«I tut padbiahaje adzin z salidnych mužykoŭ z usiedarožnika: Vy ŭsie razmaŭlajecie pa-biełarusku?»
Historyjaj ź cikavaj kancoŭkaj padzialiŭsia adzin z karystalnikaŭ fejsbuka.
«Vypadak zdaryŭsia na viaskovym plažy na Bierazinie.
Siarod naviedvalnikaŭ raźmiaściłasia kampanija salidnych mužykoŭ, jakija smažyli šašłyki i davoli hučna razmaŭlali. Pobač stajali dobry katar i salidnyja ŭsiedarožniki. Praź niekatory čas niedaloka ad ich raźmiaściłasia maładaja siamja ź dziećmi siaredniaha školnaha ŭzrostu. Dzieci adrazu ž pabiehli da raki i stali razhladać katar.
Tut adzin z salidnych mužykoŭ padbiahaje da baćkoŭ dziaciej:
— Iźvinitie, eto vaši dieti? Davajtie podojdiom k nim.
Jany razam pajšli da katara.
— A vy ŭsie razmaŭlajecie pa-biełarusku? — zapytaŭ mužčyna pa-biełarusku.
— Tak.
— I nie baiciesia? Čas ža viedajecie jaki.
— Dy nie.
— Vy ž budziecie žyć u Biełarusi, nie źjazdžajecie?
— Zastajomsia.
— Ach vy dorohije moi! Podožditie, ja siejčas!
Mužčyna ŭzrušany pabieh da mašyny. Pa darozie kryknuŭ adnamu sa svaich siabroŭ.
— Słava, ja odin jaŝik s mašiny voźmu!
Viartajecca mužyk sa skryniaj, i rasčulena havoryć:
— Dziakuj vam! Biarycie dla siabie i dla dziaciej, vydatnyja piersiki! Možna ja vašu siamju na katary pa Bierazinie pakataju? Maje chłopcy pryhladziać za vašymi rečami».
Ciapier čytajuć
Advakat Dźmitryj Lepretar raskazaŭ pra biełyja plamy ŭ spravie ab terakcie ŭ mietro1
Kamientary
Hienadź Buraŭkin napisaŭ ŭ tyja časy Malitvu, pačytajcie, da kostak biare.
My zdaloku ŭbačyli svabodu
I jašče nie vyrvalisia z put...
Boža,
Nie dabaŭ majmu narodu
Pošaści*,
Niapraŭdy
I pakut.
U čužym nialudskim ziemlatrusie
Chiba ŭ niečym mieli my vinu?..
Boža,
Adviadzi ad Biełarusi
Zdradu,
Vierałomstva
I vajnu.
Smutnaju paroju nieludzimaj,
Kali ŭsio vakoł idzie na złom,
Boža,
Zachini maju Radzimu
Mudraściu,
Spakojem,
I ciapłom.