Biełaruskija lidary dumak razyšlisia ŭ acenkach znosu Lenina ŭ Kijevie

Taćciana Raviaka, pravaabaronca:

Nie padzialaju ahulnuju ejfaryju pa pryčynie znosu pomnika ŭ Kijevie. Liču, što heta pravakacyja, jakaja raźviaža ruki na siłavy razhon mitynhoŭcaŭ. Ja nie za Lenina, ja za zdarovy sens.

Jaŭhien Lipkovič, satyryk:

Snosiť pamiatniki Leninu — nastojaŝieje varvarstvo. Vot pokłoniaťsia jeho mumii, sodieržať jeje v čistotie i poriadkie — nastojaŝieje projavlenije civilizovannosti.

Viačasłaŭ Barok, katalicki śviatar:

Ja nie varvar, ale ja rady za ŭkraincaŭ i maru, kab paprybirali padobnyja pomniki va ŭsioj krainie i ŭ nas u Biełarusi.

Źmicier Janienka, aktyvist partyi «Spraviadlivy śviet»:

Do siehodniašnieho dnia ja vsiej dušoj był s majdanom. Siejčas — nie znaju. Čiem otličajutsia rievolucioniery ot tiech, koho oni obviniajut za hołodomor, za rieprieśsii?.. Oni jeŝie chužie, tak kak civilizacija otnošienij užie ušła na vieka vpieried.

Łarysa Nasanovič, prafsajuznaja aktyvistka, Salihorsk:

Inoj raz, čtoby pobiediť, nado sžieċ za soboj mosty. Snos pamiatnika — jestiestviennoje javlenije v dannoj situacii.

Lenin načinał s toho, pridia k vłasti, čto prikazał rasstrielať carskuju sieḿju vmiestie s dieťmi, dał «dobro» na krovavyj tierror protiv duchovienstva, nie ŝadił dažie monašiek, razrušał śviatyni naroda.

Śniažana Inaniec, žurnalistka:

Ja rasstrojena do ślez. Vandały! Eto ž nie Stalinu pamiatnik. V koncie koncov, da jeśli by i Stalinu, čiert voźmi. Skulptura była kačiestviennoj, iz šokšinskoho porfira, ona pobyvała v 1939 hodu na Vsiemirnoj vystavkie v Ńju-Jorkie, v Kijevie stojała až s 5 diekabria 1946 hoda. Stoit uvažať svoje prošłoje. Snos pamiatnikov, kotorym rańšie sami žie i pokłonialiś, — hłupoje dieło.

Alaksiej Lavončyk, miedyjakansultant:

On i jeho pośledovatieli hrochnuli milliony ludiej, vzrastili Hitlera i na paru s nim opustošili Jevropu, prievrativ jeje v koncłahieŕ. Vspomnitie svoich priedkov, kotoryje hnili v koncłahieriach prosto potomu, čto byli niemnožko umnieje sriedniej massy.

Kiryła Atamančyk, studencki lidar:

Možna i tak razabracca z savieckaj spadčynaj. Nie samy kanstruktyŭny mietad, ale dosyć natchnialny i hučny.

MFront.net:

Pomniki zabojcam stajać nie pavinny. I nie važna, jakim čynam ich prybirajuć.

Michaś Skobła, litaratar:

U Kijevie zrynuli z pastamienta pomnik Leninu, i šmat chto ź intelihientnych ludziej zahavaryŭ pra vandalizm. Vidać, zabyli, jak Uładzimir Illič nazyvaŭ intelihiencyju. Mahu nahadać: h…nom. A jak patrabavaŭ rasstralać śviataroŭ — «čiem bolšie, tiem łučšie». Jak zahadaŭ vysłać usich nielajalnych za miažu na hetak zvanym «fiłasofskim parachodzie… Pieraličvać možna doŭha. Tak što dla mianie dziva, jak jon dastojaŭ u Kijevie da hetaj pary. Što da našaha Lenina, to ja jaho kuvałdami ŭsio ž nie raźbivaŭ by. Na pomniku — nadpis pa-biełarusku, na taraškievicy: «Da pieramohi pad sciaham…». Lenin źbiaroh dla nas miakki znak pad krysom svajho palito! Nia vierycie — schadzicie pračytajcie.

Alaksiej Janušeŭski, kampjutarnik:

Ščyra ździŭleny reakcyjaj (maŭlaŭ, heta vandalizm) niekatorych ludziej z nahody zrujnavańnia pomnika zabojcu ŭ Kijevie. Chto nia ŭ kursie, nahadaju, što pomnik Leninu ŭ Kijevie — heta nia prosta čarhovy bałvan, ale j symbal pačatku palitrepresijaŭ ułady Janukoviča. Sprava ŭ tym, što ŭ svoj čas ukrainski patryjot Mikoła Kachanoŭski i jaho paplečniki byli asudžanyja za sprobu demantaža dadzienaha pomnika j heta była vielmi hučnaja va Ŭkrainie palitsprava.

Ludmiła Ryžankova, žurnalistka:

Što da zhadki pra vandalizm, to varta ŭspomnić: heta i jość mietad Illiča z kampanijaj. Nie takija pomniki kryšyli — pahanili miescy, aśviačonyja viakami. Voś bumieranham u łob i atrymali. Pakul, praŭda, nie paŭsiul. Kudy strašniej nie pomniki sami pa sabie, a idei leninizmu-stalinizmu, što mnohich ciešać dahetul. Idei pošuku vorahaŭ i źniščeńnia niazhodnych.

Apytanka

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0