spłaty padatkaŭ». U žniŭni 2021 hoda jaho vypuścili pad padpisku ab niavyjeździe. Adnak pryznali padazravanym va «ŭdziele ŭ zmovie z metaj zachopu ŭłady niekanstytucyjnym šlacham». U 2022 hodzie Dzianis vyjechaŭ ź Biełarusi ŭ Hiermaniju.
«Ź Dzianisam my sustrakalisia ŭžo ŭ Hiermanii. Jon byŭ vielmi ścipłym byłym palitviaźniem. Zaŭsiody kiravaŭsia pryncypam, što inšym ludziam padtrymka važniejšaja, čym jamu, i staraŭsia raźličvać na svaje siły. Adrazu šukaŭ mahčymaść pracavać, zarablać samastojna», — apisvaje Sakałoŭskaha supracoŭnik Biełaruskaj asacyjacyi žurnalistaŭ Barys Harecki.
«Pank-rokierski duch»
Aktor i viadoŭca Alaksiej Saprykin, ziać Dzianisa Sakałoŭskaha, raskazaŭ Svabodzie, što ŭ ich była nievialikaja roźnica — 13 hadoŭ, tamu stasavalisia davoli blizka i na «ty». Sakałoŭski lubiŭ šukać u padarožžach rečy z historyjaj, prykładam, staražytny posud.
«My znachodzili mnostva cikavych temaŭ, zaviazanych z kino, mastactvam, žyćciom, fiłasofijaj. Jon vielmi šmat čaho viedaŭ, lubiŭ apaviadać historyi», — kaža Alaksiej.
Dzianis lubiŭ dobra pajeści, adznačaje surazmoŭca. Ale apošnim časam žyŭ u takich umovach, kali nie moh sabie niešta pryhatavać. Vasilina z Alaksiejem staralisia pryhatavać dla jaho niešta smačnaje, kali Dzianis pryjazdžaŭ da ich u hości.
«I jon siabie adčuvaŭ jak doma, jak u Pryłukach, u jaho miescy siły, choć my ŭsie daŭno žyli za miažoj. Radavaŭsia, kali my zachoŭvali dla jaho haścincy ź Biełarusi. Jon usich lubiŭ častavać marynavanym časnakom pa sakretnym recepcie», — kaža surazmoŭca.
Alaksiej dadaje, što cieść zaŭsiody imknuŭsia dapamahčy, navat kali sam byŭ u składanaj situacyi. Jon uzhadvaje, jak adnojčy ŭ Dzianisa padčas pajezdki było dźvie hadziny ŭ Varšavie pamiž pierasadkami. I jon u hety čas dapamoh im pieravieźci meblu na novaje miesca žycharstva.
«Vasilina mnie kaža: «Ty viedaješ, jon vielmi ciabie lubiŭ». Ja jaho taksama vielmi lubiŭ. Ja pamiataju pieršuju našu sustreču. Jon tak chvalavaŭsia, što navat kašulu nadzieŭ, a zvyčajna jon adziavaŭsia ŭ džynsy i cišotku», — raskazvaje Alaksiej.
Adnojčy, kali Alaksiej z Vasilinaj haścili ŭ Dzianisa ŭ Bierlinie, toj zrabiŭ dla ich siurpryz i zareziervavaŭ im načleh u damku na kołach na Aleksanderplac — centralnaj płoščy horadu.
«U jaho byŭ pank-rokierski duch, rok-n-rolny. Moža być, heta nie vielmi zručna, ale vielmi ciopła i ščyra było, pa-pryhodnicku. U Bierlinie tak treba, patrebnyja nie hateli ź miakkimi matracami i biełymi praścinami, a kemp na Aleksanderplac, kali, a treciaj nočy tam chodziać ludzi, šumiać i pieraškadžajuć spać. Takoje žyćcio sapraŭdnaje, biez kupiuraŭ», — raskazvaje surazmoŭca.
«Vielmi kampaniejski čałaviek. Adkryty, viasioły, zaŭsiody aniekdoty, žartački, apoviedy. Vielmi adukavany. U Bierlinie časta chadziŭ u muziei, asabliva lubiŭ vystavu staražytnahreckaha mastactva. Vielmi lubiŭ Bierlin, pahulać pa Aleksanderplacy, pazdymać na telefon», — raskazvaje pra siabra Mikita.
Vasilina adznačaje, što baćka lubiŭ ludziej, moh pasiabravać z kimści, navat nie viedajučy jahonaj movy. Jon jeździŭ na rovary, lubiŭ pryhody i pa0adarožniki.
«Jon lubiŭ pabadziacca pa lesie. U mianie ad jaho takaja luboŭ — vyrvacca ŭ pole, kudyści jechać, dzieści pa bałocie. Jon lubiŭ pryrodu, bačyŭ kinakadry paŭsiul», — raskazvaje dačka.
Vasilina dumaje, što tata nie chacieŭ by, kab jana paśla jahonaj śmierci pravalvałasia ŭ hora.
«Moj tata nikoli ŭ žyćci nie pryznajecca, što jamu błaha. Jon zaŭsiody z uśmieškaj. Usio narmalna! U jaho byŭ šalony pazityŭ. Kali ja turbavałasia, skardziłasia, jon zaŭsiody kazaŭ: «Ej, dziaŭčo, usio budzie kłas!» Jon, napeŭna, zaraz by mnie skazaŭ: «Ej, dziaŭčo, nu što ty!», — kaža Vasilina.
Vasilina pryznajecca, što ciapier jany z mužam čakajuć naradžeńnia dziciaci.
«Jon tak mocna radavaŭsia za nas ź Lošam, tak radavaŭsia, što stanie dziadulem. My jašče žartavali, što ŭ nas budzie dzied Dzionia. Jon byŭ by kłasnym dziedam. Mnie tak škada, što jon nie ŭbačyć svaju ŭnučku. Ja spadziajusia, što dzieści tam jon ubačyć. Ja by chacieła jamu skazać: «Ja tak ciabie, tatačka, lublu!» Ja dumaju, jon by chacieŭ, kab nam tut było kłasna», — kaža Vasilina.
Na «Bajsole» adkryli zbor na dapamohu z pachavańniem
-
Šunievič: Adzinaja meta dazvołu palavańnia na miadźviedziaŭ i rysiaŭ — dać bolš svabody palaŭničym u vybary trafiejaŭ
-
Toj samy biełarus, jaki ŭ Polščy pryjšoŭ z pašpartam Novaj Biełarusi mianiać VNŽ, raskazaŭ novyja padrabiaznaści svajoj historyi
-
U Parku Čaluskincaŭ z koła ahladu źniali kabinki FOTAFAKT
Ciapier čytajuć
Toj samy biełarus, jaki ŭ Polščy pryjšoŭ z pašpartam Novaj Biełarusi mianiać VNŽ, raskazaŭ novyja padrabiaznaści svajoj historyi14
Toj samy biełarus, jaki ŭ Polščy pryjšoŭ z pašpartam Novaj Biełarusi mianiać VNŽ, raskazaŭ novyja padrabiaznaści svajoj historyi
U jakoj raźviedki była najlepšaja infarmacyja ź Biełarusi ŭ lutym 2022 i chto paviedamiŭ Budanavu, što asnoŭny ŭdar rasijan budzie na Hastomiel. Źjaviłasia vialikaja publikacyja1919
Kamientary