«Heta jak jašče adno dzicio». Na ŭłasnaj praktycy: mini-pih u kvatery
U suviazi z tym, što 2019-ty, zhodna z haraskopam, prachodzić pad znakam śvińni, popyt na ŭsio, što źviazanaje z hetaj žyviołaj, šalona pavialičyŭsia.
Akramia standartnych suvieniraŭ i skarbonak, pavysiłasia i cikaŭnaść da dekaratyŭnych śvinak — na fotasietach ź imi tolki ŭ čakańni Novaha hoda mnohija pradprymalniki zarabili narmalna hrošaj.
«My chacieli ŭziać sabie mini-śvinku jašče da Novaha hoda, ale zavodčyk nie dazvoliŭ: pieražyvaŭ, što my, jak i mnohija inšyja, vykarystajem harotnika ŭ papaŭnieńni finansaŭ, a potym pazbavimsia. Tamu my čakali, pakul hety ažyjataž spadzie», — raskazvaje Hanna Kryłova, minčanka, u siamju jakoj zusim niadaŭna ŭliŭsia novy člen — mini-pih pa mianušcy Deni. I prychaŭ jon z Maskvy ŭ Minsk vyklučna pa lubovi, nie z-za hrošaj.
Mini-pihi — heta takija karlikavyja śvinki. Važać jany ŭ niekalki razoŭ mienš, čym zvyčajnyja, adnak ŭsio adno niamała — vaha «karlikaŭ» moža dachodzić da 80 kiłahramaŭ, u zaležnaści ad parody.
Deni 3 miesiacy, zusim niadaŭna jon byŭ rostam sa štučnuju ružovuju cacku-parasia, a ciapier užo ź ciažkaściu źmiaščajecca na kalenkach.
— Ja pracuju majstrychaj pa manikiury, i doŭhi čas nazirała za adnoj kalažankaj ź Piciera, u jakoj u stužcy pieryjadyčna źjaŭlaŭsia mini-pih. Ja tady jašče padumała: jak kruta, takaja ekzotyka ŭ kvatery! Ja lublu žyvioł, u dziacinstvie pastajanna ciahnuła dachaty to katoŭ, to sabak. Adnak, kali naradziła dačku, nie chacieła sabie lišniaha kłopatu. Praŭda, jak tolki maja Marusia padrasła, sama pačała prasić sabie kotku. I ja zdałasia.
Padumała: dziaŭčyncy budzie karysna dahladać kahości, kab nie rasła ehaistkaj, vučyłasia adkaznaści i kłopatu pra kahości jašče, a nie tolki pra siabie.
A potym, znoŭ ža ŭ instahramie, ja natrapiła na post pra toje, što žančyna z Maskvy, jakaja zajmajecca ŭłasnym šou ź mini-pihami «Try cha-cha» pradavała dvuch maleńkich chłopčykaŭ — ja zaharełasia, i chutka ŭ nas doma zamiest kotki byŭ mini-pih.
Zvyčajna mini-pihi kaštujuć u rajonie 500 dalaraŭ, naš abyšoŭsia nam amal u 700. Ale mnie byŭ niavažny košt: hałoŭnaje — viedać, što ja zabiraju jaho ź siamji, dzie jaho lubili. Plus isnuje šmat historyj pra toje, jak pad vidam mini-pihaŭ pradajuć zvyčajnych śvinak u vielmi chudym stanie, a tut ja mahła być spakojnaja.
Baćki Deni: Ivan-Haj i Vasilisa.
Z Maskvy my transpartavali jaho ŭ pieranoscy, adnak jon amal usiu darohu spakojna siadzieŭ u nas na rukach. Deni ŭ pryncypie cichi. U cacki asabliva nie hulajecca: tolki časam nosicca pa kvatery, doŭha vučyŭsia trymać bałans na parkiecie. Režym ŭ jaho taki samy, jak i ŭ nas. To bok, kali śpim my, tady i jon.
Praŭda, paru razoŭ pračynaŭsia nočču i rochkańniem sihnalizavaŭ jaho pakarmić. Prychodziłasia iści na kuchniu i davać kašku, inakš nie zasnuŭ by.
Deni lubić spać u nas u nahach, ale pa paradzie inšych haspadaroŭ śvinak my jaho da hetaha nie pryvučajem: u jaho jość svaja lažanka na kuchni, z hrełkami i kala ciopłaj ścienki. Śvinki kiepska pieranosiać lubyja skraźniak i choład, tamu da siabie ŭ łožak ich lepš puskać u chałodny siezon, pakul nie ŭklučyli aciapleńnie.
U płanie ježy ź imi prablem nijakich: jaduć aŭsianyja i hrečnievyja kaški (praŭda, Deni pavažaje vyklučna tuju, što zvaranaja na małace). U jakaści pierakusaŭ my dajom małomu jabłyki, vinahrad ci banany. Plus im jašče patrebnyja dadatkovyja vitaminy, kalcyj, naprykład. Nijakaha cukru, salonaha ci kisłaha.
Hałoŭny minus ź ježaj — u pihaŭ całkam adsutničaje pačućcio nasyčeńnia. Deni pastajanna hałodny. Byvaje, u jaho ŭžo vializnaje puza, jon ledź dychaje, adnak hatovy piščać i viščać, byccam jaho zabivajuć (u takija momanty ja vielmi pieražyvaju za reakcyju susiedziaŭ), manipulavać taboj — tolki dajcie jašče pajeści.
