Vielmi časta my chodzim pa vulicach imia taho, chto niščyŭ biełarusaŭ i ŭsio biełaruskaje. Heta «spadčyna» savieckaj impieryi. Ci raźvitajemsia my ź joj, ci jana zastaniecca naščadkam?
Vielmi časta my chodzim pa vulicach imia taho, chto niščyŭ biełarusaŭ i ŭsio biełaruskaje. Heta «spadčyna» savieckaj impieryi. Ci raźvitajemsia my ź joj, ci jana zastaniecca naščadkam?
Pra pierajmienavańni vulic u Miensku raspaviadaje pravaabaronca Aleś Bialacki, jaki na pačatku 90‑ych byŭ deputatam harsavietu: «Paśla źjaŭleńnia ŭ Miensku bol‑mienš pluralistyčnanaha składu harsavietu, dzie pradstaŭniki «demakratyčnaj płyni» zajmali prykładna tracinu miescaŭ, paŭstała pytańnie deiłahizacyi mienskaj tapanimiki. Pa inicyjatyvie kamisii pa kultury harsavietu, kudy ŭvachodziŭ i ja, była stvoranaja hramadzkaja kamisija pa tapanimicy, kudy zaprasili viadomych biełaruskich historykaŭ i movaznaŭcaŭ. (Hetaja tapanimičnaja kamisija pracuje i zaraz, viadoma ŭ źmienienym vyhladzie.)
Davoli chutka była raspracavana kancepcyja raźvićcia tapanimiki ŭ Miensku. Asnoŭnyja pryncypy jaje zaklučalisia ŭ tym, kab adnavić histaryčnyja nazvy vulic staroha Miensku. Pry pierajmienavańni ž savieckich nazvaŭ nieisnavaŭšych niekali vulic ci najmienavańni novych vyrašana było abapiracca na histaryčnuju tapanimiku starych viosak i ŭročyšč, jakija ŭvajšli ŭ skład horadu i niekali znachodzilisia na miescy hetych vulic. Pa‑druhoje, ŭšanavać viadomych asobaŭ u historyi Biełarusi, jakija ŭnieśli svoj uniosak ŭ jaje dziaržaŭnaść i kulturu. Byŭ składzieny peŭny płan. Nažal, mienhravykankam, jaki tady ŭznačalvaŭ Michaił Marynič, zabłakavaŭ hety płan adnaŭleńnia staražytnych nazvaŭ mienskich ulic».
A voś mierkavańnie historyka z Oršy Viktara Lutynskaha: «Na budynku aršanskaha čyhunačanaha vakzała ŭžo kolki hod visiać dźvie miemaryjalnyja doški, pryśviečanyja prajezdu praz čyhunačnuju stancyju Orša Uł. Lenina (1895 i 1900) dy naviedvańnia vakazała ŭ 1919 hodzie M. Kalininym. Zdajecca, praź niekatory čas treba budzie pobač raźmiaścić daviedki, chto ž hata takija i čamu im takaja pašana. Ale ž, kali paličyć usich vydatnych ludziej, jakija z 1871 hoda prajazdžali praz Oršu, nie chapiła b miesca na vakzalnych ścienach. I ŭsio ž taki pamiać pra dvuch asobach, jakija byli tut amal adnačasova, u 1918 hodzie, treba niejak adznačyć. Heta paet Janka Kupała, a taksama Nobieleŭski łaŭreat, paet, esieist, pierakładčyk Česłaŭ Miłaš».
Na fota: vulica Savieckaja ŭ Baranavičach. Fota z archivu Našaj Nivy
-
Staś Karpaŭ: Ja zaŭvažyŭ try Maryi
-
«Źviažyciesia z nami»: Prakopjeŭ napisaŭ kałonku dla «NN», u jakoj abhruntoŭvaje znachodžańnie Cichanoŭskaha ŭ Štatach i prosić hrošaj
-
«Ja tolki nie razumieju, dla kaho pabudavali AES?» Daŭno nijakaja tema nie vyklikała takich emocyj, jak adklučeńnie śviatła na zahad Łukašenki
Azaraŭ mocna pakryŭdziŭsia na słovy «psieŭdalidarki Cichanoŭskaj», što jaho Płan Pieramoha byŭ pamyłkaj32
Kamientary