Zvyčka razmaŭlać z sabakami, katami i chamiakami havoryć pra ludziej bolš, čym pra ich chatnich žyvioł.
Mnohija ŭładalniki chatnich žyvioł časta razmaŭlajuć sa svaimi ŭlubioncami. Ludzi raskazvajuć im pra svaju pracu ci śpiavajuć impravizavanyja pieśni i, viadoma, havorać svaim hadavancam, što lubiać ich. Ale čamu my heta robim? Na staronkach The Atlantic adkazvaje antrapołah z Univiersiteta Zachodniaj Karaliny Chał Chiercah.
«Pa-pieršaje, — kaža jon, — razmaŭlać z chatnimi žyviołami absalutna narmalna. Čałaviek źjaŭlajecca naturalnym antrapamarfizataram — heta značyć, što my ad pryrody schilnyja [prypisvać] raznastajnyja dumki i značeńni inšym pradmietam u našym žyćci».
Čałaviek moža zrabić heta praktyčna z čym chočaš: chtości moža adčuvać siabie drenna z-za kalarovaha ałoŭka, abo razzłavacca na telefon, jaki nie zaradžajecca. Asabliva heta charakterna dla rečaŭ, jakija zdajucca adušaŭlonymi, naprykład, žyvioł i štučnaha intelektu. Tamu ludzi časta dumajuć pra chatnich žyvioł jak pra maleńkich členaŭ siamji.
Kali ludzi razmaŭlajuć sa svaimi chatnimi žyviołami — jany zvyčajna robiać heta karotkimi, prostymi, hramatyčna pravilnymi skazami. Ludzi redka zadajuć adkrytyja pytańni i zvyčajna havorać bolš vysokim hołasam. Heta padobna da taho, jak razmaŭlajuć ź niemaŭlatami.
Daśledavańnie 2008 hoda pakazała dva cikavyja fienomieny. Pa-pieršaje, čałavieku, jakomu nie chapaje sacyjalnaha ŭzajemadziejańnia, treba znajści zamienu i stvaryć «čałavieka», ź jakim možna mieć znosiny. Pa-druhoje, čałaviek, jakomu nie chapaje kantrolu, choča adčuvać siabie ŭ bolšaj biaśpiecy ŭ niavyznačanych abstavinach, a antrapamarfizm dazvalaje jamu pradbačyć dziejańni žyvioły.
Tak čałaviek, u jakoha mała siabroŭ abo ŭvohule ich niama, budzie stavicca da hadavanca bolš jak da siabra-čałavieka. Ludzi razmaŭlajuć sa svaimi hadavancami, tamu što im padabajecca vieryć, što žyvioły ich razumiejuć. Žyć u domie z žyvoj istotaj, rozum jakoj vy nie možacie zrazumieć i čyje dziejańni vy nie možacie pradbačyć, značyć žyć u stanie niepradkazalnaści.
MRT pakazała, što sabačy mozh, jak i naš, apracoŭvaŭ znajomyja słovy ŭ levym paŭšarji, a intanacyju ŭ pravym. Nielha skazać, što sabaki mienavita razumiejuć movu, ale jany prynamsi mohuć jaje raspaznavać. Prynamsi niekatoryja ź ich.
«Anlifanščyca ź Pinska» kaža, što jana nie anlifanščyca i nie ŭ rabstvie ŭ Mjanmie6
Kamientary