Ideja zładzić letniuju fotasiesiju ŭ vyšyvancy naradziłasia sama saboj — škada było chavać takuju pryhažość u šafie. Tym bolš, maci dziaŭčynki Naści sama fatohraf, hrech było nie ŭziać u ruki kamieru.

«My žyviom u Słonimie, Naścia zajmajecca ŭ miascovym moładzievym abjadnańni «Vita-Stajł», jakim kiruje Vital Žylinski. Na pačatku leta my ŭdzielničali ŭ konkursie mody ŭ Vilni [dzie Naścia atrymała tytuł «Mis Hracyja» — NN]. Byli try vychady: u balnaj sukiency, nacyjanalnym stroi i studyjnym vobrazie. Naš nacyjanalny stroj vyjšaŭ prosta šykoŭnym, — raspaviadaje maci Iryna Alifier. —
Chočacca, kab ludzi bačyli, jak piaščotna, pryhoža možna vyhladać u vyšyvancy. My patryjoty, my za toje, kab Biełaruś kvitnieła, tamu vyrašyli padzialicca zdymkami i voś takim čynam padtrymać nacyjanalny styl».

Sukienka šyłasia ŭručnuju.
«Vyrabiła jaje majstar na ŭsie ruki, što žyvie niepadalok ad nas u vioscy. Jana prafiesijna hetym nie zajmajecca, ale voś prosta ŭmieje: usio ŭ jaje nitačka da nitački, huzik da huzika. Tkanina — naturalny lon, — kaža Iryna. — Šyłasia sukienka śpiecyjalna na vystupleńnie, jana zbornaja — z kašuli i spadnicy».

Dyzajn jaje padhledzieli va ŭkraincaŭ, ale papracavali ź simvolikaj, azdobili biełaruskim arnamientam.

Iryna kaža, što vielmi chaciełasia b, kab sukienka nie lažała prosta tak. Naścia praz paru tydniaŭ pojdzie ŭ treci kłas, hałoŭnym strojem budzie školnaja forma.
«Dobra, što choć fotasiesiju možna zładzić. Chaciełasia b, kaniečnie, jašče kudyści apranuć hetuju dzivosnuju pryhažość, — pryznajecca Iryna. —
Naści hety stroj padabajecca bolš, čym balnaja sukienka. Jana kaža: «Mama, ja takoj pryhožaj nikoli nie była». U nas šmat roznych sukienak, i pyšnych, i nie pyšnych, ale hetuju jana palubiła bolš za ŭsio».

Kamientary