Na kancert arkiestra Finbierha ŭ Kupałaŭskim pryjšli 11 čałaviek

Učora, 26 kastryčnika, u Kupałaŭskim teatry adbyŭsia kancert Dziaržaŭnaha arkiestra pad kiraŭnictvam Michaiła Finbierha. Padrabiaznaści pra heta Tut.by raspavioŭ sam maestra.

— Kancert prajšoŭ na nadzvyčaj vysokim uzroŭni. Cudoŭny kancert, bo ŭ Kupałaŭskim teatry pracujuć cudoŭnyja artysty. Ja ich usich raniej viedaŭ, mnohich niama ŭ žyvych. Heta cudoŭnyja ludzi i sapraŭdnyja hramadzianie Respubliki Biełaruś. Naš kancert prajšoŭ pry padtrymcy šmatlikich słuchačoŭ, i, hałoŭnaje, [było] cudoŭnaje vykanańnie tych muzykaŭ, jakija pracujuć u našym kalektyvie. Usie jany majuć cudoŭnuju muzyčnuju adukacyju.

— Michaił Jakaŭlevič, ci šmat było hledačoŭ na kancercie?

— (Paŭza.) Nas nie chvaluje kolki. Hałoŭnaje, što jany čujuć. Nas chvaluje jakaść kancertaŭ, a my vykanali prahramu jakasna. Tam ža išło šeście, vy ž lepš viedajecie, vy žurnalist. Byli pierakrytyja vulicy kala teatra. Usio było pierakryta.

Surazmoŭca paviedamiŭ administrataru kanała, što naličyŭ u zale vosiem čałaviek. Pa jaho słovach, adbyłosia vystupleńnie duchavoj hrupy i niekalkich salistaŭ arkiestra.

Adzin z supracoŭnikaŭ Kupałaŭskaha teatra nazvaŭ Tut.by inšuju ličbu — 11 čałaviek. Pavodle jaho słoŭ, vystupleńnie prajšło bieź niejkich ekstraardynarnych padziej.

— Jakuju prahramu vy vykonvali? — spytalisia ŭ Michaiła Finbierha.

— My vykonvali biełaruskuju prahramu. My — adziny kalektyŭ, jaki pracuje tolki na biełaruskaj movie. Nie dva hady, nie piać, a šmat hadoŭ. Niama biełaruskaha paeta, muzyku jakoha ja by nie vykanaŭ. Ciapier biełaruskija paety nie hučać ni na radyjo, ni na telebačańni.

— Vy budziecie dalej ładzić kancerty ŭ Kupałaŭskim?

— Ja supracoŭnik Ministerstva kultury Respubliki Biełaruś. Maja asabistaja pasada — mastacki kiraŭnik-dyrektar Zasłužanaha kalektyvu Nacyjanalnaha akademičnaha kancertnaha arkiestra Respubliki Biełaruś. Ja maju ŭsie vidy adukacyi. Voś zaraz idu zdavać jašče adzin ekzamien — na zvańnie prafiesara. Ja ŭžo try razy paćviardžaŭ hetaje zvańnie. Ale ŭsio heta ja pravodžu pad kiraŭnictvam Ministerstva kultury Respubliki Biełaruś.

— Dobra, Michaił Jakaŭlevič, dziakuj za kamientar.

— Tolki prašu, daražeńki. Pišy praŭdu. My ŭsio robim tolki pa praŭdzie. Usie kancerty na biełaruskaj movie. Ja zastaŭsia adzin. Astatnija tolki bałbočuć, kali im heta patrebna. Nie mohuć źviazać pa-biełarusku nivodnaha słova.

— Chadzili čutki, što vy chacieli zrabić Kupałaŭski teatr bazaj dla svajho kalektyvu.

— Ja takoha nie mahu [skazać]. Heta baza śpiecyjalnaja, zroblenaja dla Kupałaŭskaha teatra. Ja nikoli nie pracavaŭ na inšych placoŭkach. Naš kalektyŭ — adziny, jaki ciapier nie maje svaich pamiaškańniaŭ. My ich arandujem u kinastudyi «Biełaruśfilm». Ale my nikomu nie raskazvajem pra toje. My pracujem. My zrabili bolš kancertaŭ za inšyja muzyčnyja kalektyvy. I hetym my hanarymsia.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0