Pamior narodny artyst Viktar Roŭda
Unačy na 18 listapada na 87‑m hodzie žyćcia paśla praciahłaj chvaroby pamior narodny artyst SSSR i Biełarusi, charavy dyryžor, prafesar Biełaruskaj dziaržaŭnaj akademii muzyki (BDAM) Viktar Roŭda.
Unačy na 18 listapada na 87‑m hodzie žyćcia paśla praciahłaj chvaroby pamior narodny artyst SSSR i Biełarusi, charavy dyryžor, prafiesar Biełaruskaj dziaržaŭnaj akademii muzyki (BDAM) Viktar Roŭda.
Viktar Roŭda naradziŭsia 10 listapada 1921 hoda ŭ Smarhoni. U 1939 hodzie skončyŭ Vilenskuju dziaržaŭnuju duchoŭnuju sieminaryju, u 1951 hodzie — Litoŭskuju kansiervatoryju. Z 1951 hoda V.Roŭda vykładaŭ u Maskoŭskaj kansiervatoryi, byŭ chormajstram Dziaržaŭnaha akademičnaha narodnaha choru imia Śviešnikava. Z 1956 hoda — chormajstar i dyryžor Dziaržaŭnaj akademičnaj charavoj kapeły Biełarusi, adnačasova vykładčyk (z 1964 hoda — zahadčyk kafiedry) u BDAM. Z 1965 hoda — mastacki kiraŭnik i hałoŭny dyryžor akademičnaha choru Biełaruskaha telebačańnia i radyjo.
“Razam ź im skončyłasia biełaruskaje muzyčnaje XX stahodździe”, -- kaža pra Viktara Roŭdu kiraŭnik “Biełaruskaj kapeli”, zasłužany artyst Biełarusi Viktar Skarabahataŭ
“Sa śmierciu Viktara Roŭdy zakončyłasia biełaruskaje muzyčnaje XX-je stahodździe. Spraviadlivyja słovy. Viktar Roŭda byŭ apošni mahikanin, apošni stoŭp minułaha stahodździa Biełarusi. Takich ludziej – adzinki, i mienavita takija ludzi vyznačajuć muzyčnaje žyćcio cełaha narodu.
Kab dobra zrazumieć rolu Viktara Roŭdy ŭ biełaruskaj muzycy, treba być muzYkam. U vykanaŭčym sensie heta byŭ Bach, kali paraŭnoŭvać kolkaść napisanaha kampazytaram i vykananaha Viktaram Roŭdam. Jon viedaŭ napamiać partyturu ŭsich svaich tvoraŭ. Charavaja chrestamatyja, jakuju ŭkłaŭ, redahavaŭ i vydaŭ padručnikam Roŭda, była zroblenaja tolki na biełaruskim materyjale, pa joj vučacca bolš za 30 hod. Viktar Roŭda ahučyŭ usie try tamy zborniku biełaruskich narodnych piesień Šyrmy, što da jaho nie rabiŭ nichto.
Ja nie mahu pastavić pobač ź Viktaram Roŭdam nivodnuju ź fihur jaho času. Dziakujučy jamu ŭ kancertnaje žyćcio Biełarusi viarnułasia relihijnaja muzyčnaja litaratura. Za heta my pavinny padziakavać jamu, i pastavić śviečki ŭ cerkvach usich kanfesij.
Ja nia čuŭ vykanańnia lepš, čym u chory Roŭdy. U jaho ja sam navučyŭsia novamu, raniej nieviadomamu, i nia tolki ja. Śpievaki choru zaŭsiody kazali: “pad jaho ruku my śpiavajem lepš, čym umiejem”.
Kamientary