Žychar Mahilova śćviardžaje, što napiaredadni Novaha hoda ŭčastkovyja źbili jaho i zhvałcili dubinkaj. Milicyja hetuju historyju nie kamientuje.
Dubinka ŭ preziervatyvie? Viersija Stasia
Stasiu A. 28 hadoŭ. Mužčyna raniej sudzimy, ale ciapier maje stałuju pracu, žanaty, paśpieŭ stać baćkam.
Pa jaho słovach, 30 śniežnia Stas pajšoŭ u kramu. U tym ža budynku znachodzicca aporny punkt milicyi. Stas vyrašyŭ zajści tudy, «vyśvietlić pytańnie pa inšaj spravie».
«U žniŭni ja vyratavaŭ 10-hadovuju dziaŭčynku ad piedafiła. Ja zastupiŭsia za jaje, advioŭ dadomu, vykazaŭ jaje baćkam, maŭlaŭ, jak možna adpuskać dzicia adno ŭ 11 hadzin nočy?! A baćki pačali mnie vykazvać, što ja taki-siaki, vyklikali milicyju, mianie zatrymali, ale pratakoła nie składali. Baćki toj dziaŭčynki kazali, što ja ich biŭ, ale sud mianie apraŭdaŭ u śniežni, — uzhadvaje Stas. — Nu i ja chacieŭ zajści i spytać u milicyjantaŭ, ci možna napisać na tych baćkoŭ zajavu za paklop».
Pabačyŭšy niejkaha čałavieka ŭ cyvilnym na hanku, jon zapytaŭsia: «Ty mient?» Toj pierapytaŭ, što ad jaho choča Staś. Tady Staś paabiacaŭ dakuryć i zajści parazmaŭlać.
Tym časam da «aporki» padjechała mašyna, vyjšaŭ jašče čałaviek u cyvilnym i zahadaŭ vykinuć cyharetu. Staś admoviŭsia. Tady mužčyna vybiŭ ź jaho ruk cyharetu i pačaŭ źbićcio. Zatym z «aporki» vyjšaŭ jašče adzin u cyvilnym (toj, da jakoha spačatku źviartaŭsia Staś), jany spačatku źbivali ŭdvaich, a paśla zaciahnuli paciarpiełaha ŭ budynak.
Byŭ dzień, kala 15 hadzin.
U «aporcy», śćviardžaje Staś, na jaho nadzieli kajdanki. Iznoŭ bili. Paśla adzin z mužčynaŭ pačaŭ jaho dušyć, raskazvaje paciarpieły, druhi padbadziorvaŭ kalehu.
U vyniku Staś straciŭ prytomnaść.
«Chtości skazaŭ: «Ciapier my ciabie pakarajem pa-darosłamu». Potym adzin padnios da majho tvaru dubinku, na jakuju byŭ nadziety preziervatyŭ. Spuścili mnie štany, nahnuli. Pačali ździajśniać hetyja dziejańni dubinkaj», — raskazaŭ Stas.
Paźniej jon daviedajecca, što dvoje ŭ cyvilnym — milicyjanty, učastkovyja inśpiektary.
«Ja lažaŭ na padłozie ŭ kajdankach i prasiŭ vyklikać mnie chutkuju, ale hetaha nichto nie rabiŭ. Praŭda, potym adzin učastkovy kudyści pajšoŭ, i druhi kajdanki ź mianie źniaŭ. U hety čas u aporku zajšoŭ brat majoj žonki, tamu što svajaki zaniepakoilisia i pačali mianie šukać. Jon pačaŭ zdymać videa, jakoje, na žal, atrymałasia nie vielmi ŭdałym. Ja raskazaŭ jamu na paboi i pakazaŭ na pačak preziervatyvaŭ, jaki lažaŭ na stale, dzie adnaho jakraz nie chapała. Učastkovy adrazu staŭ vyšturchoŭvać švahiera z pamiaškańnia, a potym chutka pačaŭ prybirać kroŭ i inšyja ślady», — raspaviadaje Staś.
Pa jaho słovach, brat žonki zrazumieŭ, što šukać svajaka treba ŭ milicyi, bo raniej toj kanfliktavaŭ z pravaachoŭnikami.
«Paśla taho, jak ja vyratavaŭ toje dzicia ad piedafiła, mianie ž zabirali ŭ milicyju. Pratakoł nie składali, prosta pasadzili ŭ kletku. I ja napisaŭ skarhu ŭ prakuraturu na milicyjantaŭ, — kaža Staś. — Paśla da mianie pačali chadzić «u hości» supracoŭniki. Milicyjanty prychodzili nieadnarazova, kazali «źbirajsia, ty łaješsia matam». Pužali».
