Časnyk, akramia svaich karysnych jakaściaŭ, maje i zaŭvažny minus — jahony pach nastolki mocny, rezki i niepryjemny, što ad jaho pakutujuć usie, chto znachodzicca pobač. Jašče adna niepryjemnaja ŭłaścivaść hetaha pachu — «pierabić» jaho składana, tym bolš, što jon maje ŭłaścivaść źmiešvacca ź inšymi pachami i ŭtvarać šalony bukiet. Ale navukoŭcy ŭ rešcie rešt znajšli aptymalny varyjant: małako. Pry čym małakom treba nie zapivać časnyk, a pić jaho ŭ čas žavańnia — tady efiekt macniejšy. A lepš za ŭsio źmiašać časnyk z małakom. Navukoŭcy Univiersiteta Ahajo dakazali, što mienavita ŭ małace jość elemienty, jakija amal adrazu źniščajuć smurod časnyka. Čym tłuścieje małako, «tym lepš jano pracuje». Pry čym navukoŭcy rajać ni ŭ jakim razie nie admaŭlacca ad časnyka: pieralik chvarob, ad jakich jon pieraściarahaje, ŭklučaje ŭ siabie navat rak.
«Anlifanščyca ź Pinska» kaža, što jana nie anlifanščyca i nie ŭ rabstvie ŭ Mjanmie6
Kamientary