Kali jon vielmi hałodny, to moža navat kusać za nohi, tady ad jaho prychodzicca źbiahać. Ja starajusia pryvučać Deni da hrafika karmleńnia try razy na dzień i pakazvać, chto ŭ domie haspadar — heta vielmi važna, bo śvinki vielmi razumnyja i vielmi lohka siaduć vam na hałavu, kali vy daście słabinu.
Jašče, kali jon emacyjanalna ŭzbudžany, to viečna rochkaje. Nu, i byccam zaŭsiody niešta žuje. Ad žavańnia jon abstrahujecca tolki kali pieraklučajecca na inšuju lubimuju spravu: nibyta niešta ryć piatačkom. Jon robić heta, navat siedziačy na rukach. Pihi fizična vielmi mocnyja, tamu ŭ darosłym uzroście mohuć navat pakidać praz takuju zvyčku na ciele haspadaroŭ siniaki.
Jašče śvinki vielmi razumnyja: ich lohka navučyć usim kamandam, jakim vučać sabak. I lepš nie pakazvać im, dzie lažyć ježa: kali daviedajucca — buduć adkryvać i šufladki, i chaładzilnik samastojna.
Deni ničoha nam nidzie nie pahryz, a ŭ płanie spraŭleńnia patreby ździviŭ jašče ŭ pieršy dzień, jak tolki my jaho pryvieźli: adrazu ž schadziŭ pa-maleńkamu na śpiecyjalna razasłanuju pialonku. Kali stanie krychu ciaplej i jon padraście, budziem vyvodzić jaho na vulicu. Na łancužku dla katoŭ. Plus pastavim u kvatery łatok.
Bolš za ŭsio Deni lubić, kali ja čuchaju jaho ščotkaj. Časam znachodžu ŭ jaho asablivy punkt zadavalnieńnia: tady jon prosta bjecca ŭ ekstazie, zavalvajučysia na bok.
Pachu ad piha amal nijakaha — dy i sam jon pachnie nibyta niemaŭlom.
Praŭda, hihijenu jamu treba padtrymlivać: myć ź dziciačym šampuniem (vałaski ŭ pihaŭ rastuć i vypadajuć, jak i ŭ ludziej, plus u ich vielmi suchaja skura, jakuju pažadana ŭvilhatniać). Zvyčajna śvinki lubiać mycca, adnak dla Deni heta pakul vyprabavańnie: duš dla jaho nibyta šlach na śmierć. Bajusia ŭjavić, što budzie, kali treba budzie padpiłoŭvać jamu kapytki (heta taksama abaviazkovaja pracedura raz na miesiac).
Industryja pryhažości ŭ nas nakiravanaja bolš na katoŭ i sabak, tamu kupić niešta śpiecyjalnaje dla Deni, toje ž adzieńnie, budzie składana. Ale ja tut ekśpierymientuju sama: niejak prarezała ŭ kałašynie dzirki — dumała ŭciaplić jaho, kab schadzić razam u hości. Praŭda, Deni vielmi chutka skinuŭ svoj novy kaścium na padłohu.
Adnojčy da nas u hości prychodzili siabry z sabakam. Tamu byŭ cikavy Deni, usio staraŭsia jaho paniuchać. A voś samomu Deni było absalutna abyjakava na novaha hościa, jon jaho amal nie zaŭvažaŭ: mini-pihi staviać siabie vyšej za ŭsich astatnich žyvioł. Darečy, kali Deni ŭsio ž išoŭ u bok sabaki, toj chavaŭsia.
Ciapier my budziem rabić Deni ŭsie patrebnyja pryščepki, projdziem antyhistaminnuju prahramu i kastryrujem — usie zavodčyki rajać z apošnim nie ciahnuć, kab nie było drennaha pachu. Žyvuć mini-pihi ŭ siarednim 10—15 hadoŭ. I ja chacieła b, kab Deni paśpieŭ pažyć u bolš prastornym domie: usio ž u kvatery, kali jon pavialičycca ŭ pamierach, jamu moža być ciesna.
Usim, chto choča zavieści, mini-piha, raju sto razoŭ padumać. Heta dakładna nie dla tych, chto viečna zaniaty i kaho nie byvaje doma. Im patrebna šmat uvahi, kamunikacyi. Jany mocna pakutujuć biez razmoŭ i zaniatkaŭ ź imi, mohuć pačać depresavać. Charaktar śvińni nikoli nie zaležyć ad parody — vyklučna ad vychavańnia. Mnie pašancavała, što ja bolšuju častku času znachodžusia doma i mahu być ź im pobač.
Ja zaviała Deni instahram — jon bolš dla siabroŭ i svajakoŭ, kab centralizavana pakazvać im, jak jon raście. Jon taki mimimišny, što niemahčyma nie dzialicca pazityŭnymi emocyjami ź inšymi. Ja nie vyklučaju, što Deni moža stać i instahram-zorkaj: jon užo vystupaŭ na telebačańni, udzielničaŭ u pieradačy «Modny prysud».
Praŭda, ja nie chaču, kab heta nanosiła jamu škodu, tamu mučyć jaho dla idealnych kadraŭ dakładna nie źbirajusia.
Deni na telebačańni z bratam.
Ciapier čytajuć
«Nabližajecca momant pierałomu situacyi». Vadzim Kabančuk pra płan dla biełarusaŭ18
«Nabližajecca momant pierałomu situacyi». Vadzim Kabančuk pra płan dla biełarusaŭ
U jakoj raźviedki była najlepšaja infarmacyja ź Biełarusi ŭ lutym 2022 i chto paviedamiŭ Budanavu, što asnoŭny ŭdar rasijan budzie na Hastomiel. Źjaviłasia vialikaja publikacyja1919
Kamientary