«Pamiž adpačynkam u Turcyi i pachodam na katamaranie pa Jasieldzie vybiraju druhoje». Brescki pradprymalnik raskazaŭ pra pieravahi adpačynku na radzimie

Z hodu ŭ hod na rekach Ivanaŭskaha, Pinskaha i Łuninieckaha rajonaŭ možna bačyć katamaran z nadpisam «Nadzieja» na borcie. Sudna pavolna idzie pad matoram, ekipaž lubujecca źvilistymi bierahami. Na borcie byvaje šeść čałaviek, a byvaje i dziesiać. U zaležnaści ad taho, kamu ŭdajecca adarvacca ad chatnich spraŭ albo sarvacca z pracy, kab adpravicca ŭ trochdzionnaje padarožža.

Pavialičyć

Uładalnik katamarana Piatro Kamiakovič sabraŭ kamandu adnadumcaŭ, jakija hatovyja pajści ź im choć u ahoń, choć u vadu. Ludzi pravieranyja surovymi vyprabavańniami. Zdaralisia i pałomki, sutkami moh iści praliŭny doždž, sudna traplała na miel, davodziłasia ciahnuć na sabie, jak heta było na Śćvizie, Ubarci. Ale nichto nie narakaŭ. Bolš za toje, siońnia ŭsie ciažkaści, jakija vypali padčas takich pachodaŭ, uspaminajucca z humaram.

Pavialičyć

Piatra Hlebaviča kamanda nazyvaje «kep», što aznačaje — kapitan. Jon pradprymalnik, žyvie ŭ Breście. Dom, siamja, praca, kłopataŭ chapaje… Ale pry hetym jon umudrajecca 4-5 razoŭ za siezon prajści pa race. I dvojčy — pa lubimaj usimi Jasieldzie. Jana raźbitaja na maršruty, jakija rehularna mianiajucca, ale samyja papularnyja ŭ jaho i ŭ kamandy — pa terytoryi Pinskaha rajona.

Pavialičyć

Častkova heta tłumačycca tym, što Piatro Kamiakovič rodam ź vioski Tabułki Pinskaha rajona, na race Jasielda prajšło jaho dziacinstva, ź joj źviazana šmat uspaminaŭ, jakimi jon dzielicca ź siabrami la načnoha vohnišča padčas adpačynku.

— Moj dzied u svoj čas źbieh u Amieryku ad balšavikoŭ. I tak atrymałasia, što jon nie paśpieŭ zabrać z saboj siamju. Staŭ tam zamožnym čałaviekam. Adtul pryjazdžali našy ziemlaki i raskazvali, što jon im dapamahaŭ. A ŭ jaho listach adčuvałasia tuha pa rodnych miaścinach. Napeŭna, i ŭ mianie toje ž samaje adkłałasia, — kaža Piatro Hlebavič. — Ja abjeździŭ uvieś śviet, pabyvaŭ u samych roznych krainach: na Kubie, u Indyi i inš. I mahu paraŭnać.

U ich śpiakota, u nas — ciapło. Tam źniemahaješ ad śpioki, u nas — atrymlivaješ zadavalnieńnie. I tak va ŭsim. I ŭ pryrodzie, jakuju my suzirajem. Mianie ŭ Italii vazili rekach, dyk tam jany ŭ bieton apranutyja. A ŭ nas, tam, dzie my chodzim na katamaranie, usio jašče pieršarodnyja miescy.

A jašče mianie ciahnie ŭ Parečča, susiedniuju z Tabułkami viosku na bierazie Jasieldy. U byłyja časy tam stajała viadomaja ŭ Jeŭropie sukonnaja fabryka. Jaje budavaŭ moj dzied Kaściuk. Jość što siabram pakazać i raskazać.

Pavialičyć

— Ci źmianiłasia Jasielda za hetyja hady? Adroźnivajecca ad toj, što była ŭ dziacinstvie?

— U dziacinstvie ŭsie bierahi raki byli abkošanyja. Ciapier usio zarasło chmyźniakom. Navat miesca nie paznaješ. I ŭsio ž jana na dziva pryvabnaja.

U mianie jość u Jeŭropie znajomyja, jakija chacieli b pajści z nami ŭ pachod. Ale niama dla ich na bierazie naležnaj infrastruktury. Voś my išli pa Jasieldzie i karčmu znajšli tolki ŭ Motali na bierazie voziera. A jany pavinny być na race choć by praz 10-15 kiłamietraŭ, dzie turysta absłužać. Kali hetak budzie, to turyst da nas pajedzie.

Adnojčy z nami pa Prypiaci i Jasieldzie chadzili niemcy i datčanie. Poźniaja vosień. My spynilisia ŭ Kudryčach. Jany ŭ ahrasiadzibie, a my — u namiotach. Jany, ubačyŭšy heta, byli šakavanyja.

My adroźnivajemsia ad ich. Dzionny pierachod pa race pavinien zaviaršycca dla ich kamfortnym načleham. A my možam načavać jak u ciopłym domie, tak i ŭ prachałodnym namiocie ŭ spalnym miašku.

Pavialičyć

Mnie davodziłasia žyć u luksavych hatelach Abjadnanych Arabskich Emirataŭ. Ale ŭ namiocie, słuchajučy śpievy sałaŭja, ja atrymaju značna bolšaje zadavalnieńnie.

Kala vioski Čamiaryn, heta pobač z Tabułkami, ja čuŭ sałaŭja, jaki śpiavaŭ 16 kaleniaŭ (!). Heta byŭ unikalny śpieŭ. Byvaje, adzin sałaviej śpiavaje 2-4 kaleny, druhi — da 10. A hety — cełych 16. Takoje nie časta pačuješ.

Pamiž adpačynkam u Turcyi i pachodam na katamaranie pa Jasieldzie vybiraju druhoje.

• 22
• 0
• 1
• 0
• 0
• 2
• 2
• 0