Im nie da futbołu

Im nie da futbołu

IDva z pałovaj hady abmiežavańnia svabody dla Mikoły Markieviča, dva hady — dla Paŭła Mažejki. Taki prysud začytała sudździa T.Klimava. Kropka ŭ sudovym pracesie suprać žurnalistaŭ “Pahoni” była pastaŭlenaja 24 červienia. Padsudnym dadzienaja mahčymaść na praciahu 10 dzion abskardzić prysud u abłasnym sudzie.

Usio adbyłosia nastupnym čynam. Pryblizna a 13.45 milicyja pačała zapuskać u budynak Leninskaha rajonnaha sudu Horadni publiku, jakaja pryjšła vysłuchać prysud. Na pieršym paviersie čakaŭ napahatovie AMAP. U sudovuju zalu trapili pieravažna žurnalisty j dyplamaty. Padčas sudu moładź na vulicy razharnuła plakat z nadpisam “Apraŭdać Markieviča i Mažejku!” i vyhukała hety lozunh. Dva aficery-milicyjanty doŭha railisia, što ž rabić. Adzin skazaŭ druhomu: “Padydzi, papiaredź pra adkaznaść, a potym budziem brać”. Ale chłopcy paśla papiaredžańnia zharnuli pikiet i źnikli. Navučanyja.

Dziaržaŭny abvinavaŭca nie chacieŭ słuchać uvieś tekst prysudu, jamu dosyć było b, kab sudździa pračytała tolki apošniuju častku, jakaja tyčyłasia niepasredna pakarańnia. Adnak abarona i abvinavačvanyja vykazalisia za toje, kab pačuć uvieś prysud. Abarona taksama padała chadajnictva, kab praceduru mahli zdymać teležurnalisty (darečy, u sud prybyła i miascovaja kamanda staličnaha ATN). Prakuroru heta nie spadabałasia. Ale sudździa dazvoliła, kab teležurnalisty prysutničali pry začytańni “rezalucyjnaj” častki prysudu. Choć da zdymkaŭ tak i nie dajšło.

T.Klimava skazała, što budzie čytać tekst paŭtary hadziny. Ale skončyła chvilinaŭ za tryccać. Nichto, vidać, nie čakaŭ, što tak chutka prahučać słovy ab samim pakarańni. Zala adreahavała faktyčna moŭčki. Kali prahučała vynikovaja častka prysudu, u rukach Paŭła Mažejki, jakija jon trymaŭ za śpinaj, tresnuła złamanaja asadka. Cichim hołasam sudździa abviaščaje “abmiežavańnie svabody” na dva z pałovaj hady dla Markieviča i na dva hady dla Mažejki i dadaje: “Jak u narodzie kažuć — chimija”. Mikoła Markievič źjedliva zaŭvažaje: “Dyk, značycca, nachimičyli?” I tut pačulisia dva-try paasobnyja vokličy “Hańba!” A voś na vulicy Markieviča i Mažejku družna vitała cełaja hramada ichnych prychilnikaŭ. Markievič z Mažejkam padziakavali im za padtrymku. Ludzi skandavali: “Svabodu!”. “Vašaja pazycyja pieraškodziła ŭładam pryznačyć toje, što jany namiecili”, — skazaŭ Mikoła Markievič.

Takoha žorstkaha prysudu nichto nie čakaŭ. Bolšaść haradziencaŭ usio ž spadziavałasia na zdarovy sens uładaŭ. Ciapier usia nadzieja — na apelacyjnyja sudy.

Siarhiej Kraŭcoŭ, Aleś Bielski, Horadnia