Nam kazali, što stan zdaroŭja pieśniara pavolna, ale niesupynna palapšajecca. U heta vielmi chaciełasia vieryć, choć trahiedyja, jakaja zdaryłasia z Mulavinym, nie pakidała miesca dla nadziei.
| FOTA UŁADZIMIERA KRUKA |
Jak kažuć daišniki, pieśniaru «vielmi pašancavała — jaho vyratavaŭ mocny kuzaŭ aŭtamabila». Ci napraŭdzie pašancavała? Tyja vosiem miesiacaŭ, jakija losiła jamu pražyć paśla avaryi, byli pakutnymi. Tetraparez — heta paralič ruk i noh.
U kancy vieraśnia, paśla vyratavalnaj aperacyi, zroblenaj Vosipam Varanovičam, Mulavin apynuŭsia pad nahladam maskoŭskich neŭrachirurhaŭ. A nieŭzabavie atrymaŭ ad imia Alaksandra Łukašenki invalidny vazok niamieckaj vytvorčaści, ale zdoleŭ sieści ŭ jaho tolki ŭ pačatku studzienia.
U hetkaj atmasfery 12 studzienia Mulavin adznačaŭ svajo 62-hod́dzie. A 16-ha pačałosia rezkaje paharšeńnie. Apošnija 9 dzion svajho žyćcia jon prabyŭ u reanimacyi. U 8 hadzin ranicy 26 studzienia jaho nia stała. Tak i chočacca skazać movaju kolišnich nekralohaŭ: «Savieckaje mastactva paniesła ciažkuju stratu». Bo Mulavin naležyć toj, dalokaj užo, eposie, jakaja zahartavała jahony charaktar i talent.
Mulavin viedaŭ, što rabić, kab padabacca ŭsim słajam savieckaha hramadztva. Intelihiencyja abahaŭlała «Pieśniaroŭ» za pradaŭnija pieśni, jakija Mulavin źbiraŭ u falklornych ekspedycyjach i biespamyłkova aranžavaŭ. Prostym ludziam padabałasia «Vołohda», načalstvu — «Biełoruśsija». «Pieśniarami» apiekavaŭsia asabista Mašeraŭ, jaki zabiaśpiečvaŭ ich najlepšaj aparaturaj i baraniŭ ad retrahradnych čynoŭnikaŭ ź Minkultu.
Pad hetkaj pratekcyjaj «Pieśniary» kultyvavali duch volnaści, jaki padabaŭsia i im samim, i ichnym słuchačam. Jany nie čytali hazetaŭ, nie razmaŭlali na dystylavanym «navamoŭi», pili, nie bajalisia kampanii prastytutak i rabili tuju muzyku, jakuju im padabałasia rabić. Jany nie vypadali z systemy, ale ŭsim svaim ładam žyćcia asprečvali jaje i naśmichalisia ź jaje. Jany nia dbali pra dabrabyt. Mulavin uvieś čas žyŭ u niejkich internatach; razyšoŭšysia z čarhovaj žonkaj, pakidaŭ joj kvateru i ŭvieś nabytak. Mulavin byŭ sapraŭdnym huru; jon zdavaŭsia starejšym za svaje hady; jon viedaŭ usio pra svajo mastactva; jaho šanavali i słuchali. Mulavin byŭ pracaholikam. Jon vymušaŭ svaich chłapcoŭ repetavać sutkami, kab dabicca daskanałaści. Moža, tamu «Pieśniary» adzinyja dabilisia pośpiechu ŭ «sapraŭdnaj» Amerycy, pa-za absiaham emihranckich asiarodkaŭ?
Apošni kancert kolišnich «Pieśniaroŭ» prypaŭ na 1991 h. U postsavieckim hramadztvie Mulavin nia mieŭ šancaŭ na pośpiech. Mulavinu zdradzili. Pryhažości starych piesień tannyja svary na kamunalnaj kuchni nie spaskudzili. Lehienda pamierła... Ale adnačasova zastavałasia žyć. Ci moža žyvy čałaviek ź cieła i kryvi isnavać u jakaści zmarnavanaha nacyjanalnaha nabytku? Voś pytańnie, i narodny artyst Uładzimier Mulavin daŭ na jaho svoj adkaz.
Julija Andrejeva
Kamientary