«Ja zastajusia ŭ Kijevie da apošniaha». Artyst Andrej Daniłka — pra vajnu va Ukrainie i znajomstva z Pucinym i Łukašenkam

Andrej Daniłka ciapier znachodzicca ŭ Kijevie, nikudy nie zjechaŭ. «Žyvu na Chreščaciku, jak i žyŭ. My ŭ padjeździe znachodzimsia praktyčna adny, słuchajem sireny», ‒ skazaŭ jon.

Na pytańnie, ci nie strašna jamu, bo z Kijeva, pavodle mera horada Vital Kličko, źjechaŭ kožny druhi, Daniłka adkazaŭ:

‒ Nie, mnie nie strašna. Ja zastajusia ŭ Kijevie da apošniaha. Ja vieru ŭ dobraje ŭsio roŭna. Ja liču, što vorah u asobie Pucina raźličvaje, kab ludzi biehli, kab ludzi kidali damy. Ja nie dastaŭlu im hetaha zadavalnieńnia.

U razmovie z žurnalistam Daniłka ŭzhadaŭ Łukašenku.

‒ Łukašenka, jak usie razumiejuć, čałaviek zaležny, i jon prosta ŭ pałonie ŭ Pucina, bo Pucin jamu dapamoh zastacca va ŭładzie. Ale małoć takoje, što «Ukraina pavinna była napaści na Biełaruś» i «jaki małajčyna Pucin, što napaŭ pieršym»…

‒ Vy ž napeŭna znajomyja asabista z Łukašenkam?

‒ Ja i z Pucinym znajomy asabista.

‒ Źmianiłasia ŭjaŭleńnie pra ich?

‒ Ja vystupaŭ jak artyst, heta byŭ inšy čas. My nakiroŭvajem usio, kab paradavać publiku. Ja vystupaŭ na «Słavianskim bazary». Tak, tam byŭ taniec z Łukašenkam, ale ja ŭ žyćci nie moh padumać, što moža być takaja situacyja.

Toje ž samaje z Pucinym. U mianie była adzin raz sustreča ź im, była takaja cikavaja historyja. Kali zachočacie ‒ pahladzicie ŭ internecie, nie chaču pierakazvać. Na mianie jon zrabiŭ vielmi stanoŭčaje ŭražańnie, pryjemnaje. Mnie zdałosia, što jamu navat krychu niajomka, jak byccam jon saromiejecca. Ale ja razumieju, što heta pamyłkovaja historyja.

Ja ŭčora byŭ taki zaviedzieny. Ja pryjšoŭ i dumaju: «Što adbyvajecca z Pucinym?» I ja razumieju dla siabie, što heta trahiedyja zakampleksavanaha čałavieka, jakoha ŭsio žyćcio čmyryli. Udumajciesia, nievypadkova ŭ jaho była mianuška «Niedakurak» abo «Blednaja mol». Iznoŭ ža, pahladzicie hetyja ŭsie fatahrafii z hołym tułavam, heta samalubavańnie, heta dastavańnie amfar, lotańnie sa sterchami. Mnie zdajecca, jon u niejkim prydumanym śviecie žyvie. Ciapier realna heta trahiedyja. Kali b jon viedaŭ, što budzie takaja situacyja, jon by ŭ žyćci hetaha nie zrabiŭ.

— Jak dla vas źmianiŭsia ŭkrainski prezident? Vy ž, napeŭna, taksama sustrakalisia mnostva razoŭ, kali jon byŭ jašče artystam. Čakali ad jaho takoj siły i mužnaści, jakoj zaraz zachaplajecca ŭvieś cyvilizavany śviet?

— U jaho, napeŭna, taksama byŭ taki momant — jon sabie ŭsio ŭjaŭlaŭ inakš. Jon vielmi pamianiaŭsia, i jon vielmi dobra siabie pavodzić, vielmi dobraje trymajecca, i ja jaho padtrymlivaju.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0