Pasoł Rasii apałčyŭsia na palitemihrantaŭ za «paŭzučuju pałanizacyju» Biełarusi
Rukami biełaruskich palityčnych emihrantaŭ «realizujecca čarhovaja sproba paŭzučaj pałanizacyi» Biełarusi. Takaja zajava ŭtrymlivajecca ŭ artykule pasła Rasii ŭ Biełarusi Barysa Hryzłova, vydadzienym da «Dnia jadnańnia narodaŭ» i raspaŭsiudžanaj rasijskaj dypmisijaj dy prapahandysckimi resursami, zaŭvažyŭ «Pozirk».
«Ich hałoŭnaja zbroja — miakkaja siła, publikacyi, jakija zavablivajuć u sacsietkach, biaskryŭdnyja na pieršy pohlad virusnyja videaroliki i staranna aformlenyja paznavalnyja materyjały pra «słaŭnyja» bijahrafii psieŭdahierojaŭ, jakija na spravie źjaŭlajucca zdradnikami i pryhniatalnikami biełaruskaj kultury, movy i duchoŭnaj spadčyny», — napisaŭ Hryzłoŭ.
Jon nazvaŭ heta častkaj «vialikaj i staranna spłanavanaj infarmacyjna-psichałahičnaj śpiecapieracyi, zaklikanaj zakłaści kaštoŭnasny i ideałahičny padmurak dla nastupnaha farmiravańnia nacyjanalistyčnaha ruchu, jakoje ŭ vyniku pavinna vylicca ŭ čarhovy «Jeŭramajdan».
Pavodle śćviardžeńnia dypłamata, suprać Maskvy i Minska nibyta viadziecca «hibrydnaja ahresija, raźviazanaja zachodnimi elitami».
«Hetaja niebiaśpiečnaja hulnia, nakiravanaja taksama suprać sajuzu Rasii i Biełarusi, zaklikanaja sfarmavać u bratniaha biełaruskaha naroda falšyvy vobraz varožaha mocnaha susieda, jaki maryć — nie zusim zrazumieła, navošta — padparadkavać i zachapić. U kryvym lusterku takoha ŭsprymańnia intehracyja paŭstaje ledź nie kałanijalnym pracesam, niesumiaščalnym z zachavańniem Biełaruśsiu dziaržaŭnaha suvierenitetu», — ličyć jon.
«Zachodniaja prapahanda», pavodle viersii Hryzłova, «imkniecca pierakrucić historyju ŭzajemaadnosin rasijan i biełarusaŭ»: «razburyć naš duchoŭny pačatak». Pasłu ŭ suviazi z hetym «vidavočnaja pahroza, jakuju toić u sabie paturańnie razburalnamu ašalełamu nacyjanalizmu, jakoje karenicca ŭ admaŭleńni etnakulturnaha svajactva ŭschodnich słavian». Na jaho dumku, «mienavita taki scenar byŭ realizavany va Ukrainie».
Abvinavačvańni, jakija hučać ź ich vusnaŭ na adras Rasii, što taja maje namier «pahłynuć, asimilavać, pazbavić suvierenitetu» — heta, maŭlaŭ, nie bolš čym adhałoski ŭnutranaha kanfliktu, jaki raźjadaje Zachad: «U ich karcinu śvietu, zasnavanuju na padnačaleńni «vialikamu panu», nijak nie ŭpisvajecca mahčymaść vybudoŭvańnia raŭnapraŭnych adnosin».
«Zachad układaje kałasalnyja srodki i resursy ŭ ideałahičnuju apracoŭku nasielnictva, pierš za ŭsio — moładzi», — napisaŭ Hryzłoŭ.
Pavodle jaho śćviardžeńnia, prasoŭvajecca tezis, što Biełaruś «nibyta źjaŭlajecca častkaj zachodniaj cyvilizacyi», «z narodnaj pamiaci staranna vykreślivajucca staronki nie takoj daŭniaj historyi, u pryvatnaści, toj, jakaja papiaredničała vyzvaleńniu Čyrvonaj Armijaj u 1939 hodzie Zachodniaj Biełarusi ad polskaj akupacyi».
Kamientary
A čaho ty za biełarusaŭ kažaš?
Kali ŭžo taki achoŭnik kultury, movy i duchoŭnaj spadčyny, tady vyvučy movu, uvajdzi ŭ kantekst kultury i spadčyny, i ŭžo adtul sfarmuluj. Heta budzie chacia b trochi aŭtentyčna.
A tak, jak zaraz, vyhladaje jak prodaž taho, čaho nie maješ i nie razumieješ.