(pavodle Ŭładzimira Arłova)
Zaŭvaha. Adrazu papiaredžvaju, hetyja davoli banalnyja parady nie majuć univiersalnaha charaktaru i najpierš karysnyja dla mianie samoha.
1. Sumniavacca, ale pieradusim daviarać svajoj ułasnaj intuicyi.
2. Nikoli nie vynachodzić receptaŭ kštałtu «jak pisać apaviadańni» abo «jak pisać vieršy».
3. Abaviazkova mieć čarnavik.
4. Pisać čarnavik asadkaj, a pierapisvać načysta na kampjutary. U pieršym i druhim razie dziejničajuć absalutna roznyja «miechanizmy» taho, što ŭmoŭna nazyvajuć tvorčaściu.
5. Čytać napisanaje ŭhołas (najlepiej samomu sabie).
6. Nie dzialicca płanami i siužetami, bo tady ździejśnić ich budzie šmatkroć ciažej.
7. Nie pisać napadpitku.
8. Nie pisać unačy.
9. Umieć radavacca pośpiechu kalehaŭ (viedaju niamała tych, čyj talent źjeła zajzdraść).
10. Pamiatać, što adrozna ad kańjaku rukapisy z hadami nie nabirajuć novych zoračak.
Uładzimir Arłoŭ. Piśmieńnik, historyk. Aŭtar knih na histaryčnuju tematyku «Kraina Biełaruś», «Adkul naš rod», a taksama zbornikaŭ apovieściaŭ i apaviadańniaŭ «Orden Biełaj Myšy» i «Kachanak jaje Vialikaści». Tvory Arłova pierakładalisia bolš čym na 25 movaŭ śvietu. Knihi «Tajamnicy połackaj historyi» i «Dziesiać viakoŭ biełaruskaj historyi» (u suaŭtarstvie z Hienadziem Sahanovičam) uvajšli ŭ śpis 100 najbolš papularnych biełaruskich knih XX stahodździa, składzieny na padstavie čytackich listoŭ hazietaj «Naša Niva». Nieŭzabavie maje vyjści kniha paezii «Usio pa-raniejšamu, tolki imiony źmianilisia».
Ciapier čytajuć
U Tajłandzie źnikła anlifanščyca ź Pinska. Jaje mahli pradać u Mjanmu5
Kamientary