Ale ž 30 śniežnia navat źjaŭleńnie ŭ «aporcy» svajakoŭ Stasia (paśla tudy prybiehli jašče jaho maci i žonka) mužčynu nie vyratavała. Spačatku jaho buduć doŭha apytvać, u vyniku ŭ «aporku» pryjedzie narad milicyi, vyklikajuć chutkuju, Stasa adviazuć u balnicu, zafiksujuć paboi i «abvastreńnie hiemaroju». «Jakoha ŭ mianie nikoli nie było!» — padkreślivaje mužčyna.
Paśla jaho viernuć u milicyju, dzie jon sustrenie Novy hod. Ahułam za kratami Staś pravioŭ troje sutak.
A ciapier źviarnuŭsia ŭ prakuraturu, kab milicyjantaŭ pakarali.
«Łajaŭsia matam i kidaŭsia na supracoŭnikaŭ»: viersija milicyi
«Naša Niva» źviazałasia ź milicyjantami, kab pačuć ich viersiju padziej, ale jany admovilisia razmaŭlać.
«Ja nie ŭpaŭnavažany havaryć što-niebudź. Źviartajciesia ŭ pres-słužbu UUS», — adkazaŭ Pavieł K., adzin z učastkovych, jakich Stas abvinavačvaje ŭ źbićci i zhvałtavańni. Pa jaho słovach, druhi ŭčastkovy milicyjant davać kamientary taksama nie budzie.
Pres-słužba mahiloŭskaj milicyi apieratyŭny kamientar pradastavić nie zmahła.
Ale viadoma, što na samoha Stasia zaviali dźvie spravy za chulihanstva. Administratyŭnuju za toje, što «razmachvaŭ rukami i łajaŭsia matam», i kryminalnuju za złamany u milicyi stoł.
«Stoł ja sapraŭdy złamaŭ. Mianie paśla pasadziŭ toj učastkovy i pačaŭ pravakavać. Ja nie vytrymaŭ i ŭdaryŭ pa jaho stale, toj złamaŭsia», — kaža Staś.
Administratyŭnuju spravu suprać Stasia spynili. Ale na sudovym pasiadžeńni pa joj milicyjanty raspaviali svaju viersiju padziej.
Pa słovach milicyjantaŭ, usio prachodziła pa zakonie. Kali da Stasia padyšoŭ učastkovy, jon pradstaviŭsia, pakazaŭ svaje dakumienty, rastłumačyŭ pravy i papiaredziŭ, što mužčyna parušaje hramadski paradak. Kali milicyjant paprasiŭ Stasia prajści ŭ aporny punkt, toj trojčy admoviŭsia, schapiŭ jaho za kurtku i pačaŭ bić. Učastkovyja zaviali mužčynu ŭ aporny punkt, patelefanavali inšamu supracoŭniku, jaki pryjšoŭ z vykliku, nadzieŭ na Stasia kajdanki i viarnuŭsia na vyklik. Kazali, što Staś nanosiŭ udary ŭčastkovamu nahami, kali byŭ u kajdankach, dy kidaŭsia na milicyjantaŭ, kali jaho apytvali.
* * *
Viadoma, što pa zajavie Stasia suprać milicyjantaŭ pakul idzie raźbiralnictva.
«Ja chadziŭ u prakuraturu. Spadziajusia, što ŭčastkovych pravierać na detektary chłuśni», — kaža mužčyna.
Ale i samoha jaho čakaje sud za złamany stoł. Maksimalnaje pakarańnie za chulihanstva — da troch hadoŭ pazbaŭleńnia voli.
«Kali dakažuć, što dubinka była, to i kryminalnaja, i administracyjnaja spravy ŭ dačynieńni da mianie buduć spynienyja, kazała śledčaja. Ja spytaŭ, niaŭžo niedastatkova taho, što mianie źbivali supracoŭniki milicyi, jakija ŭ toj dzień navat nie pracavali? Jana adkazała, što bili mianie abhruntavana. I navat jość zapis u žurnale, što ŭžyvali ŭ dačynieńni da mianie śpiecsrodki», — śćviardžaje Staś.
Cichanoŭskaja i Zialenski ŭpieršyniu praviali sustreču. Zialenski zaprasiŭ Śviatłanu ŭ Kijeŭ14
Kamientary