«Baču, jak žonka i Siarhiej hołyja iduć» — padrabiaznaści trajnoha zabojstva pad Smarhońniu

Praciahvajecca praces pa spravie ab trajnym zabojstvie ŭ vioscy Soły Smarhonskaha rajona. 6 śniežnia pakazańni ŭ sudzie daŭ abvinavačvany Uładzimir Tryfanaŭ.

Trahiedyja, nahadajem, zdaryłasia ŭ noč z 11 na 12 červienia 2016 hoda. Pavodle słoŭ padsudnaha, napiaredadni jon pasvaryŭsia sa svajoj žonkaj Alaksandraj. Jaho nie zadavalniała, što jana prynadziłasia da śpirtnoha.

«Ja zabaraniaŭ joj mieć znosiny z susiedkaj Irynaj. Tam usia siamja piła. Ale jana mianie nie słuchała», — zajaviŭ abvinavačvany ŭ sudzie.

Pavodle słoŭ Alaksandry, u toj dzień jana pajšła da susiedki, kab «źniać stres». Tam kampanijaj vypivali — sama Alaksandra, siabroŭka Iryna, jaje sužyciel Leanid i syn apošniaha Siarhiej. Tryfanaŭ paŭhadziny stajaŭ pad aknom, naziraŭ za ŭsim praz akno.

«Ubačyŭ, jak žonka sadzicca na kaleni da hetaha Siarhieja, pačynaje jaho całavać, — uspaminaje Uładzimir. — Nu, dumaju, pačakaj, ja tabie pakažu doma. Nie chacieŭ pry ŭsich raźbiracca. Tym bolš, pačuŭ, jak Siarhiej skazaŭ, maŭlaŭ, usio vypili, para razychodzicca».

Abvinavačvany kaža, što nakiravaŭsia dadomu, ale potym viarnuŭsia. «Vyrašyŭ pravieryć, što ŭ ich tam, čamu jana nie idzie. Znoŭ pajšoŭ da susiedskaha doma. U pakoi, dzie jany vypivali, śviatła nie było. Zazirnuŭ u inšaje akno. Baču, jak žonka i Siarhiej hołyja iduć, układvajucca na kanapu. Nu, ja i zabieh u dom, — rastłumačyŭ jon i ŭdakładniŭ: z saboj u jaho byŭ nož — čuŭ, što Siarhiej byŭ raniej sudzimy (čatyry razy), tamu vyrašyŭ «padstrachavacca». Ja sarvaŭ ź ich koŭdru. Žonku adšturchnuŭ. Siarhiej kinuŭsia ŭ moj bok. Ja stuknuŭ jaho nažom. Nie pamiataju, kolki razoŭ. Bolš, čym adzin. U mianie ŭsio pamutnieła ŭ hałavie. Siarhiej ŭpaŭ na ziamlu. Alaksandra zakryčała. Ja skazaŭ joj, kab jana zatknułasia. Potym za śpinaj adčuŭ, što niechta staić, za ruku mianie trymaje. Azirnuŭsia i jaho ŭdaryŭ. Heta Lonia akazaŭsia, baćka Siarhieja. Potym adniekul Iryna hetaja paŭstała, jaje ja taksama ŭdaryŭ. Biŭ nažom na aŭtamacie. Ja ŭžo ničoha nie razumieŭ. Było ciomna, śviatło ŭ pakoi nie hareła».

Paśla hetaha Uładzimir zahadaŭ žoncy apranucca i iści razam ź im dadomu. Joj udałosia ŭciačy da siastry, jakaja vyklikała milicyju.

Viarnuŭšysia dadomu, abvinavačvany žonku nie znajšoŭ, pačaŭ pić harełku. Ekśpiertyza pakazała ŭ kryvi 2,8 pramile ałkaholu.

«Chavacca ja nie źbiraŭsia, — zajaviŭ jon. — Pacichu staŭ ŭśviedamlać, što narabiŭ, ale było ŭžo pozna. Siadzieŭ doma i čakaŭ milicyju. Praz paŭhadziny mianie zatrymali».

Vinu jon pryznaje častkova: «Toje, što ja ich zabiŭ, — heta fakt. Ale ja nie zhodny, što zrabiŭ heta naŭmysna. Nijakaha namieru ŭ mianie nie było. Ja siabie nie kantralavaŭ».

Taksama ŭ sudzie dapytali paciarpiełych. Stała viadoma, što ŭsie, chto zahinuŭ, złoŭžyvali ałkaholem. Sužycieli Iryna i Leanid nidzie pastajanna nie pracavali, byli pazbaŭlenyja baćkoŭskich pravoŭ. Siarhiej, ź jakim žonka Tryfanava jamu zdradžvała, pracavaŭ u Ašmianach, raniej byŭ čatyry razy sudzimy. Paśla śmierci ŭ jaho naradziłasia treciaje dzicia. Z žonkaj jon byŭ raźviedzieny, ale padtrymlivaŭ blizkija adnosiny. Na momant trahiedyi jana była ciažarnaja.

Dačka zahinuŭšaj Iryny zajaviła, što nie budzie padavać isk na pakryćcio škody. «Majo mierkavańnie, što hety čałaviek nie pavinien bolš vyjści na svabodu, raz učyniŭ takoje», — adznačyła jana.

Dačka Leanida, jana ž siastra Siarhieja, pakul nie vyznačyłasia z sumaj spahnańnia.

Žonka Tryfanava nie maje pretenzij da muža — jana admoviłasia pisać na jaho zajavu za toje, što jon pahražaŭ jaje zabić.

Kali vina padsudnaha budzie dakazanaja, jamu pahražaje da 25 hadoŭ pazbaŭleńnia voli, abo pažyćciovaje źniavoleńnie, abo śmiarotnaje pakarańnie.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0