U Zelvienskim rajonie padčas učarašniaha ŭrahanu mocna paciarpieła škoła
Učora ŭ Zelvienskim rajonie byŭ mocny ŭrahan, padčas jakoha nie abyšłosia navat biez čałaviečych achviar. Asnoŭny ŭdar pryniała na siabie vioska Bieražki, ale i ŭ inšych nasielenych punktach było niespakojna. Tak, u ahraharadku Hałynki davoli mocna paciarpieła miascovaja škoła, piša rajonnaja hazieta «Praca».
«U Hałynkaŭskaj škole mocna paškodžany dach. Paciarpieli i inšyja abjekty infrastruktury — carkva, ambułatoryja, krama «Rodny kut». Urahan nie abyšoŭ bokam i viosku Staroje Siało. Straty naniesienyja i sielskahaspadarčym abjektam — u pieršuju čarhu fiermam», — raskazaŭ kiraŭnik Hałynkaŭskaha sielsavieta Dźmitryj Suchalet.
Škoła sapraŭdy paciarpieła mocna. Častku dachu źniesła ad mocnaha vietru, a pavierchi zatapiła padčas zalevy. U vyniku — razburanaja stol, padcioki na ścienach i papsavanaja padłoha.
«Mocnyja paryvy vietru raźbili šyby i sarvali šyfier. Adpaviedna — paciakło ŭsio. Rabotniki škoły apieratyŭna nakryli plonkaj meblu i techniku, asobnyja pradmiety ŭžo vynieśli ŭ bolš biaśpiečnaje miesca. Ciapier starajemsia svaimi siłami likvidavać nastupstvy stychii. Budynak abiastočany. Dla dziaciej, jakija adpačyvajuć u pryškolnym łahiery, arhanizavali centralizavany padvoz u susiedniuju — Dziarečynskuju škołu», — raskazała dyrektarka škoły Nina Samojłava.
Adnaŭlenčyja raboty ŭ škole, jak i ŭ cełym pa Hałynkaŭskim sielsaviecie, jak paviedamlajecca, užo pačalisia.
Ciapier čytajuć
Azaraŭ mocna pakryŭdziŭsia na słovy «psieŭdalidarki Cichanoŭskaj», što jaho Płan Pieramoha byŭ pamyłkaj30
Kamientary
tam muchčyna pahib. choć nie Maksik Dizajnier, nie?