Siarhiej Abłamiejka: Ja napisaŭ knižku, jakoj mnie asabista nie chapała ŭ biełaruskaj litaratury

6 lutaha ŭ Halerei «Ŭ» u miežach moŭnych kursaŭ «Mova nanova» adbudziecca prezentacyja knihi Siarhieja Abłamiejki «Dom litaratara. Piśmieńnickija historyi». Heta 15 karotkich apaviadańniaŭ pra piśmieńnikaŭ. Na prezentacyi vystupiać Michaś Skobła, Iryna Dubianieckaja, Źmicier Bartosik.

«Ciapier u litaratury modna pisać ramany i apovieści. A apaviadańni, jak mnie zdajecca, niamodnyja. A ja niamodna lublu pisać apaviadańni i čytać apaviadańni.

Na moj pohlad, ciapier čas jakraz na karotkija formy. Ciapier ludzi pišuć karotkija pasty ŭ «Fejsbuku», čytajuć hetyja karotkija pasty, u sacyjalnych sietkach papularnyja karotkija videa, karotkija klipy. Takoje ŭražańnie, što litaratura taksama pavinna adkazać karotkimi formami na hety trend.

Nu a ź inšaha boku, litaratura — heta sprava hustu. Chtości piša pryhoža, chtości piša ab pryhožym, a chtości stavić vialikija mety, šyfrujučy ich u svaje siužety. Ja napisaŭ takuju knižku, vybraŭ prostuju movu i minimum vyjaŭlenčych srodkaŭ. Častka historyjaŭ navat nia majuć partretaŭ, ja nie apisvaju ich. Dla mianie hałoŭnaje — raskazać historyju tak, kab čytač zrazumieŭ, pra što hetaja historyja nasamreč.

Niekali savieckija piśmieńniki-fantasty braty Struhackija, kali ich pytali, dzie jany biaruć svaje siužety i čamu jany pišuć mienavita toje, što pišuć, jany adkazvali: «Nam jakraz hetaha nie chapała. Chacieli pračytać takuju knižku, a jaje niama». Heta značyć, što im i samim było cikava heta pisać. I, jak ni dziŭna, heta i maja historyja. Ja taksama pišu pra toje, što mnie b samomu było cikava pračytać, čaho mnie nie chapała ŭ sučasnaj biełaruskaj litaratury. Z majho punktu hledžańnia, ja napisaŭ knižku, jakoj nie chapała ŭ biełaruskaj litaratury. Heta moj ułasny ŭzor sučasnaj biełaruskaj litaratury».

Pavialičyć

Adno apaviadańnie fantastyčnaje. Dzieja adbyvajecca na Maskoŭskich mohiłkach. Tam udzielničajuć usie piśmieńniki, što tam pachavanyja. I da ich pryjšli Janka Kupała i Jakub Kołas z Vajskovych mohiłak. A tam usie — i Ivan Šamiakin, i Michaś Łyńkoŭ, i Vasil Bykaŭ, Ivan Mielež, Pilip Piestrak, Fiodar Jankoŭski — tam ceły panteon biełaruskaj litaratury», — raspaviadaje Siarhiej Abłamiejka.

Sama prezentacyja, jak paabiacaŭ aŭtar, budzie taksama karotkaj, jak i jahonyja apaviadańni ŭ knizie «Dom litaratara. Piśmieńnickija historyi»:

«Heta budzie mini-prezentacyja, blic-prezentacyja: apaviadańni karotkija, ciapier čas karotkich formaŭ, bo ŭ ludziam niama času paŭtary-dźvie hadziny słuchać».

Prezentacyja pačniecca 6 lutaha a 18.30 ŭ Halerei «Ŭ» (Miensk, praspekt Niezaležnaści, 37A).

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0