Kaladny zvarot duchoŭnaha lidera biełarusaŭ zamiežža, apostalskaha vizitatara biełarusaŭ?katalikoŭ zamiežža ajca Alaksandra Nadsana.
Kaladny zvarot duchoŭnaha lidera biełarusaŭ zamiežža, apostalskaha vizytatara biełarusaŭ?katalikoŭ zamiežža ajca Alaksandra Nadsana.
Niejak nia vielmi daŭno z majoj znajomaj zdaryŭsia cikavy vypadak. Voś što jana raskazała mnie pra jaho. Jechała jana londanskim metro — sa svajoj dačuškaj, jakoj jašče nie było adnaho hodzika. Raptam u vahon ubieh małady čałaviek, jaki pačaŭ pavodzić siabie davoli ahresiŭna. Usie pasažyry naściarožylisia, ale nivodzin ź ich nie aśmieliŭsia zrabić jamu zaŭvahu, bajučysia jahonaj reakcyi. Tolki dačuška majoj znajomaj zastavałasia bieskłapotnaj, i kali małady čałaviek padyšoŭ bližej, jana ŭśmichnułasia jamu.
Małady čałaviek, uražany, zatrymaŭsia, paśla na jahonym tvary źjaviłasia taksama ŭśmieška, a ź joj źnikła ŭsia jahonaja raniejšaja ahresiŭnaść. Usie ŭ vahonie ŭzdychnuli z palohkaj. Vidać, uśmieška niavinnaha dziciaci kranuła serca maładoha čałavieka. Možna skazać, što dziciatka, nie ŭśviedamlajučy hetaha, učyniła pieršuju ŭ svaim žyćci miratvorčuju akcyju…
Hetaje zdareńnie pryhadałasia mnie jakraz ciapier, kali my adznačajem uspamin pryjścia na śviet inšaha Dziciaci, pra jakoha Śviaty Pavał paśla skaža: «Kali pryjšła poŭnia času, Boh pasłaŭ Syna svajho adzinarodnaha, jaki naradziŭsia ad žančyny, staŭ paduładny zakonu, kab vykupić tych, što pad zakonam, kab nam atrymać usynaŭleńnie» (Hał 4:4?5). Inšymi słovami, my śviatkujem naradžeńnie ŭ ciele Syna Božaha, Hospada, Boha i Zbaŭcy našaha Isusa Chrysta.
I voś cikava: spradviečny Boh i Tvorca ŭsiaho jaŭlajecca ludziam nie ŭ svajoj biaźmiežnaj vieličy, ale jak biezdapamožnaje dziciatka, jakoje maje patrebu ŭ našaj dapamozie i spahadzie.
Jon nie žadaje, kab my ślepa słuchalisia Jaho, dryžučy ŭ strachu pierad Jahonaj mahutnaściu. Jon choča našych sercaŭ, bo tolki tady moža nastać «supakoj na ziamli ludziam dobraj voli».
Dyk adčynim našyja sercy dla novanarodžanaha Hospada našaha, kab nam stać razam ź Im saŭdzielnikami pracy dziela supakoju na ŭsim śviecie, pamiatajučy Jahonyja słovy «Ščaślivyja miratvorcy, bo jany buduć zvacca synami Božymi».
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
-
Łukašenka pavodzić siabie ŭ «makdonaldsie» jak u savieckaj stałoŭcy. I dumaje, što heta kruta
-
Pucin užo pavinšavaŭ Madžtabu Chamieniei, a Łukašenka nie. Čaho čakaje?
Ciapier čytajuć
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku6
Kamientary