Žychary Maładziečna padkormlivajuć busła i pieražyvajuć za jaho los

Try tydni tamu na padvorkach žycharoŭ Maładziečna na vulicy Novy Śviet (mikrarajon Lasnyja) źjaviŭsia busieł.

Pavialičyć

Ptuška nie moža lotać, tamu ŭ pošukach ježy chodzić pablizu žyłych damoŭ i pa harodach maładziečancaŭ.

Žychary mikrarajona pieražyvajuć za samotnaha busła, u jakoha, jak jany miarkujuć, prablemy z kryłom, i padkormlivajuć jaho syrymi i varanymi kurynymi jajkami, kaŭbasoj.

— Na mietr da siabie nie padpuskaje, ale da tych, chto jaho kormić, jon achvotna padychodzić, — raspavioŭ maładziečaniec Michaił Paśled. Na jaho hradkach ptuška časty hość. — Adkul jon uziaŭsia nichto nie viedaje. Moža, vyhnańnik jaki, — miarkuje mužčyna i dadaje, — prosta škada ptušku.

Pavialičyć

Pa słovach Michaiła, u pošukach prytułku dla ptuški jon praz formu zvarotnaj suviazi napisaŭ u minski zaapark. Ciapier nieabyjakavy haradžanin čakaje adkazu.

Miascovyja žychary adznačajuć: busieł pryjazny. Zaściarohi maładziečancaŭ vyklikaje tolki stan zdaroŭja ptuški, jakaja nie moža raspravić kryły, kab uźlacieć.

— Jak na vulicy, dyk jon užo mianie znaje. Skažu «chadzi da mianie — dam jeści», jon i pryjdzie, — kaža ciotka Lida, jakaja taksama padkormlivaje ptušku. — Kałbasy troški dam, jajco jakoje zvaru, bo jon ni batona, ni bulby — ničoha nie choča. Ale niešta pravaje kryło słaba u jaho padymajecca.

Pavialičyć

Na dumku śpiecyjalista pa pryrodaachoŭnych pytańniach hramadskaj arhanizacyi «Achova ptušak Baćkaŭščyny» Maksima Niamčynava, u ideale ptušku treba viarnuć u pryrodnaje asiarodździe. Kali heta niemahčyma zrabić, to nieabchodna znajści busłam prytułak. Heta moža być i žyvy kutok, i zaapark, i navat pryvatny padvorak.

Hałoŭny śpiecyjalist Maładziečanskaj rajinśpiekcyi pryrodnych resursaŭ i achovy navakolnaha asiarodździa Siarhiej Tanana rastłumačyŭ Kraj.baj, što ni ŭ rajonie, ni ŭ horadzie prytułkaŭ dla ptušak niama. Mahčyma, adznačyŭ surazmoŭca, varta źviarnucca da miascovych arnitołahaŭ-amataraŭ, jakija časam biaruć ptušak, dapamahajuć im adnavicca i paśla adpuskajuć na volu.

Nam udałosia źviazacca z adnym z takich entuzijastaŭ Dźmitryjem Chaładzinskim.

— Na žal, uziać da siabie busła ja nie zmahu. Heta bujnaja ptuška, jakoj štodnia patrabujecca kala 1 kiłahrama miasa ci ryby. A ja piensijanier, sam miasa nie tak časta baču. Uviesnu busieł nie zahinie — znojdzie muchu, žabu. Adzinaja dapamoha, jakuju jamu možna akazać, — heta złavić i advieźci na bałota, — paraiŭ arnitołah-amatar.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0