Možna ŭjavić sabie, što dałosia hetaje rašeńnie Łukašenku niaprosta. Bo pytańnie – sapraŭdy najvažniejšaje, pytańnie vajny i miru, pytańnie žyćcia i śmierci. Łukašenka nia moh nie razumieć, što za jahonaje rašeńnie ŭ vačoch Maskvy, asabliva ŭ tym psychalahičnym stanie, ŭ jakim jana znachodzicca, jon budzie zdradnikam. Piša ŭ svaim błohu Jury Drakachrust.
Adkaz Alaksandra Łukašenki na prapanovu Maskvy pryznać separatysckija aŭtanomii Hruzii śviedčyć pra toje, što kiraŭnik Biełarusi zajmaje svaju pasadu ŭžo 15-y hod nievypadkova. Palityk, što ni kažy.
Bolšaść naziralnikaŭ schilałasia da taho, što nu chaj sabie nie adrazu, chaj sabie pahandlavaŭšysia, ale ž pryznaje, stanie ŭ rasiejski farvater, kudy ž padzieniecca, paviazany pa rukach i nahach. Ale – nie pryznaŭ.
Nie, farmalna kažučy, rašeńnie jak by adkładzienaje, prapanavana razhledzieć pytańnie na Radzie damovy ab kalektyŭnaj biaśpiecy. Ale heta prosta biurakratyčny chitryk -- Kazachstan ź jaho vialikaj rasiejskaj mienšaściu, Kirhizija sa svaimi mižetničnymi prablemami, dy inšyja čalcy damovy zusim nie demanstrujuć namieru padtrymać Rasieju ŭ hetym pytańni. Nu abmiarkujuć i što? Jak prymać rašeńnie buduć – bolšaściu hałasoŭ? Tak što vietlivaja prapanova ź Miensku – heta admova i ni što inšaje.
Možna ŭjavić sabie, što dałosia hetaje rašeńnie Łukašenku niaprosta. Bo pytańnie – sapraŭdy najvažniejšaje, pytańnie vajny i miru, pytańnie žyćcia i śmierci. Łukašenka nia moh nie razumieć, što za jahonaje rašeńnie ŭ vačoch Maskvy, asabliva ŭ tym psychalahičnym stanie, ŭ jakim jana znachodzicca, jon budzie zdradnikam.
I toje, što inicyjatyvu Rasiei nie padtrymaŭ nichto inšy, ad hetaha prysudu jaho nie ŭratuje. Nu Kitaj admoviŭsia, nu navat Venesueła z Kubaj maŭčyć – heta ž daloka, u ich svaje raskłady. A tut – Biełaruś, dy kolki hrošaj joj dadziena, dy kolki ad taho ž Łukašenki pra spradviečnaje adzinstva vysłuchana -- pra tanki, pad jakija biełarusy buduć kłaścisia, kali NATA na Maskvu pojdzie. Nu voś i pajšli – va ŭjaŭleńni rasiejcaŭ ciapierašniaja sytuacyja – mienavita niešta padobnaje. A Łukašenka havoryć – nie. Na słovy jon ščodry, ŭ Sočy, praŭda, pad prymusam raźlivaŭsia pra toje, jak mudra, spakojna i pryhoža dziejničała Rasieja ŭ Hruzii, sustreŭsia navat ź liderami Paŭdniovaj Asietyja i Abchazii. I ŭ siońniašniaj telehramie Miadźviedzievu Łukašenka taksama addaje daninu rytorycy, maŭlaŭ, Rasieja nia mieła inšaha maralnaha vybaru, jak pryznać. Słovy, słovy, słovy ... Ale kali pryjšoŭ čas prymać kančatkovaje adkaznaje rašeńnie, jano prymajecca.
Heta ja da taho, što kiraŭnik Biełarusi pavinien byŭ ŭjaŭlać maštaby rasiejskaj pomsty za toje, što tym paličać zdradaj.U hetym sensie i siońniašniaje rašeńnie, i vyzvaleńnie palitviaźniaŭ, i novyja umovy praviadzieńnia vybaraŭ układajucca ŭ adzin łancuh – u łancuh vialikaha pavarotu, u spadzieŭ, što na Zachadzie jon znojdzie abaronu i padtrymku ad rasiejskaha ŭdaru ŭ adkaz. U svoj čas Zachad vielmi padtrymlivaŭ dyktatara Rumynii Nikałaje Čaŭšesku faktyčna za niekalki krokaŭ, zroblenych im, za niekalki demanstracyjaŭ taho, što jon – nia poŭnaja maryjanetka Kramla. Siarod takich krokaŭ była i admova 40 hadoŭ tamu dałučyć rumynskija vojski da ŭvarvańnia ŭ Čechasłavaččynu siłaŭ Varšaŭskaj damovy.
Siońniašniaje rašeńnie Łukašenki vielmi padobnaje na tahačasnaje rašeńnie Čaŭšesku. I miarkuju, što za jaho Łukašenka atrymaje ad Zachadu spaŭna, jak tady Čaŭšesku.
A biełaruskaj apazycyi daviadziecca pryniać, pryznać realnaści sučasnaha śvietu, u jakim rašeńni prymajuć sapraŭdnyja palityki, a nia prosta dobryja ludzi z dobrymi namierami.
Ciapier čytajuć
«Pajšli nach*j vy i vaš «Baćka», pi***asy!» Pjanyja pryhody zrabili armianina Jarvanda palitviaźniem. Ciapier jon zmahajecca z prablemami ŭ Polščy11
Kamientary