Mova naša. Typovyja pamyłki «Našaj Nivy» za červień — 1

Uvieś čas my ŭ «Našaj Nivie» zapisvajem typovyja pamyłki, jakija vypraŭlajem u artykułach reparcioraŭ i pazaštatnych aŭtaraŭ. Hetuju padborku rassyłajem supracoŭnikam.

Takim čynam my starajemsia ŭźniać kulturu movy.

Prablema ŭ tym, što sa škoły i ŭniviera ludzi vychodziać ź nietryvałymi viedami biełaruskaj. Da taho ž, daminacyja rasiejskaj movy ŭ haradskim asiarodździ, na radyjo i TB błytaje ludziej. Davodzicca ŭvieś čas nahadvać praviły.

My padumali, što hetyja pamyłki mohuć być cikavyja i čytačam, jakija vučać movu ci lubiać movu. Heta ž typovyja vypadki.

Forma tłumačeńnia — minimalistyčnaja.

madonna, Hanna, Žanna (dźvie n)

bitva pry Sinich Vodach — abodva słovy ź vialikaj litary

kancaviny lepš za kaniečnaści

u dziejasłovie «pazbavicca» jość adcieńnie sensu žadańnia (= anh. to get rid of), u adroźnieńnie ad rasiejskaha lišiťsia. Tamu tam, dzie pa-rasiejsku «rabočij lišiłsia nohi» pa-biełarusku «rabotnik straciŭ nahu».

niepaŭnaletni, a nie niapoŭnahadovy

kampjutar, a nie kamputar

MančestEr (na imiony ŭłasnyja praviła -ar u finalach zapazyčańniaŭ nie raspaŭsiudžvajecca)

raSStryha

TroJca

dZVJuch maniet, dZVie maniety

vOsiemsot

HrybaŭskajCJe, RakašuCJe – kančatki litoŭskich žanočych imion pišam z –cie, a nie –te

paŭdnia jany łazili pa škole, a nie poŭdnia

pa-biełarusku zaviesy, a nie pietli (dźviarnyja)

va Ukrainie lepš čym na Ukrainie

arhanizacyja Čyrvony Kryž — pišam abodva słovy ź vialikaj litary

viek, hady lepš čym kalkavanaje słova «ŭzrost»

Jalizava (pasiołak), a nie Jelizava

stahadovy, a nie stohadovy

ZimbabvJe

EfiOpija

zarobak u razy bolŠY, čym u … , bo tut heta prymietnik, a nie prysłoŭje, a prymietniki ŭ biełaruskaj movie, jak i ŭ anhielskaj, francuzskaj ci polskaj u paraŭnalnaj formie nie supadajuć z paraŭnalnaj formaj prysłoŭjaŭ

bajavik, ale baJeviki, bo ŭžo nie pieršy skład pierad naciskam

ekstrEmizm, ekstrEmalny

vOjenačalnik, a nie vajenačalnik

mistAr, jak i lidAr, katAR (sudna), mieniedžAr, łaŭkostAr

ličba = cifra, lik = čisło

pieraśledAvać, daśledAvać, rasśledAvańnie

častaja pamyłka: paśla słova, što skančajecca na hałosnuju, treba pisać «ŭ» karotkaje. 10 červienia Ŭ Minsku

u najbližejšyja vychodnyja, a nie bližejšyja

pJelmieni (słova niesłavianskaha pachodžańnia)

apynucca ŭ centry buntu, a nie akazacca

KłaŭdyJo Hudžeroci

arAndavać

SA śviatłom, a nie z śviatłom (niahledziačy na vymaŭleńnie)

paradak dnia, a nie paviestka dnia

zMŠeły, a nie zaimšeły

dajaZDŽać, zaJaZDŽać, pierajaZDŽać

dzieJNy prezident, a nie dziejsny. Dziejsny – heta značyć realny, a dziejny – heta aktyŭny, ciapierašni

uhłJedzieŭsia, a nie ŭhladzieŭsia

błokpAsty

Vialikaja Ajčynnaja vajna — ź vialikaj litary pišam pieršyja dva słovy

Krasnaja płošča — ź vialikaj litary pišam tolki pieršaje słova

tekstU, impartU, biarozavikU, chaosU, pryncypU, pierformansU, resursU, čempijanatU (rodny skłon, mužčynski rod)

statusA, rejtynhA, rajonA, biznes-centrA, źjezdA, paradA, prajektA, mifA, matčA, albomA, kanhresA (rodny skłon, mužčynski rod).

nie rodiś krasivoj… = nie radzisia krasny, a radzisia ščasny

čiem dalšie v les, tiem bolšie drov = dalej u les — bolej trusku

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0