Padčas vandroŭki ŭ ahrasiadzibie «Marcinova Huś» nas čakaje majstar-kłas i pačastunak pa starych biełaruskich receptach ad haspadara i daśledčyka starabiełaruskaj kuchni Alesia Biełaha, viadomaha taksama pad mianuškaj Kuchmistr Vieraščaka.
Košt hetaj vandroŭki z pačastunkam — 50 bieł. rub., a dla zaŭsiodnikaŭ i dla hrupaŭ ad 4-ch čałaviek sa źnižkaj (pry ŭmovie papiaredniaj apłaty) — 45 bieł. rub.
Zapis na vandroŭku i ŭsia papiaredniaja infarmacyja pa teł. +375291342804, +375255458430 (Valeryja).
Padčas vandroŭki my naviedajem admietnyja miaściny hetaha rehijona: - Kijaviec, dzie pobač z chutkapłynnaj Isłačču raźmiaściłasia draŭlanaja Śviata-Troickaja carkva 1919 hoda ź cikavaj historyjaj. - Ivianiec, dzie ŭbačym padobny da Minskaj pravasłaŭnaj katedry, vytančany kaścioł sv. Michaiła Archanhieła 1740-ch hadoŭ u styli vilenskaha ci biełaruskaha baroka, a taksama jašče adzin pryhožy nieahatyčny kaścioł sv. Alaksieja pačatku 20 st. dy padmurki kolišniaj siadziby ŭładalnikaŭ Ivianca Plavakavych. - u staražytnym miastečku Piaršai ŭbačym admietny niearamanski kaścioł sv. Juryja i Božaj Maci (1930-ja hady) i spaznajem vieličnyja i trahičnyja staronki jaho historyi. - Małuju Lucynku, źviazanuju ź viadomym biełaruskim dziejačom, dramaturham Vincentam Duninym-Marcinkievičam, bo tut niepadalok znachodziŭsia jaho majontak. U Lucyncy byli stvorany jaho nieŭmiručyja tvory. Naviedajem taksama i Tupalščynu, miesca apošniaha spačynu słaŭnaha «Navuma Pryhavorki» (psieŭdanim Dunina-Marcinkieviča). - naprykancy padarožža zavitajem ŭ miastečka Rakaŭ, jakoje u mižvajenny čas praz kryminalnyja historyi atrymała nazvu biełaruskaha Čykaha. Pryjemnaje ŭražańnie pakidajuć chramy Rakava: nieahatyčny kaścioł Dzievy Maryi (1906 h.), Pryabraženskaja carkva (1793 h.). Nievypadkova Eliza Ažeška nazyvała Rakaŭ «Paŭnočnymi Afinami». Upeŭnicca ŭ hetym možna adpraviŭšysia ŭ padarožža.
Siadziba «Marcinova Huś» u Małoj Lucyncy na ŭskrajku Nalibockaj Puščy, pavodle jaje haspadara Alesia Biełaha, jość niešta siaredniaje pamiž šlachieckaj siadzibaj siaredziny 19 st. i habrejskaj karčmoj, dzie čas spyniŭsia ŭ 1862 hodzie. Pan haspadar paŭstaje pierad naviednikami ŭ vobrazie dzivaka-karčmara Jankiela, jaki pamiataje i staražytnyja recepty z zabytych šlachieckich kulinarnych knih, i habrejskija śpievy, i biełaruskija tancy. Jon raspaviadaje bieźlič nievierahodnych historyj pra svaich bližejšych susiedziaŭ, što žyli ŭ roznyja epochi: pra šlachtu i paŭstancaŭ, pra Mickieviča i Dunina-Marcinkieviča, ale bolš za ŭsio — pra roznyja stravy litoŭska-biełaruskaj, polskaj, habrejskaj kuchniaŭ, pra pachodžańnie i simvoliku hetych amal zabytych u Biełarusi stravaŭ, zadaje kavierznyja pytańni-zahadki, vydaje za pravilnyja adkazy cudoŭnyja pryzy i adrazu ž častuje hetymi stravami.
Hetaja vandroŭka budzie pryśviečanaja adkryćciu siezonu baćvińnia — chałodnaha supu na kvasie, jaki zapraŭlajuć advarnym liściem burakoŭ ci inšaj zielaniny, a taksama zialonaj cybulaj, ahurkom, varanaj bulbaj, jajkami, dy inšymi dadatkami ŭ zaležnaści ad kankretnaha receptu: čyrvonaj ci biełaj rybaj (śviežaj ci salona-vendžanaj), abo venžanymi śvinymi vušami i inš.
Akramia baćvińnia vy daviedajeciesia i pakaštujecie takija stravy, jak knyšy z kapustaj i hrybami, z tvarahom i kropam, karp pa-habrejsku, tušany ŭ pivie, harochavyja «kamy», kałduny hrafa Tyškieviča, vypjecie kavy ci harbaty z tradycyjnaj starabiełaruskaj vypiečkaj — draždžavymi «babami», a taksama praviadziecie dehustacyju adnaho z macniejšych staražytnych biełaruskich napojaŭ.
Kamientary