Hudžeroci — Łukašenku: Mnie sumna pakidać Biełaruś, bo mnie było tut dobra
Katalicki kaścioł, Papa Francišak vielmi pavažajuć biełaruski narod. Pra heta zajaviŭ apostalski nuncyj u Biełarusi Kłaŭdya Hudžeroci 4 śniežnia na sustrečy z Alaksandram Łukašenkam. Sustreča adbyłasia z nahody zaviaršeńnia dypłamatyčnaj misii.
Kłaŭdya Hudžeroci ščyra padziakavaŭ kiraŭniku Biełarusi za dobryja słovy ŭ svoj adras i za mahčymaść sustrečy. «Dla mianie vialiki honar sustrakacca z vami, i heta nie ŭ pieršy raz. My havaryli zaŭsiody vielmi ščyra. My adčuvajem, što lubim hety narod. Luboŭ aznačaje, što ŭsio možna kazać i sardečna razumieć adzin adnaho. Važna ŭsio rabić ad serca», - skazaŭ apostalski nuncyj.
Pry hetym jon zaŭvažyŭ: «Mnie sumna, ja kažu vam heta adkryta, bo mnie tut było dobra žyć i pracavać».
Apostalski nuncyj padkreśliŭ, što jon šmat jeździŭ pa Biełarusi, jaho šmat zaprašali, i nie tolki ŭ vialikija harady, ale i maleńkija nasielenyja punkty. Jon ź ciepłynioj uspomniŭ pra svajo naviedvańnie Viciebska i Hrodna.
«Asabliva cikava było dla mianie, kali ja sustrakaŭsia sa zvyčajnymi ludźmi. Spadziajusia, što ja zmoh dać choć kryšačku ciapła i pakazać, što Katalicki kaścioł, Papa vielmi pavažajuć biełaruski narod. I nie tolki pavažajuć, ale i lubiać hety ścipły, vielmi dobry biełaruski narod», - dadaŭ jon.
Alaksandr Łukašenka pažadaŭ Kłaŭdya Hudžeroci pośpiechaŭ i vykazaŭ mierkavańnie, što apostalski nuncyj mnohaje ź biełaruskaha dośviedu zmoža pieranieści na novaje miesca svajoj dziejnaści [va Ukrainie].
Ciapier čytajuć
Zialenski ŭ Vilni: Pakul špic Łukašenki maje bolš pravoŭ, čym narod Biełarusi11
Kamientary