U Litvie stvarajuć «virtualnyja mohiłki» — sacyjalnuju sietku dla pamierłych PROMA-VIDEA
Litoŭskija pradprymalniki prapanujuć ideju, jakaja vyklikaje šok — pieranieści mahiły blizkich u internet. Tydzień tamu startavaŭ novy sajt — «Virtualnyja mohiłki» (Virtualios kapinės).
Na pieršy pohlad jon nahadvaje sacyjalnuju sietku. Tolki niabožčyku prapanujuć stvaryć nie ankietu profilu, a virtualnuju mahiłu.
Možna vybrać dla jaje fon, raźmiaścić kala 50 zdymkaŭ, napisać epitafiju abo vybrać jaje z prapanavanych varyjantaŭ.
Kali ŭźniknuć ciažkaści, možna źviarnucca da kamandy virtualnych mohiłak. Kamanda moža, naprykład, napisać niekrałoh, kali vy sami nie možacie hetaha zrabić.
Mała taho, u pamiatnaj knizie virtualnaha mohiłak spačuvańni mohuć pakinuć blizkija, susiedzi, supracoŭniki, inšyja znajomyja niabožčyka.
Akramia spačuvańniaŭ možna padzialicca ŭspaminami, raspavieści cikavyja historyi.
Dla tych, chto nie choča pisać, stvorana knopka «Ušanavać pamiać» i takim čynam vykazać spačuvańni blizkim i addać daninu pamiaci pamierłamu.
Na e.mahile možna znajści spasyłki na Facebook, Twitter, Youtube, Instagram i inšyja staronki niabožčyka, a na Youtube možna pahladzieć videa ź im. «Niachaj heta zblizić usich, chto viedaŭ čałavieka, strata jakoha pakinuła takuju pustku», — skazali aŭtary idei.
U śviecie ideja virtualnych mohiłak stanovicca ŭsio bolš papularnaj.
«Sutnaść — uviekaviečyć pamiać niabožčyka. My zaŭvažyli, što ciapier ludzi prychodziać na mohiłki, ale nijakich dziejańniaŭ niama. Akramia taho, jość šmat maładych ludziej, jakija nie pamiatajuć pamierłych. Virtualnaj mahile dajecca ŭnikalny kod QR. My prapanujem nakleić jaho na pomnik, kab kožny moh jaho sfatahrafavać i naviedać virtualnuju mahiłu, dzie jość zdymki niabožčyka, infarmacyja pra jaho. Heta jak dadatak da tradycyi», - kaža raspracoŭščyk sajta.
Jon padkreśliŭ, što
virtualnuju mahiłu, u adroźnieńnie ad realnaj, možna naviedać u luby čas, znachodziačysia ŭ lubym punkcie ziamnoha šara.
Pavodle jaho słoŭ, virtualnaja mahiła moža być dastupnaja ŭsim abo začyniena. Infarmacyju možna redahavać. Da prykładu, stavić novyja zdymki z mohiłak, kali ŭstalavali novy pomnik ci pasadzili kvietki.
Miž tym śviatar Aŭdrus Mikiciukas pierakanany, što hetaja ideja asudžana na pravał. «Ja dobra pamiataju, jak maleńki chadziŭ na pachavańnie, usie tady rabili fatahrafii. Tady ŭ albomy kłali sotni zdymkaŭ, ale nichto ich nie pierahladaŭ. Ciapier užo nie pamiataju takich pachavańniaŭ, na jakich rabili b fatahrafii. Dumaju, što hety prajekt pamre, nie naradziŭšysia.
Moža, jon budzie trochi papularniejšym pierad Dniom paminańnia pamierłych ci kali pamre viadomy čałaviek, adnak u cełym — sumniajusia. Siońnia čałaviek žyvie tak, byccam śmierci nie isnuje», — adznačyŭ śviatar.
Kamientary